II PZ 33/11

Sygn. akt II PZ 33/11 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 21 listopada 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Romualda Spyt (przewodniczący) 
SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) 
SSA Jolanta Frańczak 
 
w sprawie z powództwa D. K. 
przeciwko Urzędowi Gminy N.  
o wydanie tytułu wykonawczego, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 listopada 2011 r., 
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 12 lipca 2011 r.,  
 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
 
Uzasadnienie   
 
 
Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z 12 lipca 2011 r. odmówił 
sporządzenia uzasadnienia do swojego postanowienia z 5 maja 2011 r., w którym 
jako sąd drugiej instancji nie uwzględnił w części wniosku powódki D. K. o nadanie 
klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Rejonowego w P. z 24 maja 2007 r. oraz 
wyrokowi Sądu Okręgowego z 8 maja 2008 r. Powódka wniosła o sporządzenie 
uzasadnienia tego postanowienia. Podstawę odmowy sporządzenia uzasadnienia 
stanowiły przepisy art. 357 § 2, art. 7674 § 1, art. 795 § 1 k.p.c. Postanowienie z 5 
maja 2011 r. zostało wydane na posiedzeniu niejawnym i dlatego Sąd odmówił 
sporządzenia jego uzasadnienia, gdyż postanowienie to nie podlega zaskarżeniu.  

 
 
2 
 
W zażaleniu, powołując w podstawie przepisy art. 3941 § 2 k.p.c. w związku 
z art. 394 pkt 7 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie postanowienia z 12 lipca 2011 
r. W uzasadnieniu zarzuciła, że postanowienie odmawiające sporządzenia 
uzasadnienia 
postanowienia 
oddalającego 
wniosek 
o 
nadanie 
klauzuli 
wykonalności jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, gdyż 
odmowa sporządzenia uzasadnienia uniemożliwia jej złożenie zażalenia na 
oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności i powódce nie przysługują już 
żadne inne środki ochrony prawnej w jakimkolwiek postępowaniu, w szczególności 
w postępowaniu egzekucyjnym, którego nie może wszcząć z braku klauzuli 
wykonalności.  
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
 
Wniosek zażalenia o uchylenie postanowienia z 12 lipca 2011 r., 
odmawiającego sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 5 maja 2011 r. w 
sprawie nadania klauzuli wykonalności nie podlega rozpoznaniu, gdyż samo 
zażalenie jest niedopuszczalne i dlatego zostało odrzucone. 
 
Przede wszystkim nie zachodzi sytuacja z art. 394 pkt 7 k.p.c., gdyż 
zażalenie skierowane jest do postanowienia Sądu drugiej a nie pierwszej instancji. 
 
Postanowienia sądu drugiej instancji podlegają zaskarżeniu zażaleniem tylko 
w przypadkach ściśle określonych w art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c. 
 
Przepis art. 3941 § 2 k.p.c. nie stanowi podstawy prawnej zażalenia. 
Nieuprawnione jest założenie, iż „postanowienie odmawiające sporządzenia 
uzasadnienia 
postanowienia 
oddalającego 
wniosek 
o 
nadanie 
klauzuli 
wykonalności jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie”. 
 
Nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie postanowienie 
sądu co do nadania albo odmowy nadania klauzuli wykonalności. Postanowienie 
kończące postępowanie w sprawie to postanowienie zamykające drogę do wydania 
wyroku, czyli rozstrzygnięcia sprawy. W postępowaniu o nadanie klauzuli 
wykonalności sprawa jest już rozstrzygnięta, wszak klauzulę nadaje się tytułowi 
egzekucyjnemu kończącemu sprawę. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości 
stanowisko, że postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności nie jest 

 
 
3 
postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (por. postanowienia Sądu 
Najwyższego: z 14 listopada 1996 r., I CKN 7/96, OSNC 1997 nr 3, poz. 31; z 28 
listopada 2001 r., V CZ 253/01, LEX nr 688865; z 27 stycznia 2006 r., III CZ 
107/05, LEX nr 191261; a także uchwały składu siedmiu sędziów z 6 października 
2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001 nr 2, poz. 22 oraz z 5 czerwca 2008 r., III CZP 
142/07, OSNC 2008 nr 11, poz. 122). Konsekwentnie, przyjmując tą samą 
argumentację, nie można uznać również za postanowienie kończące postępowanie 
w sprawie postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia postanowienia 
sądu co do nadania albo odmowy nadania klauzuli wykonalności (art. 357 § 2 
k.p.c.). 
 
Niezależnie, postępowanie dotyczące nadania klauzuli wykonalności oparte 
jest na szczególnej regulacji, która  jednoznacznie określa, że choć wniosek o 
nadanie klauzuli wykonalności może zostać rozpoznany przez sąd pierwszej albo 
drugiej instancji, to zażalenie przysługuje tylko na postanowienie sądu pierwszej 
instancji (art. 7674 § 1 k.p.c. i art. 795 § 1 k.p.c.). Innymi słowy bez szczególnej 
regulacji nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie co do nadania klauzuli 
wykonalności 
wydane 
przez 
sąd 
drugiej 
instancji 
(postanowienie 
Sądu 
Najwyższego z 2 października 2007 r., II CZ 73/07, OSNC 2008 nr 3, poz. 76). 
 
Kwestia powyższa stanowi tylko dodatkową argumentacji, gdyż w tej sprawie 
zażalenie zostało wniesiono na postanowienie z 12 lipca 2011 r. odmawiające 
sporządzenia uzasadnienia postanowienia odmawiającego nadania klauzuli 
wykonalności (art. 357 § 2 k.p.c.). Postanowienie to nie może być uznane za 
postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie w 
rozumieniu art. 3941 § 3 k.p.c. i dlatego było niedopuszczalne. 
 
 
Z tych względów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 373 k.p.c. w 
związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.