Pełny tekst orzeczenia

II SA/Bd 1258/22

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Bd 1258/22 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2023-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski
Jerzy Bortkiewicz /przewodniczący/
Mariusz Pawełczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2179/23 - Wyrok NSA z 2024-11-05
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 51 ust. 5
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi E. L., M. L. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 12 października 2022 r. nr WINB-WOP.7721.71.2022.MK w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Toruniu z dnia 7 lipca 2022 r. nr PINB.450.2.2012.HM, 2. zasądza od Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy solidarnie na rzecz skarżących E. L. i M. L. 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Toruniu (dalej: PINB w Toruniu) na wniosek z dnia 21 lutego 2010 r. złożony przez E. i M. L. (dalej: skarżący) dotyczący sprawdzenia wykonania decyzji Wojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego z dnia 31 marca 1981 r. odnośnie wykonania linii SN i NN M. ul. [...], przeprowadził postępowanie wyjaśniające w kwestii modernizacji powyższej linii napowietrznej niskiego napięcia ("NN") i średniego napięcia ("SN").
Podczas podjętych czynności dokonano m.in. oględzin usytuowania linii SN i NN wraz ze stacją transformatorową i ustalono, że przez teren działki nr [...] w miejscowości M. przebiega linia napowietrzna średniego napięcia na słupach żelbetonowych oraz że równolegle do budynku i ul. [...] nr [...] przebiega linia niskiego napięcia na słupach żelbetonowych, a słupy żelbetonowe stacji transformatorowej odchylone są od pionu w kierunku budynku o około 30 cm. Nadto organ ustalił, że na działce nr [...] w miejscowości M. na wysokości ok. 10 m od poziomu działki przebiegała linia napowietrzna, a na działce znajdował się słup żelbetonowy składający się z dwóch podpór.
W związku z powyższym PINB w Toruniu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie odcinków linii napowietrznych SN i NN, wybudowanych w obrębie działek nr [...] i [...] w m. M. (obręb [...]), gm. W. . W trakcie postępowania E. S.A. z siedzibą w G. poinformowała PINB w Toruniu pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r., że prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Toruniu sygn. akt. XI Ns [...] ustanowiono na rzecz ww. spółki służebność przesyłu, a odcinek przedmiotowej linii wykonano w dniu 3 czerwca 1982 r. na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 31 marca 1981 r. znak: [...] w sprawie modernizacji linii napowietrznych SN i NN w m. M. gm. W. . Ponadto wskazano, że zmiana trasy linii nastąpiła prawdopodobnie za zgodą właściciela gruntu – Gminy W. , a w zakresie nieruchomości J. N. toczy się przed Sądem Rejonowym w Toruniu postępowanie o zasiedzenie służebności gruntowej.
Na podstawie zebranych dokumentów PINB w Toruniu ustalił, że projekt inwestycji nie przewidywał przebiegu linii SN przez działkę nr [...]. Nadto ustalono, że działka nr [...] została później podzielona na działki nr [...], a z działek nr [...] wyodrębniono działki nr [...] i [...]. Ponadto spółka przekazała kserokopię protokołu zdawczo-odbiorczego nr [...] z 1982 r. potwierdzającego przyjęcie linii SN 15kV i stacji transformatorowej STSa M. . Nadto PINB w Toruniu wystąpił pismem do Gminy W. z prośbą o przekazanie kserokopii dokumentu potwierdzającego oddanie do użytku linii napowietrznych SN i NN, wykonanych na podstawie decyzji z dnia 31 marca 1981 r. W odpowiedzi na powyższe Wójt Gminy W. poinformował ww. organ, że w archiwum Urzędu Gminy nie odnaleziono dokumentu potwierdzającego oddanie do użytku rzeczonych linii napowietrznych. Również takiego dokumentu nie odnaleziono w bazie danych Archiwum Państwowego.
W związku z powyższym PINB w Toruniu w dniu 24 czerwca 2013 r. wydał decyzję umarzającą w całości toczące się postępowanie administracyjne, która to decyzją Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) w Bydgoszczy z dnia 12 sierpnia 2013 r. po rozpatrzeniu złożonych odwołań została utrzymana w całości. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez M. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który to wyrokiem z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1164/13 uchylił ww. decyzję organu II instancji oraz poprzedzającą decyzję organu I instancji. Sąd orzekł, że niezasadne było umorzenie postępowania i zaniechanie przeprowadzenia postępowania naprawczego w stosunku do inwestycji zrealizowanej w istotnym odstępstwie od zatwierdzonego projektu.
2. Decyzją z dnia 21 kwietnia 2015 r. PINB w Toruniu nałożył na E. S.A. Oddział w T. , Rejon Dystrybucji w T. jako właściciela linii napowietrznej średniego napięcia, zlokalizowanej na działkach nr [...] i [...], obr. [...], w miejscowości M. , gm. W. , wykonanej w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Wojewody Toruńskiego z 31 marca 1981 r, obowiązek sporządzenia i przedstawienia czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego przedmiotowej linii napowietrznej średniego napięcia, uwzględniającego zmiany dokonane w trakcie ich budowy względem zatwierdzonego projektu budowlanego. PINB w Toruniu wskazał, że potwierdzono niezgodność usytuowania stacji transformatorowej "M. ". Na tej podstawie organ uznał, że przedmiotem postępowania są: słup na działce nr [...], słup na pograniczu działek nr [...], dwa słupy na działce nr [...], słup na działce nr [...] oraz stacja transformatorowa "M. " na działce nr [...].
Po rozpoznaniu odwołań M. L., E. L., J. N. i E. S.A. z siedzibą w G. decyzją z dnia 17 czerwca 2015 r. WINB uchylił ww. decyzję PINB w Toruniu w części odnoszącej się do terminu wykonania obowiązku i wyznaczył termin do dnia 30 września 2015 r., zaś w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Następnie prawomocnym wyrokiem z dnia 23 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 1027/15, WSA w Bydgoszczy oddalił skargę E. L. i M. L. od ww. decyzji WINB.
3. Pismem z dnia 30 września 2015 r. E. S.A. przekazała 4 egzemplarze projektu zamiennego linii energetycznej średniego napięcia przebiegającej przez działki nr [...] i [...].
4. Decyzją z dnia 3 czerwca 2016 r. Starosta Toruński uchylił decyzję Wojewody Toruńskiego z dnia 31 marca 1981 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Firmie "E. " B. pozwolenia na modernizację linii napowietrznych SN i NN w miejscowości M. , gm. W. - w części dotyczącej realizacji linii średniego napięcia przebiegającej na działkach nr [...] do stacji transformatorowej "M. ", zlokalizowanej na działce nr [...].
Postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. PINB w Toruniu wezwał E. S.A. do usunięcia braków projektu zamiennego, które spółka uzupełniła w dniu 13 października 2016 r. Pismem z dnia 18 października 2016 r. skarżąca wniosła o zmianę ww. projektu tak, aby linia średniego napięcia została zaprojektowana w gruncie, a stacja transformatorowa usytuowana w taki sposób, by zmniejszyć oddziaływanie stacji na budynek mieszkalny. E. S.A. poinformowała, że nie widzi możliwości przychylenia się do ww. wniosku.
5. Decyzją z dnia 2 grudnia 2016 r. Starosta Toruński zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. S.A. Odział w T. Rejon Dystrybucji T. pozwolenia na budowę energetycznej linii kablowej średniego napięcia 15 kV oraz przebudowę istniejącej linii napowietrznej średniego napięcia 15 kV na działce nr [...], obr. [...], położonej w miejscowości M. , gm. W. .
6. PINB w Toruniu zawiadomieniem z dnia 27 stycznia 2017 r., skierowanym do Wojewody Kujawsko-Pomorskiego wskazał, że w jego ocenie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 – dalej "k.p.a."), gdyż dotyczy ona sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. PINB w Toruniu wyjaśnił, że prowadzi postępowanie administracyjne w trybie naprawczym, którego przedmiotem jest linia napowietrzna SN zlokalizowana na działkach nr [...] i [...].
W dniu 27 lutego 2017 r. PINB w Toruniu przeprowadził kontrolę robót budowlanych na działce nr [...] prowadzonych na podstawie decyzji z dnia 2 grudnia 2016 r. i stwierdził, że kable poprowadzono wzdłuż granic działki i zasypano ziemią z wyprowadzeniem w miejscach, w których zostaną zamontowane słupy.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. PINB w Toruniu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił postępowanie w sprawie linii napowietrznej średniego napięcia, przebiegającej od stacji transformatorowej, usytuowanej na działce nr [...] przez teren działek nr [...] i [...].
Decyzją z dnia 23 czerwca 2017 r. Wojewoda Kujawsko-Pomorski odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty Toruńskiego z dnia 2 grudnia 2016 r. wskazując, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi tożsamość podmiotowa, ponieważ obie decyzje zostały wydane dla tego samego inwestora – E. S.A., jednak nie można stwierdzić tożsamości przedmiotowej sprawy, gdyż nie zachodzi ani tożsamość praw i obowiązków, których adresatem jest E. S.A., ani tożsamość podstawy prawnej i faktycznej tych praw i obowiązków. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła E. L., wnosząc o jej zmianę przez stwierdzenie nieważności decyzji Starosty. Skarżąca wskazała, że nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody, ale jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., ponieważ jest właścicielką działek o numerach: [...]. Po rozpoznaniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB) decyzją z dnia 27 kwietnia 2018 r. umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na brak legitymacji po stronie skarżącej do skutecznego wniesienia odwołania. W ocenie GINB analiza akt sprawy nie wykazała, aby budowa energetycznej linii kablowej średniego napięcia oraz przebudowa istniejącej linii napowietrznej średniego napięcia na działce nr [...] powodowała jakiekolwiek uciążliwości i utrudnienia w możliwości korzystania przez skarżącą z jej nieruchomości nr [...] i nr [...]. Następnie wyrokiem z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1433/18, WSA w Warszawie uchylił ww. decyzję GINB z dnia 27 kwietnia 2018 r.
Decyzją z dnia 30 września 2019 r. GINB ponownie umorzył postępowanie odwoławcze od ww. decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 23 czerwca 2017 r. z uwagi na brak legitymacji po stronie E. L. do skutecznego wniesienia odwołania. Po rozpoznaniu skargi E. L. prawomocnym wyrokiem z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2857/19, WSA w Warszawie uchylił ww. decyzję GINB z dnia 30 września 2019 r. Zdaniem Sądu należało uznać, że charakter inwestycji objętej spornym pozwoleniem na budowę może wpływać na działki skarżącej.
W wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania E. L. GINB decyzją z dnia 22 marca 2021 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i stwierdził nieważność decyzji Starosty Toruńskiego z dnia 2 grudnia 2016 r. W ocenie GINB należy się zgodzić z argumentacją odwołania, że w związku z wydaniem weryfikowanej decyzji Starosty Toruńskiego z dnia 2 grudnia 2016 r. doszło do "zalegalizowania" części inwestycji zrealizowanej niezgodnie z projektem budowlanym, zatwierdzonym decyzją Wojewody Toruńskiego z dnia 31 marca 1981 r. Zdaniem GINB decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę dotyczyć może wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych i nie może służyć zalegalizowaniu już zrealizowanej inwestycji, ani dokonaniu oceny, czy wykonane roboty budowlane były zgodne z prawem. Po rozpoznaniu skargi E. S.A. z siedzibą w G. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 28 września 2021 r., sygn. akt
VII SA/Wa 1167/21, oddalił skargę.
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2021 r. PINB w Toruniu podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie linii napowietrznej średniego napięcia, przebiegającej od stacji transformatorowej usytuowanej na działce nr [...] przez teren działek nr [...] i [...].
Zgodnie z wnioskiem skarżącej, PINB w Toruniu zwrócił się do E. S.A. o zajęcie stanowiska na temat możliwości przeniesienia stacji transformatorowej oraz linii średniego napięcia z działki nr [...] na teren działki nr [...]. W odpowiedzi, spółka pismem z dnia 22 marca 2022 r. poinformowała, że nie widzi potrzeby modyfikacji złożonego projektu zamiennego i wniosła o zajęcie stanowiska przez organ co do dotychczas złożonej dokumentacji. Następnie organ pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r. udzielił stronom terminu do zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się w sprawie, a nadto poinformował, iż stwierdzono, że niniejsza sprawa dotyczy działek nr [...] zamiast działki nr [...].
Ponadto Starosta Toruński decyzją z dnia 10 czerwca 2022 r. uchylił decyzję Wojewody Toruńskiego z dnia 31 marca 1981 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Firmie "E. " B. pozwolenia na budowę – w części dotyczącej projektowanej stacji transformatorowej "M. " na terenie działki nr [...] wraz z linią średniego napięcia na terenie działek nr [...] i [...].
7. Decyzją z dnia 7 lipca 2022 r., znak: PINB.450.2.2012.MH, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Toruniu, w oparciu o przedłożony przez E. S.A. Oddział w T. projekt zamienny dla istniejącej linii napowietrznej średniego napięcia 15 kV, zasilającą stację transformatorową "M. ", zatwierdził ww. projekt zamienny, nałożył na ww. spółkę obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowej linii wraz ze stacją transformatorową oraz umorzył – jako bezprzedmiotowe – postępowanie w części dotyczącej linii napowietrznej na terenie działki nr [...] w zakresie odcinka tej linii, który został rozebrany.
8. Od powyższej decyzji organu I instancji odwołanie wniosła E. L., wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez orzeczenie nakazu rozbiórki przedmiotowych urządzeń energetycznych na działce nr [...] i [...], a także zarzucając naruszenie:
- art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm. – dalej "p.b.") poprzez jego bezpodstawne zastosowane przez organ I instancji i w konsekwencji orzeczenie w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego,
- art. 51 ust. 5 p.b. poprzez jego niewłaściwą interpretację i w konsekwencji brak orzeczenia nakazu rozbiórki przedmiotowych urządzeń energetycznych,
- art. 35 ust. 1 p.b. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji bezpodstawne uznanie, że złożona ponownie dokumentacja projektowa zamienna jest kompletna,
- § 314 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2004 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225) poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji uznanie, że przedmiotowa linia nie wpływa na zdrowie ludzi oraz inne obiekty sąsiednie pod względem promieniowania elektroenergetycznego oraz innych zakłóceń,
- art. 153 i 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej "p.p.s.a.") poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji zbagatelizowanie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniach sądów administracyjnych,
- art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez ich bezpodstawne niezastosowanie i w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie.
Od powyższej decyzji organu I instancji odwołanie wniósł także M. L., wnosząc o zmianę decyzji i nakazanie rozbiórki znajdujących się na działkach nr [...] oraz [...], a także zarzucił naruszenie:
- art. 51 ust. 4 p.b. poprzez bezpodstawne zastosowanie i orzeczenie o zatwierdzeniu projektu zamiennego,
- art. 51 ust. 5 p.b. poprzez niewłaściwą interpretację i nienakazanie rozbiórki urządzeń energetycznych,
- § 314 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2004 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie poprzez niewłaściwą interpretację i uznanie, że budynek może znajdować się w strefie ochronnej,
- art. 35 ust. 1 p.b. poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że złożony projekt zamienny jest kompletny,
- miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego na obszarze przeznaczonym pod jednorodzinne budownictwo mieszkaniowe poprzez uznanie, że pobudowane urządzenia energetyczne z istotnym odstępstwem od decyzji Wojewody Toruńskiego nie naruszają m.p.z.p.
- art. 7 k.p.a. w związku z art. 143 oraz art. 288 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).
Ponadto skarżący zarzucił, że organ nieprawidłowo umorzył postępowanie w zakresie inwestycji na działce nr [...], podczas gdy inwestycja ta oddziałuje na jego nieruchomości.
9. W wyniku rozpatrzenia ww. odwołania, Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy decyzją z dnia 12 października 2022 r., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Uzasadniając decyzję organ II instancji wskazał, że przedmiotowa inwestycja zgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy W. przyjętym uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. oraz że nie należy ona do przedsięwzięć oddziałujących lub mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, a zatem inwestor nie musiał uzyskać decyzji środowiskowej. Ponadto organ wyjaśnił, że E. S.A. dysponuje służebnością przesyłu na nieruchomości skarżących, a także że w wyniku rozbiórki i zmiany na linię kablową znajdującą się w gruncie na działce nr [...] należy w stosunku do odcinka linii znajdującego się na ww. działce przeprowadzić odrębne postępowania naprawcze.
10. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania z uwzględnieniem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych. Skarżący zarzucili naruszenie:
- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji,
- art. 153 i 170 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji zbagatelizowanie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniach sądów administracyjnych,
- art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez ich bezpodstawne niezastosowanie i w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie,
- art. 51 ust. 4 p.b. poprzez jego bezpodstawne zastosowane przez organ I instancji i w konsekwencji orzeczenie w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego,
- art. 51 ust. 5 p.b. poprzez jego niewłaściwą interpretację i w konsekwencji brak orzeczenia nakazu rozbiórki przedmiotowych urządzeń energetycznych,
- art. 35 ust. 1 p.b. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji bezpodstawne uznanie, że złożona ponownie dokumentacja projektowa zamienna jest kompletna,
- § 314 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2004 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji uznanie, że przedmiotowa linia nie wpływa na zdrowie ludzi oraz inne obiekty sąsiednie pod względem promieniowania elektroenergetycznego oraz innych zakłóceń.
10. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:
11. Na wstępie należy wyjaśnić, że na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym w niniejszej sprawie został zgłoszony przez skarżących w skardze, natomiast żadna z pozostałych stron w ustawowym terminie nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga jest zasadna.
12. Przedmiotem postępowania w sprawie jest ocena prawidłowości decyzji Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 12 października 2022 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Toruniu z dnia 7 lipca 2022 r., którą zatwierdził przedłożony przez E. S.A. Oddział w T. projekt zamienny dla istniejącej linii napowietrznej średniego napięcia 15 kV, zasilającą stację transformatorową "M. ", nałożył na ww. spółkę obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowej linii wraz ze stacją transformatorową oraz umorzył – jako bezprzedmiotowe – postępowanie w części dotyczącej linii napowietrznej na terenie działki nr [...] w zakresie odcinka tej linii, który został rozebrany.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że przez działki nr [...] w m. M. (obręb [...]), gm. W. , których właścicielami są skarżący przebiega odcinek linii średniego napięcia 15 kV posadowiony na podstawie decyzji Wojewody Toruńskiego z dnia 31 marca 1981 r., znak: [...]. Jak wynika z akt sprawy, projekt modernizacji linii SN zatwierdzony ww. decyzją nie przewidywał jednak lokalizacji tej linii i posadowienia stacji transformatorowej na ówczesnej działce nr [...] (obecnie działki nr [...] i [...]), zatem doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzone projektu budowlanego. W tym miejscu należy wskazać, iż stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Na tej podstawie PINB w Toruniu decyzją z dnia 21 kwietnia 2015 r. nałożył na E. S.A. Oddział w T., Rejon Dystrybucji w T. jako właściciela linii napowietrznej średniego napięcia, zlokalizowanej na działkach nr [...] i [...], obr. [...], w miejscowości M. , gm. W. , obowiązek sporządzenia i przedstawienia czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego przedmiotowej linii napowietrznej średniego napięcia, uwzględniającego zmiany dokonane w trakcie ich budowy względem zatwierdzonego projektu budowlanego. Pismem z dnia 30 września 2015 r. E. S.A. przekazała 4 egzemplarze ww. projektu zamiennego.
Należy jednak podkreślić, że jeżeli w toku postępowania niemożliwym okaże się zatwierdzenie projektu zamiennego (czy to ze względu na jego sprzeczność z planem, czy z uwagi na sprzeczność z przepisami techniczno-budowlanymi, bądź wtedy gdy przedłożony projekt zamienny nie odpowiada wymogom prawa) organ nie wydaje decyzji odmawiającej jego zatwierdzenia, lecz decyzję przewidzianą w art. 51 ust. 5 p.b. Wykładnia art. 51 p.b. prowadzi bowiem do przyjęcia stanowiska, że przez niewykonanie obowiązku określonego w ust. 1 pkt 3 tego artykułu należy rozumieć także sytuację, w której co prawda przedstawiono zamienny projekt budowlany, ale projekt taki nie może zostać zatwierdzony (por. wyroki NSA z dnia 13 marca 2014 r., sygn. II OSK 2495/12; z dnia 1 lipca 2011 r., sygn. II OSK 705/10). Inna interpretacja art. 51 Prawa budowlanego w sytuacji istotnego odstąpienia od projektu budowlanego wypaczałaby istotę postępowania naprawczego w tym zakresie i wyłączała możliwość orzekania na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 2 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 783/19).
13. W tym miejscu należy pokreślić, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy W. (wsie: M. , W. , C. ), uchwalonego przez Radę Gminy W. uchwałą nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., wyznaczone zostały strefy ograniczonego użytkowania wzdłuż napowietrznych linii elektroenergetycznych. Zgodnie z § 7 ww. planu strefę ograniczonego użytkowania wzdłuż napowietrznych linii elektroenergetycznych o napięciu 15 kV (czyli o takim napięciu jakie posiada linia średniego napięcia w przedmiotowej sprawie) wyznaczono obustronnie po 6,5 m od osi linii i zakazano lokalizacji obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi w mniejszej odległości. Należy zgodzić się ze stroną skarżącą, że doszło do naruszenia tak skonstruowanego przepisu prawa miejscowego, ponieważ jak wynika z dokumentacji graficznej znajdującej się w aktach sprawy administracyjnej, w szczególności z map przedstawiających lokalizację linii średniego napięcia, stacji transformatorowej oraz budynków na przedmiotowych działkach i działkach z nimi sąsiadujących, budynki znajdujące się na działkach nr [...] usadowione są w mniejszej odległości niż 6,5 m od napowietrznej linii elektroenergetycznej. Zatem skoro budynek, będący budynkiem mieszkalnym znajduje się w strefie ograniczonego użytkowania, tj. w odległości mniejszej niż 6,5 m od linii elektroenergetycznej, będącej przedmiotem sporu, uznać należy, że doszło do naruszenia § 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. (wsie: M. , W. , C. ).
Nie było zatem możliwe zatwierdzenie tak sporządzonego projektu zamiennego, w którym uznano, że w aktualnym stanie faktycznym nie dochodzi do naruszenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Projekt zamienny sporządzony przez E. S.A. Oddział w T. nie odpowiada wymogom prawa miejscowego, co oznacza, że nie mógł zostać zatwierdzony przez organ nadzoru budowlanego.
14. Odnosząc się do punktu 3) zaskarżonej decyzji organu I instancji, dotyczącego umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w części dotyczącej linii napowietrznej średniego napięcia na terenie działki nr [...] z uwagi na rozebranie tego odcinka linii, stwierdzić należy, że ustalenia organów obu instancji w tym zakresie są nieprawidłowe. Nie jest spornym fakt, że ww. odcinek linii napowietrznej średniego napięcia został rozebrany i zgodnie z decyzją Starosty Toruńskiego z dnia 2 grudnia 2016 r. przebudowany w ten sposób, że kable poprowadzono wzdłuż granic działki nr [...] i zasypano ziemią z wyprowadzeniem w miejscach gdzie zamontowano słupy betonowe posadowione przy granicy z działką nr [...] i nr [...]. Podkreślić należy jednak, że decyzją z dnia 22 marca 2021 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Starosty Toruńskiego z dnia 2 grudnia 2016 r., zaś WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 28 września 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1167/21, wskutek skargi wniesionej na ww. decyzję, utrzymał ją w mocy. Zatem przebudowa linii elektroenergetycznej na działce nr [...] odbyła się bez podstawy w postaci stosownej decyzji administracyjnej.
Nie można jednocześnie uznać, że przebudowa tego odcinka przedmiotowej linii na podstawie decyzji z dnia 2 grudnia 2016 r., która następnie została uchylona, upoważniał organ do przeprowadzania odrębnego postępowania naprawczego. W stosunku do odcinka linii SN znajdującego się na terenie działki nr [...] wszczęto już wcześniej postępowanie naprawcze, które jest przedmiotem niniejszej sprawy, wraz z odcinkami tej linii znajdującymi się m.in. na działkach nr [...] Zbędne jest wszczynanie odrębnego postępowania naprawczego, skoro niniejsze postępowanie dotyczy całej linii SN znajdującej się na działkach nr [...] i [...], a zasilającej stację transformatorową "M. ". Projekt zamienny sporządzony na potrzeby niniejszego postępowania obejmował powinien objąć także zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych na działce nr [...] i bezzasadnym jest przeprowadzenie odrębnego postępowania w tym zakresie.
Ponadto w ocenie Sądu E. S.A. Oddział w T. w sporządzonym projekcie zamiennym powinna uwzględnić zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych na działkach nim objętych i rozważyć wdrożenie rozwiązań umożliwiających doprowadzenie kształtu przedmiotowej linii SN do stanu zgodnego z prawem, w tym także na działkach nr [...] Nie ma wątpliwości, że istniała techniczna możliwość, aby na działce nr [...] zmienić bieg linii elektroenergetycznej w taki sposób, że usunięto linię napowietrzną, a w jej miejsce poprowadzono wzdłuż granic działki linię kablową, znajdującą się w gruncie. Skoro więc linia napowietrzna znajdująca się na terenie działki nr [...] narusza przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. przepisy prawa miejscowego, to spółka zobowiązana do sporządzenia projektu zamiennego powinna była uwzględnić tę okoliczność w przedmiotowym projekcie i rozważyć modernizację przedmiotowej linii na odcinku działki nr [...], np. w takim kształcie, w jakim dokonała tego na działce nr [...]. Podkreślenia bowiem wymaga, że zakaz lokalizacji obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi w mniejszej odległości 6,5 m określony w § 7 planu dotyczy napowietrznej linii elektroenergetycznych o napięciu 15 kV. Zatem ewentualne usunięcie linii napowietrznej na działkach skarżących, a w jej miejsce poprowadzenie linii kablowej znajdującej się w gruncie spowoduje jej zgodność z § 7 planu miejscowego.
15. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd w niniejszej sprawie uznał, że projekt zamienny sporządzony przez E. S.A. Oddział w T. dla linii napowietrznej średniego napięcia, przebiegającej od stacji transformatorowej usytuowanej na działce nr [...] przez teren działek nr [...] i [...], obr. [...], w miejscowości M. , gm. W. , jest wadliwy, gdyż nie uwzględnia właściwie zmian wynikających z dotychczas wykonanych robót budowlanych i jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego. Z tych względów organ I instancji powinien rozważyć wydanie w trybie art. 51 ust. 5 p.b. decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu lub jego części w zakresie niezbędnym do doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
16. Z tych powodów Sąd stwierdził, iż zaistniały określone w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.
O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 980 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (uiszczony w sprawie wpis od skargi oraz zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego).