II OZ 188/26

II OZ 188/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Arkadiusz Despot - Mładanowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
II OZ 1703/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-03
II OSK 2372/25 - Wyrok NSA z 2025-12-03
II OZ 376/24 - Postanowienie NSA z 2024-08-22
II OZ 1704/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-03
II OZ 804/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-28
II OZ 1089/25 - Postanowienie NSA z 2025-07-22
II OZ 1090/25 - Postanowienie NSA z 2025-07-22
II OZ 1091/25 - Postanowienie NSA z 2025-07-22
VII SA/Wa 2198/23 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-09-18
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2, art. 194 § 2, art. 178 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2198/23 o odrzuceniu zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2198/23 o odrzuceniu sprzeciwu M. W. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 14 sierpnia 2023 r. znak: 585/OPON/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 lipca 2025 r. (k.470), VII SA/Wa 2198/23, odrzucił sprzeciw M. W. (dalej: skarżący). Postanowienie to doręczono skarżącemu 4 sierpnia 2025 r. (zpo k.482).
W dniu 4 sierpnia 2025 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Pismo zostało nadane w Placówce Pocztowej dnia 18 sierpnia 2025 r. (co wynika z koperty zawierającej korespondencję skarżącego, k.487), pomimo tego, że skarżący został pouczony o terminie wniesienia zażalenia (zob. pismo przewodnie o doręczeniu postanowienia, k.475).
Postanowieniem z 10 września 2025 r., VII SA/Wa 2198/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 2 p.p.s.a., odrzucił powyższe zażalenie skarżącego (k.529). W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zażalenie na postanowienie z 31 lipca 2025 r. o odrzuceniu sprzeciwu skarżącego złożone zostało z uchybieniem ustawowego 7-dniowego terminu do jego złożenia, albowiem nadane zostało 18 sierpnia 2025 r., podczas gdy termin do jego złożenia upłynął 11 sierpnia 2025 r., gdyż skuteczne doręczenie miało miejsce 4 sierpnia 2025 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.482). W sprawie niniejszej zażalenie pomimo prawidłowego pouczenia zostało wniesione po terminie. Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego przez prawo na dokonanie tej czynności, który upłynął z dniem 11 sierpnia 2025 r. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu 15 września 2025 r. (k.541).
Pismem z 17 września 2025 r. (data nadania) skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 10 września 2025 r. (k.544), wnosząc o jego uchylenie i zarzucając Sądowi I instancji: a) błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakoby skarżący nie złożył zażalenia w ustawowym terminie w sytuacji, gdy skarżący wypełnił wszelkie wymogi formalne dla zażalenia w przepisanym terminie; b) rażące naruszenie art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, co objawiło się niewszechstronnym zbadaniem okoliczności faktyczno-prawnych sprawy przez pominięcie okoliczności stosowania się skarżącego do wezwań sądu w sytuacji, kiedy istota sporu, jak również treść zaskarżonej decyzji opartej o pozbawioną wnikliwej analizy materiału dowodowego założenia, winna zostać poddana wnikliwej kontroli instancyjnej tut. Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W dniu 23 września 2025 r., w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z 23 września 2025 r. (k.549 i k.551), wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie z 10 września 2025 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia, przez podpisanie zażalenia (k.555) i do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k.556). Powyższe wezwania doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 29 września 2025 r. (zpo k.634).
Pismem z 30 września 2025 r. (k.571) skarżący poinformował o uzupełnieniu braków formalnych zażalenia z 17 września 2025 r. składając: popisane zażalenie (k.572 i k.625) oraz dowód uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty sądowej.
Z rejestru opłat sądowych z 1 października 2025 r. wynika, że wpis w kwocie 100 zł skarżący uiścił w dniu 30 września 2025 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Okolicznością bezsporną, wynikającą z akt sprawy, jest dokonanie w dniu 4 sierpnia 2025 r. skutecznego doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia z 31 lipca 2025 r. o odrzuceniu jego sprzeciwu. Zatem do 11 sierpnia 2025 r. przysługiwał skarżącemu termin do wniesienia zażalenia. Ustalenia Sądu I instancji w tym zakresie są prawidłowe i znajdują potwierdzenie w materiale sprawy. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki sądowej zawierającej powyższe postanowienie (k.482) nie budzi wątpliwości co do prawidłowości zawartych w nim danych. Sam skarżący nie neguje doręczenia przesyłki z odpisem postanowienia z 31 lipca 2025 r. w dniu 4 sierpnia 2025 r. ani faktu nadania zażalenia na powyższe postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu w dniu 18 sierpnia 2025 r. Jedyną okolicznością, jaką skarżący podnosi w przedmiotowym zażaleniu z 17 września 2025 r., jest rzekomy błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakoby nie złożył on zażalenia w ustawowym terminie w sytuacji, gdy wypełnił wszelkie wymogi formalne dla zażalenia w przepisanym terminie. Tego rodzaju ogólne stwierdzenie nie stanowi skutecznej argumentacji zażalenia, brak jest bowiem jakiejkolwiek argumentacji związanej z oceną niezachowania terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu.
Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. O warunkach i trybie wniesienia zażalenia skarżący został pouczony (k.475) wraz z doręczeniem odpisu postanowienia z 31 lipca 2025 r. W przypadku zaś gdy zażalenie zostało wniesione po terminie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. W zaskarżonym postanowieniu (z 10 września 2025 r.) Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu, nadane 18 sierpnia 2025 r., zostało wniesione po terminie, który jak zasadnie wskazano upływał w dniu 11 sierpnia 2025 r. Nie jest sporne, że terminu do wniesienia zażalenia skarżący nie dochował, a doręczenie odpisu postanowienia było prawnie skuteczne. Wyjaśnić należy, że dokonanie czynności procesowej z naruszeniem terminu do jej wykonania, powoduje nieskuteczność tej czynności i uzasadnia odrzucenie wniesionego zażalenia. Aby kwestionować postanowienie o odrzuceniu zażalenia wniesionego po terminie, należy wykazać, że Sąd I instancji nie miał podstaw do odrzucenia, czyli że zażalenie zostało skutecznie wniesione w terminie. Takiej argumentacji i dowodów na jej poparcie nie przedstawiono.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.