II OZ 255/17

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie A. Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim. Decyzja ta nakładała na spółkę karę pieniężną za przekazanie po ustawowym terminie sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że spółka nie wykazała we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest wymogiem z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Sąd podkreślił, że ciężar uprawdopodobnienia tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej, a brak konkretnych danych finansowych uniemożliwia weryfikację wniosku. Spółka w zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., argumentując, że sama istota sporu dotyczącego kary pieniężnej w kwocie 28.700,00 zł powinna być wystarczająca do uprawdopodobnienia szkody, a wymaganie spełnienia świadczenia przed rozstrzygnięciem sprawy niweczy ideę postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że wniesienie skargi nie wstrzymuje automatycznie wykonania aktu, a wstrzymanie wykonania zależy od oceny sądu pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd wskazał, że obowiązek uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy i nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Podkreślono, że argumentacja spółki dotyczyła głównie meritum sprawy, a nie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, co uniemożliwiło merytoryczną ocenę wniosku. Sąd stwierdził, że brak jest przesłanek wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający