Orzeczenie · 2006-05-09

II PZP 2/06

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2006-05-09
SAOSPracyochrona roszczeń pracowniczychŚrednianajwyższy
Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczychniewypłacalność pracodawcyskrócony okres wypowiedzeniaustanie stosunku pracyroszczenia pracowniczeprawo pracyświadczenia pracowniczeSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 maja 2006 r. (sygn. II PZP 2/06) rozpatrywał zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Okręgowy w Szczecinie, dotyczące interpretacji terminu „ustanie stosunku pracy” w rozumieniu ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, w kontekście zastosowania przez pracodawcę skróconego okresu wypowiedzenia (art. 361 § 1 k.p.). Sąd Okręgowy pytał, czy pracownik zachowuje prawo do świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, jeśli ustanie stosunku pracy nastąpiło w okresie dłuższym niż 6 miesięcy poprzedzających dzień niewypłacalności pracodawcy, ale koniec okresu, za który przysługuje mu odszkodowanie z tytułu skróconego wypowiedzenia, przypada w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy przed tym dniem. Sąd Najwyższy stwierdził, że zagadnienie prawne zostało sformułowane w sposób wadliwy, ponieważ opisywało konkretny stan faktyczny, a nie ogólny problem prawny, co uniemożliwia udzielenie uniwersalnej odpowiedzi. Ponadto, Sąd Najwyższy uznał, że wątpliwości prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy nie są na tyle poważne, aby wymagały rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, powołując się na wcześniejsze uchwały i nowelizację Kodeksu pracy. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, skrócenie okresu wypowiedzenia powoduje ustanie stosunku pracy z upływem skróconego okresu, a okres zaliczalny, choć wliczany do stażu pracy, nie jest okresem trwania stosunku pracy. W związku z tym, odmówił podjęcia uchwały.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja terminu 'ustanie stosunku pracy' w kontekście skróconego okresu wypowiedzenia i jego wpływu na roszczenia pracownicze wobec Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Podkreślenie wymogów formalnych przy przedstawianiu zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie nie rozstrzyga bezpośrednio zagadnienia prawnego z powodu wadliwej jego konstrukcji, ale wskazuje kierunek interpretacji.

Zagadnienia prawne (2)

Jak należy interpretować termin „ustanie stosunku pracy” w art. 6 ust. 4 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, gdy pracodawca zastosował skrócony okres wypowiedzenia na podstawie art. 361 § 1 k.p.?

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy nie podjął uchwały, ale w uzasadnieniu wskazał, że termin „ustanie stosunku pracy” oznacza dzień upływu skróconego okresu wypowiedzenia, a okres zaliczalny, choć wliczany do stażu pracy, nie jest okresem trwania stosunku pracy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne zostało wadliwie sformułowane, opisując stan faktyczny. Wskazał jednak na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym skrócenie okresu wypowiedzenia powoduje ustanie stosunku pracy z upływem skróconego okresu, a okres zaliczalny nie jest okresem zatrudnienia.

Czy pracownik zachowuje prawo do zaspokojenia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, jeżeli ustanie stosunku pracy nastąpiło w okresie dłuższym niż 6 miesięcy poprzedzających dzień niewypłacalności pracodawcy, ale koniec okresu odszkodowania za skrócony okres wypowiedzenia przypada w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy przed tym dniem?

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy nie podjął uchwały, ale jego stanowisko sugeruje, że kluczowa jest data faktycznego ustania stosunku pracy, a nie okres zaliczalny.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały z powodu wadliwego sformułowania pytania prawnego. Wskazał jednak, że interpretacja art. 361 § 2 k.p. w kontekście ustawy o FGŚP nie tworzy fikcji prawnej przedłużenia stosunku pracy i nie wpływa na terminowe kryteria zaspokajania roszczeń.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmówił podjęcia uchwały

Strony

NazwaTypRola
Mirosław S.osoba_fizycznapowód
Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych Biuro Terenowe w S.instytucjapozwany
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „C.G.” w S.spółkapracodawca

Przepisy (5)

Główne

u.o.r.p.n.p. art. 6 § ust. 4, 6 i 7

Ustawa z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy

Określenie „ustanie stosunku pracy” oznacza dzień upływu skróconego okresu wypowiedzenia.

Pomocnicze

k.p. art. 361 § § 1

Kodeks pracy

Reguluje skrócenie okresu wypowiedzenia przez pracodawcę.

k.p. art. 361 § § 2

Kodeks pracy

Okres, za który przysługuje odszkodowanie w razie skrócenia okresu wypowiedzenia, wlicza się pracownikowi pozostającemu w tym okresie bez pracy do okresu zatrudnienia.

k.p.c. art. 824 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa umorzenia postępowania egzekucyjnego z powodu niemożności uzyskania z egzekucji sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych.

k.p.c. art. 390 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Najwyższy nie podjął uchwały, co oznacza, że argumentacja Sądu Okręgowego nie doprowadziła do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego.

Odrzucone argumenty

Argumentacja Sądu Okręgowego dotycząca wykładni art. 361 § 2 k.p. i jego wpływu na ustalenie daty ustania stosunku pracy w kontekście ustawy o FGŚP.

Godne uwagi sformułowania

Określenie „ustanie stosunku pracy” oznacza dzień upływu okresu wypowiedzenia skróconego na podstawie art. 361 § 1 k.p. • Zagadnienie prawne przedstawione do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu powinno być postawione ogólnie i abstrakcyjnie tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a ponadto budzić poważne wątpliwości. • Okresy zaliczalne do okresu zatrudnienia ustanowione są w wielu przepisach prawa pracy i ich charakter był już przedmiotem szerokiej analizy orzecznictwa Sądu Najwyższego. • Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że „okres zaliczalny”, o którym mowa w art. 361 § 2 k.p., aczkolwiek podlega wliczeniu do okresu zatrudnienia, jest okresem pozostawania bez pracy (okresem, w którym nie istnieje stosunek pracy).

Skład orzekający

Jerzy Kuźniar

przewodniczący

Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

sprawozdawca

Romualda Spyt

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja terminu 'ustanie stosunku pracy' w kontekście skróconego okresu wypowiedzenia i jego wpływu na roszczenia pracownicze wobec Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Podkreślenie wymogów formalnych przy przedstawianiu zagadnień prawnych Sądowi Najwyższemu."

Ograniczenia: Orzeczenie nie rozstrzyga bezpośrednio zagadnienia prawnego z powodu wadliwej jego konstrukcji, ale wskazuje kierunek interpretacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu prawa pracy i ochrony pracowników w przypadku niewypłacalności pracodawcy, a także procedury przed Sądem Najwyższym. Odmowa podjęcia uchwały z powodu błędów formalnych jest pouczająca.

Kiedy kończy się stosunek pracy po skróconym wypowiedzeniu? Sąd Najwyższy wyjaśnia, ale nie uchwala.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst