II OZ 969/25

II OZ 969/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono zażalenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. art. 173, 178, 180, 185 par. 2, 194 par. 1, 197 par. 2, 260
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K., D. K.2 i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 797/24 utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 797/24 w sprawie ze skargi D. K., D. K.2 i K. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić zażalenia.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 14 marca
2025 r. o sygn. VII SPP/Wa 797/24, utrzymał w mocy zarządzenie starszego
referendarza sądowego 28 stycznia 2025 r. o pozostawieniu wniosku D. K. o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania, w sprawie ze skargi D. K., D. K.2 oraz K. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2024 r. nr [...]
w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Pismem z [...] kwietnia 2025 r. D. K., D. K.2 i K. P., zatytułowanym "skarga kasacyjna", zaskarżyli powołane postanowienie Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie wskazać należy, że złożony środek zaskarżenia zakwalifikowano
jako zażalenie. Uzasadnienie ku temu stanowi okoliczność, że skarga kasacyjna (obarczona przymusem adwokacko-radcowskim) przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie
(art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), przepisy zaś
Działu V, Rozdział 3, Oddział 2, tej ustawy przewidują, że środkami zaskarżenia
w sprawach w przedmiocie prawa pomocy są zażalenie i sprzeciw.
Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek
zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem
art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej
wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również
skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych,
jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą
w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
D. K. i K. P. nie były adresatami postanowienia Sądu z 14 marca 2025 r., jego adresatem był wyłącznie D. K.2. Z tej przyczyny zażalenie wniesione przez powołane osoby podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Wskazać ponadto należy, że od prawomocnego postanowienia utrzymującego
w mocy postanowienie (zarządzenie) referendarza sądowego w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Ani bowiem
w art. 194 § 1 p.p.s.a., ani w żadnym innym przepisie ustawy procesowej, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 p.p.s.a. W konsekwencji również zażalenie D. K.2, adresata postanowienia nim objętego, winno być odrzucone.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180
w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.