II OZ 809/05

II OZ 809/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-10-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Ożóg /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędziowie NSA, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D., M., J. i M. W. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2005r. sygn. akt II SA/Wr 364/05 w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 18 kwietnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 czerwca 2005r. skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni od daty jego otrzymania braków skargi na powyższe postanowienie poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł w kasie WSA we Wrocławiu lub na rachunek bankowy Sądu.
W zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA we Wrocławiu, którego dotyczyło powyższe wezwanie D., M., J. i M. W. wnieśli o jego uchylenie, "zmianę i obciążenie kosztami sądowymi strony przeciwnej w oparciu o art. 262 § 1 pkt 1 kpa, 139 kpa /.../ art. 208, 134, 135, 52 § 2 i art. 55 § 1 i § 3 ustawy o NSA."
Zażalenie nie jest zasadne.
W szczególności dlatego, że do wpisu sądowego od skargi nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, ani też ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm./ gdyż utraciła ona moc na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ w żadnym swym unormowaniu natomiast nie odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów wspomnianego kodeksu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Kwestie wpisu uregulowane zostały w szczególności w przepisach art. 230 i art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pierwszy z nich stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały /§ 1/. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania /§ 2/. Kolejny natomiast – że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Przepisem art. 233 tego Prawa Rada Ministrów została upoważniona do określenia w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. Ustawodawca zawarł też wskazówkę, iż w rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż 100 zł, wpis stosunkowy nie może być wyższy niż 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia i nie może przekraczać 100 000 zł, a wpis stały wyższy niż 10 000 zł, oraz że wpis stały powinien być zróżnicowany w zależności od rodzaju i charakteru sprawy.
Rozporządzenie w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Rada Ministrów wydała dnia 16 grudnia 2003r. /Dz.U. Nr 221, poz. 2193/.
Wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, wynosi, w świetle § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, 100 zł.
Skarżący kwestionują postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zatem wezwanie do uiszczenia opłaty w powyższej kwocie było zasadne.
Wezwanie to natomiast opiera się na podstawie art. 220 § 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zwrotu kosztów postępowania między stronami dotyczą zaś przepisy art. 199 – art. 210 tego Prawa, ale mają one zastosowanie w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Zaskarżone zarządzenie natomiast nie kończy postępowania sądowego.
W świetle tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 cytowanego Prawa orzekł jak w sentencji.
H.B. 17.10.2005r.