II OZ 903/26Niedopuszczalność zażalenia przez nie profesjonalnego pełnomocnika

Sprawa dotyczy zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę kasacyjną D. K. od wcześniejszego postanowienia o odrzuceniu jej skargi. WSA w Warszawie, w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2026 r., odrzucił zażalenie D. K. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, argumentując, że zażalenie to, wniesione osobiście przez skarżącą, było niedopuszczalne, ponieważ nie zostało sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub inny podmiot wskazany w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Następnie D. K. i D. K.1 złożyli zażalenie na to postanowienie WSA. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał te zażalenia. W odniesieniu do zażalenia D. K., NSA stwierdził, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej musi być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Ponieważ D. K. nie spełniła tego wymogu, jej zażalenie było obarczone nieusuwalnym brakiem i zasadnie odrzucone przez Sąd I instancji. W odniesieniu do zażalenia D. K.1, NSA orzekł o jego odrzuceniu. Sąd powołał się na art. 197 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że do postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, w tym art. 178 p.p.s.a. dotyczący odrzucenia skargi z innych przyczyn niedopuszczalności. NSA wskazał, że D. K.1 nie był stroną postępowania, a jego zażalenie dotyczyło postanowienia, którego skutki prawne odnosiły się wyłącznie do D. K. W związku z tym D. K.1 nie posiadał przymiotu strony i nie miał prawnej możliwości zaskarżenia postanowienia, co skutkowało odrzuceniem jego zażalenia jako niedopuszczalnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający