II OZ 91/26

II OZ 91/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Bąkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Sygn. powiązane
II SA/Kr 973/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-11-20
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 973/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 czerwca 2025 r., znak WOB.7721.147.2018.KJAR w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 973/25, odrzucił skargę A.O. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 czerwca 2025 r., znak WOB.7721.147.2018.KJAR w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Pismem z 15 października 2025 r. (k. 19) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie własnego numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 20 października 2025 r. (k. 20), jednak braki formalne skargi nie zostały usunięte.
W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga, stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), podlega odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu wywiódł A.O., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:
1. naruszenie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. przez jego zastosowanie w niniejszej sprawie;
2. naruszenie art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz art. 45 Konstytucji RP – w zakresie w jakim stosując kontrolę formalną skargi skierowanej do sprawy do sygnatury II SA/Kr 973/25 (przy uwzględnieniu okoliczności wymienionych szczegółowo w powyższym zarzucie oraz dalej w uzasadnieniu zażalenia) co prowadziło do zbytniego i nieuzasadnionego rygoryzmu, który nie jest niczym usprawiedliwiony (z perspektywy rygoryzmów systemu postępowania przed sądami administracyjnymi w zakresie skarg) a co prowadziło to wydania postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z 20 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 973/25, które pozostaje rażąco niesprawiedliwie.
Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie w zaskarżonego postanowienia w całości oraz nadanie sprawie skargi wobec decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z 16 czerwca 2025 r., znak WOB.7721.2018.KJAR, dalszego biegu oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów niniejszego postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa oraz uiszczonej opłaty sądowej.
W uzasadnieniu wskazano, że skarżący podał swojego numeru PESEL w wyniku błędnego przekonania, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braku dotyczy jedynie wpisu. Skarżący podniósł, że jego numer PESEL winien znajdować się w dokumentach zebranych w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy w pierwszej kolejności zbadanie z urzędu dopuszczalności skargi i ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., polegającego na podaniu w pierwszym piśmie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Żalący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 października 2025 r. (doręczonym 20 października 2025 r.) wzywającym m.in. do wskazania numeru PESEL. Jednocześnie został on prawidłowo pouczony o rygorze niezastosowania się do wezwania.
Podniesiona przez żalącego okoliczność wskazania numeru PESEL w dokumentach, które zostały dołączone do akt sprawy, nie jest równoznaczne z wywiązaniem się z obowiązku, o którym mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Zgodnie bowiem z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd".
Z tego też względu podniesione zarzuty należało uznać za niezasadne.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.