II SA/BD 1034/04

II SA/Bd 1034/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2005-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Ireneusz Fornalik
Marzenna Linska-Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Owczarzak
Symbol z opisem
6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Hasła tematyczne
Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1992 nr 57 poz 278
par 2 ust 1, par. 32
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Sentencja
Dnia 12 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi Michała J. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. nr [...] z dnia [...] 2004 w przedmiocie zdolności do służby wojskowej oddala skargę
Uzasadnienie
II SA/Bd 1034/04
UZASADNIENIE
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem z dnia [...] 2004 r., wydanym na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst Dz.U. Nr 21 z 2002 r. poz. 205 z późń. zm.) oraz §6 pkt 1 § 32 ust. 1 – 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 57, poz. 278) z późń. zm. (Dz.U. Nr 31 z 1994 r. poz. 113 i Dz.U. Nr 97 z dnia 14.11.2000 r., poz. 1059), po rozpatrzeniu odwołania Michała J. od orzeczenia o zdolności do służby wojskowej Nr [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...] 2004 r. w sprawie uznania poborowego za zdolnego do służby wojskowej - uchyliła zaskarżone orzeczenie i postanowiła rozpoznać:
1. wzrost wysoki przy proporcjonalnej budowie ciała nie upośledzający sprawności - § 1 p. 1
2. dyskretne zmiany przeciążeniowe kręgosłupa lędźwiowego bez upośledzenia sprawności ruchowej z okresowym zespołem bólowym - § 34 p.1, § 63 p.1
Stopień zdolności do służby wojskowej: zdolny do czynnej służby wojskowej – kategoria zdrowia "A" - Zał. Nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992 r. Dz.U. Nr 57, poz. 278 z późń. zm.
W uzasadnieniu wskazano, że poborowy Michał J. wniósł odwołanie od orzeczenia TWKL w G. domagając się zmiany kategorii zdrowia ze względu na prowadzone u niego leczenie. Poborowy został skierowany do TWKL w G. przez WKU w dniu [...] 2004 r. W TWKL wykonano u poborowego szereg badań specjalistycznych, ustalając stan jego zdrowia. W szczególności wykonano badania chirurgiczne i neurologiczne. Badający specjalista chirurg nie stwierdził odchyleń od normy. Badający specjalista neurolog zaznaczył w opisie swojego badania zgłaszane przez poborowego skargi na bóle kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego, ale nie stwierdził uchwytnych zmian w stanie neurologicznym. Nie dało to podstaw dla TWKL do postawienia jakiegokolwiek rozpoznania w tym względzie. Poborowy w odwołaniu podał, że leczy się od roku czasu, co nie zostało uwzględnione przez TWKL w orzeczeniu. W tej sytuacji RWKL wezwała poborowego wraz z pełną dokumentacją z dotychczasowego leczenia. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że poborowy miesiąc przed skierowaniem do TWKL w Szczecinie oraz przed wydaniem kwestionowanego orzeczenia komisji miał wykonane badanie Rtg kręgosłupa L – S (opisywano nieznaczne zwężenie przestrzeni L4 -5 bez innych zaburzeń) i skorzystał z jednej porady u neurologa z powodu bólu kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego. Neurolog w czasie tej wizyty opisywał istnienie zaburzeń, które nie zostały potwierdzone przez neurologa badającego dla TWKL. Następnie w czerwcu 2004 r. wykonano poborowemu badanie CT kręgosłupa na poziomach L3-S1, wykazując obecność jedynie dyskretnych zmian o charakterze przeciążeniowym trzonów kręgów nie powodujących konfliktu ze strukturami układu nerwowego, co nie dawało przesłanek do obiektywnego potwierdzenia istnienia zgłaszanego przez poborowego zespołu bólowego kręgosłupa (zwłaszcza o charakterze korzeniowym). Leczący neurolog opisywał w czasie kolejnych wizyt istnienie objawów zespołu bólowego kręgosłupa, głównie objawów opierających się o dolegliwości zgłaszane przez badanego. W RWKL wykonano badania ortopedyczne, a badający specjalista nie stwierdził upośledzenia funkcji ruchowej kręgosłupa, ani objawów przedmiotowych potwierdzających istnienie zespołu bólowego w jego obrębie. Badający neurolog opisał zgłaszane dolegliwości, nie stwierdzając objawów ubytkowych i jedynie dyskretne cechy opisywanych w dokumentacji objawów zespołu bólowego kręgosłupa bez ich potwierdzenia w wyniku przedłożonego badania CT (tomografii komputerowej). Należy dodać, że Powiatowa Komisja Lekarska w T. w orzeczeniu Nr [...] z dnia [...] 2003 r. nie rozpoznawała u poborowego jakichkolwiek zaburzeń kręgosłupowych. W tej sytuacji uwzględniając przedłożoną dokumentację z leczenia i zgłaszane dolegliwości, RWKL uznała, że można u badanego rozpoznać dodatkowo dyskretne zmiany przeciążeniowe kręgosłupa lędźwiowego bez upośledzenia sprawności ruchowej z okresowym zespołem bólowym i zakwalifikować je co najwyżej do § 34 p. 1 i § 63 p. 1 z załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 10.06.1992 r. (Dz.U. Nr 57, poz. 278 z późn. zm.). Kwalifikacja ta w stosunku do poborowego (grupa I – kolumna 4 wykazu chorób i ułomności) nie daje podstaw do zaliczenia badanego do innej kategorii zdrowia niż "A".
Z powyższych względów orzeczono jak na wstępie.
Na powyższe orzeczenie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniósł Michał J. Skarżący zarzucił, że w uzasadnieniu orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej występuje szereg nieprawidłowości dotyczących jego leczenia i przeprowadzanych badań. Co do orzeczenia Powiatowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w T. to skarżący stwierdził, że "zaobserwowanie choroby lub kalectwa jest niemożliwe, ponieważ tam się tylko poborowego waży i mierzy wzrost".
W dalszej części wywodów skarżący opisał swoje dolegliwości kręgosłupa.
Twierdząc, że lekarze z komisji zlekceważyli jego chorobę, kwestionuje ocenę komisji co do jego zdolności do służby wojskowej.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Dokonując na mocy art. 1 ustawy z dnia 25.07.2003 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontroli zaskarżonego orzeczenia pod względem jego zgodności z prawem należało uznać, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego czy proceduralnego. Przede wszystkim zaznaczyć należy, sąd administracyjny nie rozstrzyga w przedmiocie stanu schorzeń poborowego i jego zdolności do służby wojskowej. Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu poborowego za zdolnego do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny polega bowiem na sprawdzeniu prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia oraz tego czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności poborowego do służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach.
W świetle ogólnych zasad postępowania administracyjnego oraz zgodnie z regulacją szczegółową zawartą w § 32 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 57, poz. 278 ze zm.) – zasadą jest orzekanie przez odwoławczą komisję lekarską na podstawie dokumentacji zawartej w aktach orzeczniczo – lekarskich zgromadzonych w pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy uwzględnił przy rozstrzyganiu również dokumentację lekarską przedstawioną przez skarżącego, a dotyczącą jego leczenia w okresie od kwietnia 2004 r. do września 2004 r.
W szczególności włączono do materiału dowodowego wynik badania tomografii komputerowej z dnia [...] 2004 r. Z akt sprawy wynika, że wskutek skierowania skarżącego przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską do badań lekarsko – specjalistycznych zostały w dniu [...] 2004 r. przeprowadzone badania rentgenologiczne, wewnętrzne chirurgiczne, okulistyczne, laryngologiczne, neurologiczne, psychiatryczne.
Następnie w dniu [...] 2004 r. miały miejsce badania przeprowadzone przez lekarza ortopedę i neurologa.
W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że istotą orzekania komisji lekarskich nie jest stwierdzenie stanu zdrowia, jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzenie przydatności do służby wojskowej. Tak więc zakres przeprowadzanych badań lekarskich podporządkowany jest ustaleniu samej zdolności do służby wojskowej i jej kategorii.
Zgodnie z przepisem § 2 us. 1 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r. – orzeczenie o zaliczeniu danej osoby do jednej kategorii, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej – według wykazu chorób i ułomności, stanowiącego załącznik do rozporządzenia.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że komisja orzekająca w pierwszej instancji dopełniła powyższego wymogu.
Z kolei przepis § 32 cytowanego rozporządzenia przewiduje, że komisja odwoławcza w razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badania lekarskie, a także skierować badanego na obserwację szpitalną. Komisja może również przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.
Jak wskazano powyżej Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska dysponowała oprócz materiału zebranego w pierwszej instancji także dokumentacją przedstawioną przez skarżącego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że ocenie poddana została cała dokumentacja dotycząca leczenia skarżącego i badań, którym był poddany.
W szczególności należy zwrócić uwagę, że skarżący przedstawił wynik badania tomografii komputerowej z dnia [...] 2004 r. Skoro więc komisja odwoławcza dysponowała wynikiem tak wysokospecjalistycznych badań, to nie było potrzeby dalszego uzupełniania materiału dowodowego.
W rezultacie należało przyjąć, że komisja odwoławcza dokonała rozpoznania lekarskiego, które miało oparcie w pełnych badaniach przedmiotowych, z zachowaniem wymogów proceduralnych. W konsekwencji za prawidłową należało uznać kwalifikację zdolności skarżącego do służby wojskowej.
Dodać też trzeba, że zarzuty zawarte w skardze nie zostały poparte żadną dokumentacją, która pozwalałaby podważyć zaskarżone orzeczenie.
Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.