Pełny tekst orzeczenia

II OZ 571/19

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II OZ 571/19 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2019-06-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-06-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Miron /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6340 Potwierdzenie represji
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 481/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-05-08
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 481/19 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia represji postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 481/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], w przedmiocie odmowy potwierdzenia represji.
Pismem z dnia 10 maja 2019 r. (data nadania w UP) skarżący zgłosił wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
Zarządzeniem z dnia 14 maja 2019 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej ściągnięcia.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, podnosząc, że jest zwolniony z obowiązku ponoszenia opłat sądowych na mocy ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2018 r. poz. 276). Zwrócił się także o "zwolnienie z kosztów zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia tej opłaty kancelaryjnej" oraz o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, pobranego niezgodnie z ww. ustawą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strony obligowane są do ponoszenia kosztów sądowych stosownie do swojego udziału w postępowaniu, o ile przepisy nie zwalniają ich z tego obowiązku.
Zgodnie z treścią art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Stosownie natomiast do obowiązującego na datę wydania zaskarżonego zarządzenia § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 złotych.
Jak wyżej wskazano, skarżący pismem z dnia 10 maja 2019 r. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego na rozprawie w dniu 8 maja 2019 r., którym oddalono jego skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia represji. W takiej sytuacji należy uznać, że Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo zarządzeniem z dnia 14 maja 2019 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych z tytułu złożenia przez niego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W powołanej przez skarżącego ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, nie sposób jest również doszukać się przepisu, który zwalniałby skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w sprawie, której przedmiotem jest potwierdzenie podlegania represjom wojennym i okresu powojennego. Także skarżący nie wskazał konkretnego przepisu ww. ustawy, z której wywodzi swoje prawo do ustawowego zwolnienia z obowiązku uiszczenia żądanej opłaty kancelaryjnej. Jednocześnie wnoszący zażalenie nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., a przed wydaniem ww. zarządzenia nie uzyskał prawa pomocy w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący złożył dopiero wraz z wniesieniem niniejszego zażalenia. Wniosek ten został zarejestrowany (sprawa IV SPP/Wa 234/19) i będzie podlegał rozpoznaniu przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazać także należy, że z uwagi na powyższe brak jest także podstaw do żądania przez skarżącego zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych. Ponadto, co do zasady, prawidłowość wezwania strony do jego uiszczenia, mogła być kwestionowana w drodze zażalenia od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2019 r., z czego skarżący jednakże nie skorzystał.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.