II SA/Bd 1093/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2005-01-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-11-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Małgorzata Włodarska Wiesław Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/ Wojciech Jarzembski Symbol z opisem 6240 Zmiana kategorii zdolności do służby wojskowej Hasła tematyczne Powszechny obowiązek obrony Skarżony organ Wojskowa Komisja Lekarska Treść wyniku uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 2004 nr 151 poz 1595 Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 roku, nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Uzasadnienie II SA/Bd 1093/04 UZASADNIENIE Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. w dniu [...] 2004r. wydała orzeczenie nr [...] o zdolności do czynnej służby wojskowej W. K. Uzasadnienie decyzji ograniczono do jednego zdania, z którego wynika, że stan zdrowia badanego zezwala mu na pełnienie służby wojskowej, pomimo stwierdzonych schorzeń rozpatrywanych pojedynczo i łącznie, ponieważ nie upośledzają one w sposób istotny sprawności ustroju. U W. K. rozpoznano zespół bólowy piersiowo – lędźwiowy objawowy z okresami zaostrzeń u osoby z niewielką rotacją wzdłuż osi długiej trzonów kręgów odcinka lędźwiowego (§ 62 p1/§34 p1), zespół neurasteniczny miernie upośledzający zdolności przystosowawcze (§ 66 p1), skrzywienie przegrody nosa upośledzające drożność nosa (§ 26 p4), przewlekły nieżyt nosa i gardła (§ 26 p11/§ 27 p1), braki uzębienia (§ 24 p1). W. K. odwołał się od powyższego orzeczenia. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w dniu [...] 2004r. wydała orzeczenie nr [...] o zdolności do czynnej służby wojskowej , które zapadło w wyniku odwołania W. K., uchylając w części zaskarżone orzeczenie poprzez zmianę pkt 10 na: Zdolny do czynnej służby wojskowej – kategoria zdrowia "A". Pozostałe ustalenia utrzymano w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że RWKL uchyliła kwestionowane orzeczenie jedynie w celu zastosowania aktualnie obowiązującej nomenklatury orzeczniczej, dotyczącej poszczególnych kategorii zdrowia. Przed wydaniem kwestionowanego orzeczenia przeprowadzono badanie neurologiczne, które wykazało zespół bólowy piersiowo – lędźwiowy objawowy z okresami zaostrzeń, wykluczając jednocześnie obecność objawów podmiotowych, patologicznych i ubytkowych ze strony układu nerwowego. W badaniu Rtg kręgosłupa w odcinku lędźwiowo – krzyżowym uwidoczniono nieznaczną rotację trzonów odcinka lędźwiowego wzdłuż osi długiej – jednocześnie stwierdzono prawidłową wysokość trzonów i krążków międzykręgowych. Wszystkie schorzenia wymienione w rozpoznaniu pozwalają uznać badanego za zdolnego do służby wojskowej. Poborowy nie przedstawił dokumentacji z leczenia mogącej wskazywać na inny stopień nasilenia rozpoznanych schorzeń niż to uczyniła TWKL w swoim orzeczeniu. Brano pod uwagę także ogólną sprawność psychofizyczną badanego i uznano, że schorzenia te, rozpatrywane łącznie nie upośledzają sprawności badanego w stopniu uzasadniającym do zaliczenia go do niższej kategorii zdrowia, niż wynika to z kwalifikacji orzeczniczej dotyczącej poszczególnych schorzeń. Skargę na powyższą decyzję złożył W. K. Wniósł o ponowne rozpoznanie jego odwołania i załączył kserokopię historii choroby oraz zaświadczenie od lekarza prowadzącego. Stwierdził, że jego choroba ma charakter przewlekły. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę pod względem zgodności z prawem i nie są związane granicami skargi. Kontrola postępowania, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji wykazała, że dopuszczono się rażącego naruszenia przepisów procedury, w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie. W aktach sprawy brak jest zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji organu I instancji. Nie pozwala to na ocenę, że odwołanie od decyzji zostało złożone w terminie i tym samym rozstrzygnięcie organu II instancji jest prawidłowe pod względem formalnym, a w konsekwencji, czy skarga do sądu jest dopuszczalna. Jest to poważne uchybienie proceduralne. Uzasadnia to uchylenie decyzji organu II instancji, który w toku dalszego postępowania musi ocenić, że odwołanie zostało złożone w terminie. W zależności od poczynionych ustaleń należy ponownie rozpoznać odwołanie, albo postąpić stosownie do regulacji art.134 K.p.a. Ponieważ ustawa o powszechnym obowiązku obrony ani wydane na jej podstawie rozporządzenie wykonawcze nie precyzują, jakie elementy winno zawierać uzasadnienie orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej, należy w tym zakresie stosować przepis art.107 § 3 k.p.a. Wymogom tego przepisu nie odpowiada jednozdaniowe uzasadnienie organu I instancji. W podstawie prawnej decyzji organu II instancji należy powołać przepis procesowy – art.104 § 1 K.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Nieprawidłowe jest powołanie się na rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.6.2004r. bez wskazania tytułu rozporządzenia, a tylko wskazanie na dwie pozycje Dziennika Ustaw. Należy wskazać na konkretne przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595) oraz podstawę kompetencyjną, z której wynika, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska jest organem drugiej instancji, czyli przepis § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594). Uzasadnia to, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm.) uchylenie zaskarżonej decyzji.
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Bd 1093/04
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.