II OZ 233/24

II OZ 233/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Łd 33/24 - Wyrok WSA w Łodzi z 2024-10-15
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 61 par. 3, art. 184, art. 197 par 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Łd 33/24 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 października 2023 roku znak ... w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Łd 33/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 października 2023 roku znak ... w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 8 grudnia 2023 r. E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 października 2023 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jednocześnie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności ani argumentów na poparcie złożonego wniosku, co nie pozwalało przyjąć, że wykonanie kwestionowanej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wyjaśnił, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Analizując treść zaskarżonej decyzji, wydanej w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, Sąd stwierdził, iż nie ma ona przymiotu wykonalności. Żadna ze stron nie nabyła na jej mocy praw, zatem, w ocenie Sądu, wstrzymanie jej wykonania byłoby bezprzedmiotowe. W związku z tym wykonanie decyzji nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd zauważył, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym panuje zgodność, iż decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydana na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ze względu na jej przedmiot, nie podlega wykonaniu. Już z charakteru decyzji ustalającej lokalizację inwestycji wynika, że jej wykonanie nie może być wstrzymane. Nie kreuje ona bowiem po stronie podmiotów żadnych praw i obowiązków nadających się do wykonania, mogących podlegać egzekucji. Decyzja ta stwierdza bowiem istnienie pewnego stanu prawnego i faktycznego, nie upoważnia jednak do rozpoczęcia inwestycji. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia inwestycji nie stanowi natomiast okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zastać uwzględniony.
W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła E. D. wskazując na niekompletność zaskarżonego postanowienia przez brak decyzji co do głównego punktu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a mianowicie sprzeciwu co do zakwalifikowania projektu budowy instalacji energetycznej na zlecenie inwestorów prywatnych jako inwestycji celu publicznego, z możliwym wykorzystaniem mojej działki. Skarżąca zarzuciła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny pominął pierwszy punkt skargi, przy jednoczesnym odrzuceniu skargi w punkcie drugim - mającym charakter jedynie wtórny - zabezpieczający na wypadek konieczności złożenia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca wniosła o odrzucenie zaskarżonego postanowienia WSA jako niekompletnego oraz skierowanie do ponownego i pełnego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności, odnośnie do argumentacji skarżącej, podnoszącej brak merytorycznego rozpoznania skargi wskazać należy, że na etapie rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie jest możliwe weryfikowanie zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji, bowiem będą one przedmiotem oceny przy merytorycznym rozpoznaniu skargi.
Zaznaczyć należy, że zaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki rozpoznał wyłącznie zawarty w skardze wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostateczenej wydanej w sprawie, natomiast nie był uprawniony do dokonywania na tym etapie postępowania oceny w zakresie prawidłowości kwalifikacji inwestycji, jako inwestycji celu publicznego.
Rzeczą Sądu w tym postępowaniu wpadkowym była ocena, czy w sprawie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujące wstrzymanie wykonania wnioskowanej decyzji. Z tych względów zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nietrafne.
Ponadto zgodzić się należało ze stanowiskiem Sądu Wojewódzkiego, że w sprawie brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej, aczkolwiek argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu postanowienia nie jest w pełni prawidłowa.
Nie można bowiem twierdzić, że wykonanie decyzji o lokalizacji celu publicznego nie może być wstrzymane, gdyż nie kreuje po stronie podmiotów żadnych praw i obowiązków mogących podlegać egzekucji.
Istotne jest bowiem to, że przedmiotowa decyzja wywołuje skutki materialnoprawne w postaci ukształtowania warunków lokalizacji inwestycji oraz uprawnia inwestora do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji umożliwiającej realizację danego przedsięwzięcia budowlanego.
W niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 października 2023 roku w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Cel takiej decyzji ogranicza się do określenia, czy zamierzenie inwestycyjne może w ogóle być zlokalizowana na konkretnym terenie. Nie przesądza ona o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie zostanie zrealizowane. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, podobnie jak decyzja o warunkach zabudowy terenu nie uprawnia do rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych. Takie skutki wywiera dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę, która wydawana jest w odrębnym postępowaniu na dalszym etapie procesu inwestycyjnego (zob. postanowienia NSA z dni: 8 czerwca 2017 r. sygn. akt II OZ 595/17; 7 października 2015 r. sygn. akt II OZ 949/15; 10 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OZ 289/18).
W świetle powyższych uwarunkowań zgodzić się należało z oceną Sądu Wojewódzkiego, że decyzja w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego dotycząca budowy słupowej stacji transformatorowej, słupów linii napowietrznej, linii napowietrznej i kablowej oraz złącz kablowo-pomiarowych nie stanowi aktu, który stwarzałby dla skarżących niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie przedmiotowa decyzja uprawnienia inwestora do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji pozwolenia na budowę danych obiektów, lecz sama ta okoliczność nie wpływa bezpośrednio na prawa i obowiązki skarżącej. Natomiast w przyszłości skarżąca będzie mogła domagać się wstrzymania pozwolenia na budowę, w razie gdy wymagać tego będzie ochrona jej interesu prawnego w związku z realizacją inwestycji. Z tych względów Sąd Wojewódzki prawidłowo orzekł o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Z tych wszystkich względów zażalenie podlegało oddaleniu, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.
-----------------------
4