II OZ 257/26

II OZ 257/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Łd 133/25 - Wyrok WSA w Łodzi z 2025-09-11
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 133/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 133/25 w sprawie ze skargi D.R., J.M., K.M., F.B., A.R., K.K., M.K., A.L., D.S., U.W., M.Z. i S.Z. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 24 maja 2024 r., nr 40/2024 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 29 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 133/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną R.B. od wyroku z 11 września 2025 r. w sprawie ze skargi D.R., J.M., K.M., F.B., A.R., K.K., M.K., A.L., D.S., U.W., M.Z. i S.Z. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 24 maja 2024 r., nr 40/2024 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę.
Sąd pierwszej instancji uzasadniając postanowienie wskazał, że odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem został doręczony stronom postępowania, w tym uczestnikowi postępowania R.B. 6 listopada 2025 r. Przed tą datą, tj. już 3 listopada 2025 r., wniesiona została skarga kasacyjna ww. uczestnika postępowania sporządzona przez adwokata J.C. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga kasacyjna wniesiona przed doręczeniem stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem jest niedopuszczalna.
Ponadto Sąd zaznaczył, że przedmiotowa skarga kasacyjna posiada brak formalny, który nie został uzupełniony pomimo wezwania pełnomocnika uczestnika postępowania do jego uzupełnienia, tj. nie przedłożono pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu uczestnika postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a." Sąd odrzucił skargę kasacyjną.
R.B. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu zarzucono, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi uczestnika już 2 listopada 2025 r., tj. przed wniesieniem skargi kasacyjnej, a zatem nie była ona przedwczesna. Ponadto wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących, a nie pełnomocnikowi uczestnika, więc jej odrzucenie z powodu nieuzupełnienia ww. braku było nieuzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W przedmiotowej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został uczestnikowi postępowania R.B. 6 listopada 2025 r. Natomiast skarga kasacyjna została wniesiona 3 listopada 2025 r., tj. przed doręczeniem odpisu wyroku z uzasadnieniem, co w ocenie Sądu pierwszej instancji czyniło ją przedwczesną, a zatem niedopuszczalną. Z powyższym stanowiskiem należy się zgodzić. Bez znaczenia jest bowiem, że reprezentujący R.B. adwokat J.C., jest również uczestnikiem postępowania i skierowany do niego odpis wyroku z uzasadnieniem – jako do uczestnika – został mu doręczony 2 listopada 2025 r. Konsekwencje tego doręczenia nie rozciągają się jednak na inne strony postępowania, w tym przypadku na drugiego uczestnika. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej dla R.B. nie mógł otworzyć się w dacie doręczenia uzasadnienia uczestnikowi J.C. Treść art. 177 § 1 p.p.s.a., wskazuje bowiem jasno, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Powyższej oceny nie zmienia okoliczność, że pełnomocnik żalącego – adwokat J.C. – przedstawił (na etapie zażalenia) pełnomocnictwo do reprezentowania R.B., opatrzone datą 12 września 2023 r.
Nie można bowiem uznać, że z uwagi na datę pełnomocnictwa, termin do wniesienia skargi kasacyjnej otworzył się już w momencie doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem J.C., tj. już 2 listopada 2025 r. Niedopuszczalna jest sytuacja, w której pełnomocnik występującej dotychczas samodzielnie strony, na dowolnym etapie postępowania składa pełnomocnictwo z datą wsteczną, domagając się przyjęcia, że przesyłki kierowane do niego – jako do uczestnika – (w niniejszej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem) należy traktować jako doręczenia dokonane pełnomocnikowi.
Wobec powyższego prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji, że skarga kasacyjna została złożona przedwcześnie i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Nieprawidłowe jest natomiast stanowisko Sądu odnośnie braku formalnego skargi kasacyjnej, który nie został uzupełniony mimo wezwania pełnomocnika uczestnika postępowania, tj. nie zostało uzupełnione pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania R.B. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to zostało nieprawidłowo skierowane do pełnomocnika skarżących r.pr. B.G. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta – 185), nie zaś do pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną, tj. adw. J.C. Wobec powyższego odrzucenie skargi kasacyjnej z tego powodu byłoby przedwczesne. Jednocześnie zaznaczyć należy, że brak ten został uzupełniony, a stosowne pełnomocnictwo nadesłane wraz z zażaleniem, co jednakże pozostaje bez wpływu na przedwczesność skargi kasacyjnej, która nie podlega sanowaniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.