Pełny tekst orzeczenia

II OZ 1574/17

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II OZ 1574/17 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2017-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-12-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
II SA/Ke 158/17 - Wyrok WSA w Kielcach z 2018-02-20
II OSK 3290/19 - Wyrok NSA z 2022-10-06
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 124 § 1 pkt 1, art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta Kielce na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 158/17 o zawieszeniu postępowania w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Kielce na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 28 września 2017 r. wydanym na rozprawie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Kielce na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że na etapie zawiadamiania stron i uczestników postępowania o terminie rozprawy okazało się, że jedna z uczestniczek A. P. zmarła w dniu 6 lutego 2017 r. Sąd uznał, że śmierć w toku postępowania sądowego skutkował obligatoryjnym zawieszeniem tego postępowania. Wobec powyższego Sąd uznał, że na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") należało zawiesić toczące się postępowanie sądowoadministracyjne.
Fakt zgonu A. P. został potwierdzony odpisem skróconego aktu zgonu (k. 91 akt).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prezydent Miasta Kielc, zaskarżając je w całości. Prezydent zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. polegające na zastosowaniu tego przepisu, pomimo tego, że w toku postępowania sądowoadministracyjnego nie zmarła żadna ze stron ani uczestników postępowania. Prezydent podkreślił, że śmierć uczestnika postępowania co do zasady jest podstawą do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu (art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) ale tylko wówczas gdy zdarzenie to nastąpi w jego toku.
Organ wskazał, że śmierć Al. P. w dniu 6 lutego 2017 r. nastąpiła przed wniesieniem skargi do WSA w Kielcach w dniu 22 lutego 2017 r. Nie można było zatem uznać, że przesłanka z art. 124 § 1 pkt 1 zaistniała w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Ponadto wskazano, że zmarła uczestniczka postępowania nie miała interesu prawnego uzasadniającego udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym bowiem dotyczy ono jedynie oceny prawidłowości rozstrzygnięcia w pkt 5 decyzji SKO w Kielcach, które odnosi się do naruszenia przez Kolegium prawa w sposób rażący. Analogiczny sytuacja będzie miała miejsce w odniesieniu do następców prawnych A. P.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 w związku z art. 33 § 1 P.p.s.a., sąd zawiesza z urzędu postępowanie w razie śmierci uczestnika postępowania.
Ww. przepis stanowi podstawę do obligatoryjnego zawieszenia postępowania przez sąd w przypadku stwierdzenia, że strona skarżąca czy też uczestnik postępowania zmarli.
Należy jednak podkreślić, że wydając takie postanowienie sąd nie może mieć wątpliwości, czy zaistniała podstawa do zawieszenia postępowania. Przed wydaniem rozstrzygnięcia sąd winien zwrócić się do właściwego urzędu stanu cywilnego o nadesłanie odpisu aktu zgonu strony. Tylko dokument w postaci aktu zgonu potwierdza w sposób nie budzący wątpliwości, że strona postępowania zmarła. W niniejszej sprawie fakt śmierci uczestniczki A. P. potwierdził skrócony akt zgonu przesłany przez Urząd Stanu Cywilnego w K. (k. 91 akt). Według zawartych tam informacji uczestniczka zmarła w dniu 6 lutego 2017 r.
Akt zgonu daje możliwość ustalenia dokładnej daty zgonu strony, co jest niezbędne w świetle art. 123 § 2 P.p.s.a., który obliguje sąd do zawieszenia postępowania od dnia zdarzenia, które stanowi przesłankę podjęcia takiego rozstrzygnięcia.
Brak wątpliwości co do tego kiedy zmarła dana osoba pozwala na stwierdzenie, czy w ogóle była ona stroną postępowania sądowego. Ustalenie, że strona zmarła przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego może mieć wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, a ponadto nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Skoro nie jest kwestionowane to, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 22 lutego 2017 r., to uznać należy, że postępowanie sądowoadministracyjne toczy się od tego dnia. Fakt śmierci uczestniczki postępowania administracyjnego A. P. w dniu 6 lutego 2017 r. prowadzi do wniosku, że jej śmierć nie mogła stanowić podstawy zawieszenia postępowania sądowego wywołanego skargą. Przesłanka zawieszenia, w tym przypadku śmierć, musi zaistnieć w toku prowadzonego przez sąd postępowania. Wobec tego w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia w istocie nie istniała podstawa z art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do zawieszenia toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu bowiem śmierć nastąpiła przed zainicjowaniem tego postępowania.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.