II OZ 745/26

II OZ 745/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-07-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-06-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 131, art. 157 § 1, art. 166, art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 w sprawie ze skargi M.Ś. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 czerwca 2025 r. nr 773/25 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 marca 2026 r. o sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 odmówił uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 w sprawie ze skargi M. Ś. (dalej "skarżący") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 17 czerwca 2025 r. nr 773/25 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z 5 marca 2026 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia WSA z 27 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/25 o odmowie zawieszenia postępowania sądowego "poprzez uzasadnienie dlaczego postępowanie nie zostaje zawieszone w sytuacji gdy de facto nie zaczął biec termin do wniesienia skargi a organ wydający postanowienie od ponad 7 miesięcy pozostaje w bezczynności".
Odmawiając uzupełnienia postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że Sąd orzekł w nim o całości rozpatrywanego wówczas wniosku o zawieszenie, a także że nie było podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. W świetle zatem art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a.") uzupełnienie postanowienia było niedopuszczalne. Sąd wyjaśnił również, że postanowienie z 27 stycznia 2026 r. nie zawierało uzasadnienia jako niezaskarżalne.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie z 27 marca 2026 r. podnosząc, że Sąd nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący przesłanek odmowy uzupełnienia postanowienia z 27 stycznia 2026 r., w sytuacji gdy jak wskazywał skarżący zaistniały okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uzasadnione wątpliwości czy w ogóle zaczął biec termin do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 stycznia 2026 r. odmówił zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi skarżącego. Sąd I instancji orzekł o całości wniosku strony w zakresie zawieszenia postępowania sądowego, a zatem brak było podstaw do uzupełnienia tego orzeczenia. Wskazane postanowienie jest kompletne i zawiera wymagane prawem elementy. Z tych względów wniosek skarżącego o uzupełnienie tego orzeczenia pozbawiony był podstaw bowiem stanowił jedynie - niedopuszczalną w ramach postępowania w sprawie uzupełnienia orzeczenia - polemikę z zapadłym w sprawie rozstrzygnięciem. W tej sytuacji Sąd I instancji zasadnie odmówił skarżącemu uzupełnienia postanowienia.
Prawidłowo również Sąd I instancji zauważył, że brak uzasadnienia postanowienia, o którego uzupełnienie wnioskuje skarżący wynika z niezaskarżalności tego postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Jak zaś wynika z brzmienia art. 131 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania. Mając na uwadze powyższe, skoro w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca w przepisie art. 131 p.p.s.a., to uznać należy, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom, a gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem (art. 163 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie postanowienie z 27 stycznia 2026 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego jako niezaskarżalne nie posiadało więc uzasadnienia i Sąd nie był obowiązany go sporządzić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.