II OZ 654/11

Przedmiotem sprawy było zażalenie A. i A. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Warszawie, które wzywało ich do solidarnie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Skarżący argumentowali, że wpis powinien być jeden, wspólny, ponieważ przedmiot zaskarżenia jest wspólny dla wszystkich skarżących i wymaga jednego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, odwołał się do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie czynności bez uiszczenia należnej opłaty, a obowiązek ten spoczywa na tym, kto wnosi pismo (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Wskazał, że sprawa nie należy do kategorii zwolnionych z opłat. Sąd uznał, że wezwanie do uiszczenia wpisu było prawidłowe, a wysokość opłaty (200 zł) zgodna z rozporządzeniem dla spraw dotyczących ochrony środowiska. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że uprawnienia i obowiązki skarżących nie są wspólne w rozumieniu art. 214 § 2 p.p.s.a., ponieważ każdy z nich reprezentuje swój własny interes prawny. Wspólne uprawnienia miałyby miejsce, gdyby wynikały ze wspólnego tytułu prawnego do nieruchomości, co zostało uwzględnione w zarządzeniu w odniesieniu do niektórych skarżących. Sąd zaznaczył, że nawet jeśli cel skarżących jest wspólny, skargi podlegają odrębnemu wpisowi, chyba że dotyczy to wspólnej nieruchomości. W przypadku uwzględnienia skarg, skarżącym przysługuje zwrot kosztów postępowania. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający