II SA/Bd 191/07

II SA/Bd 191/07 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2007-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-02-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski /sprawozdawca/
Renata Owczarzak
Wojciech Jarzembski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 10 poz 55
art. 170 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jedn.
Sentencja
Dnia 25 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007 roku sprawy ze skargi F. R. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie należności przysługujących w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarżący - starszy chorąży sztabowy F. R., pełnił służbę
w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w O.. Decyzją Nr [...]. z dnia
[...] 2002 r. Dowódca [...] Okręgu Wojskowego wypowiedział skarżącemu stosunek służbowy w związku z likwidacją zajmowanego przez niego stanowiska i odmową przyjęcia niższego stanowiska służbowego.
W dniu [...] 2006 r. Dowódca Wojsk [...] wydał decyzję Nr [...]którą stwierdził nieważność ww. decyzji z dnia [...]2002 r.
W związku ze zwolnieniem w dniu 3 sierpnia 2006 r. skarżącego z zawodowej służby wojskowej, na mocy rozkazu Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...]2006 r., Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w O. wydał w dniu [...] 2006 r. decyzję Nr [...]., w której określił wysokość świadczeń przysługujących skarżącemu. Podstawą wyliczenia świadczeń było uposażenie przysługujące skarżącemu w ostatnim dniu pełnienia służby. Organ obliczył je poprzez zwaloryzowanie uposażenia przysługującego skarżącemu za czerwiec 2004 r., co dało kwotę 2575,35 zł.
Następnie, po wyrażeniu zgody przez stronę, Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O., w oparciu o przepis art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm) zmienił decyzję z dnia 2 sierpnia 2006 r., podwyższając wysokość świadczeń należnych skarżącemu w związku ze zwolnieniem ze służby wojskowej. W uzasadnieniu wskazał, że w pierwotnej decyzji błędnie określono kwotę zwiększonego dodatku specjalnego, który także wchodzi do podstawy obliczenia należności przy zwolnieniu ze służby. Po uwzględnieniu prawidłowej wysokości tegoż dodatku uposażenie przysługujące skarżącemu w ostatnim dniu służby, będące podstawą obliczenia należnych świadczeń, wynosi 2579,13 zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wyraził niezadowolenie z przebiegu badań lekarskich, w wyniku których został uznany za niezdolnego do służby wojskowej, jak również z niedotrzymania uzgodnień w kwestii rozliczenia świadczeń wypłaconych mu w związku z decyzją z roku 2002. Wskazał, że te okoliczności były powodem jego decyzji o nieodwoływaniu się od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej.
Jednocześnie skarżący stwierdził, że jako żołnierz w służbie, nie będący
w dyspozycji przełożonych oraz nie będący w stanie nieczynnym w roku 2004, powinien być zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 maja 2004 r. objęty przeszeregowaniem wg nowej stawki uposażenia zasadniczego.
Dowódca [...] Okręgu Wojskowego decyzją nr [...] z dnia [...] 2006 r. utrzymał w mocy decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O.
Zdaniem organu odwoławczego przyjęcie do wyliczenia należności zwaloryzowanego uposażenia przysługującego skarżącemu za czerwiec 2004 r. ma swoje oparcie w treści art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750; z późn. zm.). W myśl tego przepisu żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowisko służbowe do czasu objęcia stanowiska służbowego, otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średnioroczynym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, ustalonym w ustawie budżetowej na dany rok. Skarżący z dniem 1 lipca 2004 r., jak również do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej nie objął stanowiska w trybie przewidzianym wskazaną ustawą, ma zatem do niego zastosowanie ww. art. 178 ust. 1.
W skardze do sądu administracyjnego F. R., kwestionując decyzję z dnia [...]2006 r. wniósł o jej zmianę i ustalenie wysokości wynagrodzenia w ostatnim dniu służby według stawek obowiązujących obecnie w wojsku.
W opinii skarżącego, wskutek stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby z dnia [...] 2002 r. jego sytuacja powinna powrócić do stanu sprzed wydania tej decyzji, czyli powinien być przywrócony do służby wojskowej
z wyznaczeniem na stanowisko służbowe co najmniej równorzędne do zajmowanego przed zwolnieniem, a dopiero potem skierowany na komisję lekarską.
Zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 19 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych żołnierz zawodowy pełni zawodową służbę wojskową
1) na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej,
2) w rezerwie kadrowej;
3) w dyspozycji.
Ponieważ nie został wyznaczony do rezerwy kadrowej ani też nie był w dyspozycji, to powinien pełnić służbę na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej.
Skarżący uznał za niezasadną argumentację odwołującą się do braku wyznaczenia na stanowisko służbowe z dniem 1 lipca 2004 r. i w okresie późniejszym, podnosząc, iż w tym okresie tj. po zwolnieniu ze służby wojskowej, był skreślony z ewidencji wojskowej i przeniesiony do rezerwy, a więc "dla wojska nie istniał".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Organ podkreślił, że stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] 2002 r. o zwolnieniu ze służby wojskowej nie oznacza automatycznego objęcia przez skarżącego stanowiska służbowego w trybie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
W piśmie procesowym z dnia 4 kwietnia 2007 r. skarżący dodatkowo podniósł, że działanie ex tunc decyzji o stwierdzeniu nieważności w przedmiotowej sprawie oznacza, iż z momentem stwierdzenia nieważności miał status żołnierza wyznaczonego na stanowisko służbowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Odnosząc się do żądania skargi należy przede wszystkim wyjaśnić, że sąd administracyjny sprawuje jedynie kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i co do zasady nie leży w jego kompetencjach orzekanie merytoryczne w sprawie. Sąd nie może zatem dokonać merytorycznego rozstrzygnięcia poprzez zmianę zaskarżonej decyzji, orzekając w kwestii ustalenia wysokości wynagrodzenia w ostatnim dniu służby skarżącego.
Działając natomiast w zakresie swojej właściwości, tzn. dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się, aby owa decyzja naruszała prawo.
Sąd częściowo podziela stanowisko skarżącego co do skutków prawnych decyzji Dowódcy Wojsk [...] z dnia [...] 2006 r., stwierdzającej nieważność decyzji z dnia 26 listopada 2002 r. o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego. Decyzja o stwierdzeniu nieważności ma charakter deklaratoryjny, i jak wskazał skarżący działa ex tunc. Decyzja z [...] 2006 r. potwierdziła zatem tylko fakt, że wskutek kwalifikowanej wadliwości decyzji z 26 listopada 2002 r., już w momencie jej wydania, nie wywarła ona żadnego skutku prawnego. W przedmiotowej sprawie oznacza to, że pomimo wydania decyzji z dnia [...] 2002 r., skarżący nadal pozostawał w służbie, na wyznaczonym stanowisku służbowym, pomimo iż faktycznie został skreślony z ewidencji wojskowej.
Jednakże dalszą konsekwencją takiej sytuacji prawnej skarżącego jest również uznanie, iż pomimo skreślenia z ewidencji wojskowej, skarżącego objęły skutki prawne wejścia w życie z dniem 1 lipca 2004 r. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy żołnierze zawodowi pełniący
w dniu 30 czerwca 2004 r. zawodową służbę wojskową jako stałą - stają się z mocy prawa żołnierzami zawodowymi pełniącymi służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej. Stosownie zaś do art. 170 ust. 3 żołnierzom tym organy uprawnione do wyznaczenia na stanowiska służbowe doręczą decyzje o wyznaczeniu z dniem 1 lipca 2004 r. na stanowiska służbowe. Ustawodawca nie wskazał terminu, w jakim uprawnione organy wojskowe mają wywiązać się z tego obowiązku.
Natomiast w art. 178 ust. 1 wskazał, że żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni z dniem 1 lipca 2004r. na stanowiska służbowe, do czasu objęcia stanowiska służbowego, otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej ustalonym w ustawie budżetowej na dany rok. Z powyższego wynika, że ustawodawca przewidział odrębną kategorię żołnierzy zawodowych, którzy byli wyznaczeni na stanowisko służbowe w trybie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55; z późn. zm.), ale którzy nie zostali wyznaczeni na stanowisko służbowe w trybie ww. ustawy z dnia 11 września 2003 r. Żołnierze ci, wraz z wymienionymi obok nich w art. 178 ust. 1 żołnierzami pozostającymi w dniu 1 lipca 2004 r. w dyspozycji właściwego organu, w rezerwie kadrowej i w stanie nieczynnym z prawem do uposażenia – są objęci szczególnym reżimem określania uposażenia tj. przysługuje im odpowiednio zwaloryzowane uposażenie należne za czerwiec 2004 r. Nie są oni tym samym objęci systemem uposażania, określonym w rozdziale 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r.
W tej właśnie sytuacji prawnej znajdował się skarżący w momencie wydawania zaskarżonej decyzji.
W świetle powyższego zgodne z prawem jest stanowisko organu wojskowego, iż skoro skarżącemu nie zostało wyznaczone stanowisko służbowe w trybie nowej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, to podstawą obliczenia świadczeń należnych w związku ze zwolnieniem ze służby w roku 2006 r. jest uposażenie określone zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,
poz. 1270; z późn. zm.) Sąd oddalił skargę.