II OZ 601/26Odrzucenie skargi brak wpisu sądowego

Sprawa dotyczyła zażaleń na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który odrzucił skargę D.K. i K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez skarżące wpisu sądowego, mimo dwukrotnego wezwania i pouczenia o skutkach prawnych. Skarżące w swoich zażaleniach podnosiły, że odrzucenie skargi z przyczyn formalnych, takich jak brak opłaty sądowej, stanowi nadmiernie rygorystyczne i formalistyczne zastosowanie przepisów P.p.s.a. Argumentowały, że narusza to konstytucyjne prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasadę zaufania obywatela do państwa i prawa (art. 2 Konstytucji RP). Podkreślały skomplikowany charakter sprawy, obejmujący liczne decyzje organów nadzoru budowlanego, niejasności co do przedmiotu postępowania, parametrów i własności obiektów budowlanych, a także trwające postępowanie spadkowe. Twierdziły, że w takich okolicznościach, gdy obywatel działa bez profesjonalnego wsparcia, stosowanie sankcji procesowej w postaci odrzucenia skargi jest nieproporcjonalne i prowadzi do pozbawienia ich realnej kontroli sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D.K. i K.P., stwierdzając, że WSA postąpił prawidłowo, odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd podkreślił, że kwestia uiszczenia wpisu sądowego została prawomocnie przesądzona, a przekonanie skarżących o wadliwości decyzji organów administracyjnych nie zwalnia ich z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. NSA odrzucił również zażalenie D1.K. i R.P. jako niedopuszczalne, ponieważ nie byli oni stronami postępowania, którego dotyczyła skarga. Sąd uznał, że wskazane przez skarżących normy konstytucyjne nie zostały naruszone, gdyż mieli oni możliwość skorzystania z instytucji prawa pomocy, a negatywne rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych nie jest równoznaczne z pozbawieniem prawa do sądu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający