II SA 3272/03

II SA 3272/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-10-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-09-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Grochowska-Jung
Iwona Dąbrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Kube
Sygn. powiązane
I OSK 43/05 - Wyrok NSA z 2005-09-23
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Asesor WSA Joanna Kube Protokolant Michał Sułkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2004 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę -
Uzasadnienie
Starosta R. decyzją z dnia [...]maja 2003 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznych dotyczących statusu bezrobotnego absolwenta oraz wypłaty stypendium oraz orzekł o odmowie uznania W. W. za bezrobotnego absolwenta.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]stwierdził, że odwołanie W.W. zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 44 kpa przyjęto, że doręczenie powyższej decyzji nastąpiło w dniu 9 czerwca 2003 r. Jest to bowiem data końcowa siedmiodniowego terminu złożenia pisma w placówce pocztowej, o czym awizem zawiadomiono skarżącego. Rozstrzygnięcie Starosty zawierało pouczenie o przysługującym środku odwoławczym oraz o sposobie i terminie jego wniesienia. Odwołanie skarżącego złożone zostało bezpośrednio w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. w dniu 8 lipca 2003 r., czyli po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. Organ wskazał ponadto, że skarżący w odwołaniu od decyzji nie podniósł jakichkolwiek okoliczności mogących stanowić usprawiedliwienie przekroczenia terminu do złożenia odwołania, jak również nie wnosił o przywrócenie terminu.
Ponadto Wojewoda [...]wyjaśnił, że powtórne wysłanie przez organ pierwszej instancji zaskarżonej decyzji, którą skarżący odebrał w dniu 2 lipca 2003 r. nie miało znaczenia przy ustalaniu daty jej doręczenia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. W., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucił mu naruszenie art. 42, art. 43 i art. 44 kpa. Skarżący wskazał, że art. 44 kpa został użyty wadliwie, bowiem nie występowały przesłanki do jego zastosowania. Podał, że skoro odebrał przesyłkę w urzędzie pocztowym w dniu 2 lipca 2003 r., to zachował termin składając odwołanie od decyzji w dniu 8 lipca 2003 r. Dodał ponadto, że w dniach od 29 maja do 12 czerwca 2003 r. przebywał na wczasach za granicą, a po powrocie zatrzymał się na tydzień w W.. Zarzucił ponadto naruszenie art. 6 kpa w związku z art. 15 kpa i art. 10 kpa poprzez działanie niezgodne z zasadami praworządności, pogwałcenie zasady dwuinstancyjności i uniemożliwienie udziału strony w postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z argumentacją zbieżną z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia. Dodał ponadto, że skarżący nie powiadomił organu, zgodnie z art. 41 kpa, o zmianie swojego adresu. Pierwsza próba doręczenia przesyłki miała miejsce w dniu 2 czerwca 2003 r., druga zaś w dniu 9 czerwca 2003 r. Przesyłkę zwrócono do nadawcy - Powiatowego Urzędu Pracy w R. - w dniu 25 czerwca 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Na wstępie należy wyjaśnić, że w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stąd, właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego Sądu znajduje się siedziba Wojewody [...] - art. 13 § 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Badając zaskarżone postanowienie w tym zakresie, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wśród podstawowych wymogów każdej czynności procesowej mieści się konieczność jej dokonania w określonym terminie. Stosownie do art. 129 § 2 kpa, maksymalny termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji administracyjnej, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.
W razie uchybienia powyższego terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny prośbę o przywrócenie tego terminu i jednocześnie dokonać czynności, dla której był on zakreślony.
Przywrócenie terminu następuje wyłącznie na wniosek zainteresowanego po uprawdopodobnieniu, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 1 i § 2 kpa).
Możliwość merytorycznego rozpoznania odwołania przez organ II instancji uzależniona jest zatem od złożenia odwołania w terminie określonym w art. 129 § 2 kpa albo od wniesienia odwołania wprawdzie po upływie wskazanego terminu ale z jednoczesną prośbą o przywrócenie terminu i uprawdopodobnieniem, iż strona spóźniła się z wniesieniem odwołania bez swej winy, a przyczyna zwłoki ustała przed upływem 7 dni od złożenia wymienionej prośby. Niedotrzymanie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa lub wniesienie spóźnionego odwołania bez jednoczesnej prośby o przywrócenie terminu obliguje organ odwoławczy do wydania na podstawie art. 134 kpa postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do złożenia odwołania.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że decyzja organu I instancji z dnia [...] maja 2003 r. wysłana została skarżącemu na wskazany przez niego adres. Wobec niemożności doręczenia przesyłki złożono ją w Urzędzie Pocztowym w dniu 2 czerwca 2003 r., a zawiadomienie o niej pozostawiono w skrzynce pocztowej skarżącego.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że skarżący wiedział o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie przyznanego mu statusu bezrobotnego absolwenta oraz wypłaconego stypendium. Świadczą o tym jego pisemne oświadczenia z dnia [...] kwietnia i [...] kwietnia 2003 r., złożone w związku z wezwaniem go przez Powiatowy Urząd Pracy w R. do wyjaśnień na okoliczność prowadzonej w trakcie pobierania stypendium działalności gospodarczej. Mimo toczącego się postępowania, skarżący nie powiadomił organu o zmianie swego adresu, do czego był zobowiązany zgodnie z art. 41 kpa. Organ administracji nie miał zatem możliwości skierowania pisma zawierającego decyzję na inny adres. Niemożliwe było również doręczenie przesyłki zgodnie z art. 43 kpa, bowiem drzwi mieszkania pozostawały zamknięte. W tej sytuacji pismo zostało złożone w urzędzie pocztowym w dniu 2 czerwca 2004 r. (o czym świadczy adnotacja na przesyłce) na okres 7 dni. Skarżący został o tym fakcie poinformowany awizem. Zgodnie z art. 44 kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że doręczenie skarżącemu decyzji nastąpiło w dniu 9 czerwca 2003 r. Odwołanie zaś skarżącego od decyzji zostało złożone w dniu 8 lipca 2003 r. W takiej sytuacji Wojewoda [...] zobowiązany był wydąć, na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 129 § 2 kpa, postanowienie o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w takim działaniu naruszenia prawa.
Pokwitowanie zaś i odbiór pisma przez skarżącego w dniu 2 lipca 2003 r., a więc w terminie późniejszym, świadczy jedynie o zaistnieniu tego faktu i nie czyni bezskutecznym doręczenia zastępczego w myśl art. 44 kpa. Pogląd taki jest poglądem ugruntowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z dnia 25 listopada 1999 r. o sygnaturze akt V SA 948/99, czy też z dnia 10 lutego 2003 r. o sygnaturze akt V SA 2016/02). Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.