II OZ 969/10

II OZ 969/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-10-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-09-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Dałkowska - Szary /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
II SA/Łd 911/09 - Wyrok WSA w Łodzi z 2010-01-14
II OZ 477/10 - Postanowienie NSA z 2010-05-28
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 87 § 2, art. 184, art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2008 nr 189 poz 1159
art. 26 ust. 1, art. 27 ust. 1
Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "A" z siedzibą w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 911/09 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "A" z siedzibą w Ł. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia (...) sierpnia 2009 r., nr (...), znak: (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Łd 911/09, oddalił skargę "A" na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia (...) sierpnia 2009 r., nr (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W dniu (...) lutego 2010 r. odpis powyższego orzeczenia z uzasadnieniem doręczono stronie skarżącej, która (...) marca 2010 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną.
W uzasadnieniu wniosku "A" wyjaśniła, że nadała przesyłkę poleconą zawierającą skargę kasacyjną przed upływem 30 dniowego terminu do wniesienia tej skargi jednakże omyłkowo wpisano na niej zły adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i z tego powodu nastąpiło uchybienie terminu.
Zdaniem wnoszącego o przywrócenie terminu uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wnoszący twierdzi, że przedmiotowa przesyłka mogła być doręczona przez pocztę Sądowi, gdyż ww. Sąd ma tylko jedna siedzibę w Łodzi i trudno uznać, że poczta prawidłowego adresu siedziby nie znała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 911/09, wydanym na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił powyższy wniosek. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd stwierdził, że nie można zgodzić się z argumentacją strony odnośnie braku jej winy w dotrzymaniu terminu. Zdaniem Sądu nadanie przesyłki na błędny adres bezsprzecznie świadczy o nienależytej staranności, która jest bezpośrednią przyczyną uchybienia terminu w niniejszej sprawie. Ponadto Sąd stwierdził, że operator pocztowy nie może dowolnie doręczać przesyłki – nawet jeżeli z urzędu jest mu znany prawidłowy adres na który powinna być ona doręczona.
Od ww. postanowienia odrzucającego wniosek skarżący wniósł (...) kwietnia 2010 r. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w którym podniósł, że zaskarżone postanowienie narusza art. 85, 86 § 1, 87 § 2 i 88 p.p.s.a. W uzasadnieniu tego zażalenia skarżący stwierdził, że Sąd za podstawę prawną zaskarżonego postanowienia wskazał art. 86 § 1 p.p.s.a. który nie może stanowić podstawy odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu.
Skarżący powołując się na przepisy ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.) powtórzył argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu, że brak było podstaw do odmowy wykonania przez operatora usługi doręczenia przesyłki, gdyż adresat był mu znany a pomyłka pisarska w adresie oczywista i nie stanowiła żadnej przeszkody do wykonania doręczenia.
Ponadto skarżący powołując się na art. 83 § 3 p.p.s.a. stwierdził, że oddanie skargi w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne w skutkach z wniesieniem jej do sądu a potwierdzeniem oddania pisma w takim wypadku jest umieszczona na kopercie urzędowa pieczęć poczta wraz z widniejącą na niej datą (lub potwierdzenie nadania). Pismo musi być ponadto nadane przed upływem określonego terminu a adresat musi być, co do zasady, prawidłowo przez nadawcę wskazany.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 477/10, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, ze zaskarżone postanowienie jest wadliwe, gdyż istnieje sprzeczność między jego sentencją a uzasadnieniem i powołana podstawą prawną. Sąd zgodził się ze skarżącym, że odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu może nastąpić jedynie na podstawie art. 88 p.p.s.a. – jeżeli WSA postanowił odrzucić wniosek postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r. to nie powinien w ogóle zajmować się kwestią winy strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 28 lipca 2010 r., wydanym po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu powyższego postanowienia WSA stwierdził, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i jest uzasadnione jedynie wtedy, gdy strona pomimo dołożenia wszelkich starań nie mogła usunąć przeszkody, która była przyczyną uchybienia terminu. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności które uzasadniałyby brak winy w uchybieniu terminu zalicza się m.in. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę która nie pozwoliła na wyręczenie się inna osobą, powódź, pożar. Do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć nie można, zdaniem WSA, zaliczyć jednak błędu pracownika skarżącej spółki polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki – niedostateczna staranność nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu.
WSA nie zgodził się również z argumentem, że operator pocztowy powinien był jednak doręczyć przesyłkę, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ma tylko jedną siedzibę. Sąd podkreślił w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 26 ust. 1 Prawa pocztowego na operatorze ciąży obowiązek doręczenia przesyłki adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce. Świadczący usługi pocztowe nie może więc dowolnie doręczać przesyłki nawet jeżeli z urzędu znany jest mu prawidłowy adres.
O braku winy, zdaniem WSA, nie świadczy również to, że uchybienie było nieznaczne a strona dołożyła należytej staranności w pozostałych kwestiach, uiszczając wpis sądowy i dopełniając czynności, której uchybiła.
"A" wniosła (...) sierpnia 2010 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, którym zarzuciła powyższemu postanowieniu naruszenie przepisów art. 85, 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a. Skarżący w uzasadnieniu tego zażalenia powtórzył argumentację z zażalenia na postanowienie WSA z dnia 30 marca 2010 r. oraz dodał, że Naczelny Sąd Administracyjny wydał już w sprawie o analogicznym stanie faktycznym (postanowienie NSA z 28 maja 2009 r. , sygn. akt I GZ 65/2009) orzeczenie w którym przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu wnoszący zobowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności, które wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminowi. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Do sądu należy ocena, czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło czy nie. Sąd nie jest związany twierdzeniami wniosku, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy powinien być więc oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy.
W niniejszej sprawie do uchybienia terminu doszło na skutek błędu przy nadaniu skargi kasacyjnej przez wpisanie na przesyłce niewłaściwego numeru ulicy. Ze względu na ww. błąd przesyłka wróciła do nadawcy, który ponownie złożył skargę kasacyjną oraz, ponieważ termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął, wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego błędne zaadresowanie koperty ze skargą kasacyjną nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Błąd taki należy uznać bowiem za brak należytej staranności. Należy się zgodzić z twierdzeniem Sądu I instancji, że błędu pracownika skarżącej spółki polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód których nie można przewidzieć i przezwyciężyć. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Podkreślić należy, że nie można skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminowi, argumentując błąd przy nadaniu skargi kasacyjnej liczną codzienną korespondencją w sekretariacie skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się również z argumentem skarżącego, że nie było w niniejszej sprawie podstaw do odmowy wykonania przez operatora usługi doręczenia przesyłki. Zgodnie z art. 26 ust. 1 Prawa pocztowego przesyłkę lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. W związku z powyższym operator pocztowy w sposób prawidłowy zastosował art. 27 ust. 1 Prawa pocztowego zwracając przesyłkę nadawcy z powodu niemożliwości jej doręczenia. Zgodzić się w tym miejscu należy z twierdzeniem WSA, że podmiot świadczący usługi pocztowe nie może dowolnie doręczać przesyłki, nawet gdy prawidłowy adres jest mu znany.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy. W związku z tym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.