II OZ 1430/25

II OZ 1430/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3, art. 184, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 1 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. i S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Po 388/25 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z 25 stycznia 2025 r. o nr ... w sprawie ze skargi A. G. i S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 12 marca 2025 r. nr SKO.GP.4000.125.2025 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Po 388/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z 25 stycznia 2025 r. o nr ... w sprawie ze skargi A. G. i S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 12 marca 2025 r. nr SKO.GP.4000.125.2025 w przedmiocie warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w piśmie z dnia 5 maja 2025 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nich decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 12 marca 2025 r. w przedmiocie warunków zabudowy wraz z poprzedzającą ją decyzją Burmistrza Miasta i Gminy B. z 25 stycznia 2025 r.
W ocenie skarżących realizowana inwestycja będzie miała negatywny wpływ na zdrowie ludzi przebywających na należącej do nich nieruchomości, którą zamierzają przeznaczyć na budownictwo jednorodzinne. Planowana inwestycja wpłynie na zaniżenie wartości rynkowej działek należących do skarżących. Podniesiono także, że wydając pozytywną decyzję o warunkach zabudowy organ I instancji naruszył art. 5 Konstytucji RP, przepisy art. 5, 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego jak też art. 191 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 6 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny powołał regulację art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wedle art. 63 ust. 2 powołanej ustawy, przedmiotowa decyzja nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności czy uprawnień osób trzecich. Jej cel ogranicza się do wskazania, czy inwestycja danego typu może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Nie przesądza ona w żadnym wypadku o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie dojdzie rzeczywiście do skutku. Ma ona charakter deklaratywny, a zatem stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego.
Sąd zaznaczył, że ze swej istoty decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani tym bardziej do powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż nie nadaje się do wykonania, ma charakter wyłącznie deklaratywny. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych – takie skutki wywiera dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę lub skuteczne dokonanie zgłoszenia wykonania robót budowlanych lub zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, w trybie uregulowanym w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.) (patrz postanowienia NSA z 29 grudnia 2015 r. II OZ 1322/15 oraz z 18 stycznia 2023r. o sygn. akt II OZ 777/22). Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi być bezpośrednio związane z wykonywaniem zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie związek taki nie występuje. Możliwość realizacji inwestycji, której obawiają się skarżący wynikać może jedynie z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę lub przyjęcia zgłoszenia bez wniesienia sprzeciwu, a nie z decyzji o warunkach zabudowy.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o wstrzymanie wykonania decyzji o warunkach zabudowy z dnia 28 stycznia 2025r. wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy B. podtrzymanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia 12 marca 2025r.
W uzasadnieniu zażalenie podniesiono argumentację dotyczącą merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy oraz ponownie wskazano, że realizowana inwestycja będzie miała negatywny wpływ na należącą do skarżących nieruchomość, którą zamierzają przeznaczyć na budownictwo jednorodzinne, jak również, że wpłynie na zaniżenie wartości rynkowej działek należących do skarżących. Ponadto zarzucili, rozpoznanie sprawy przez SKO na posiedzeniu niejawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem Sąd Wojewódzki prawidłowo orzekł o odmowie wstrzymania decyzji objętych wnioskiem skarżących.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze okoliczności przedstawione w zażaleniu przyjąć należało, że skarżący nie wykazali przesłanek do udzielenia ochrony tymczasowej w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., a tym samym nie podważyli prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Z akt sprawy wynika, że skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 12 marca 2025r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy w B. z dnia 28 stycznia 2025r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej w obrębie W., gmina B., o mocy do 150MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą - sektor II o mocy do 62,64 MW, przewidzianej do realizacji na terenie działek nr ... i ..., obręb W., gmina B.
Wobec powyższego wyjaśnić należy, że decyzja o warunkach zabudowy nie uprawnia inwestora do budowy farmy fotowoltaicznej, ustala jedynie, czy projektowane na określonym obszarze zamierzenie inwestycyjne jest dopuszczalne oraz określa warunki, jakie należy spełnić w razie realizacji inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy tworzy więc uprawnienie inwestora do ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę, jednak samo uzyskanie decyzji lokalizacyjnej nie przesądza, że takie pozwolenie zostanie udzielone. Ewentualne więc wystąpienie zagrożeń związanych z realizacją inwestycji nie może stanowić przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej w sprawie dotyczącej ustalenia sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy.
Trafnie zatem wskazał Sąd Wojewódzki w zaskarżonym postanowieniu, że sama decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie stwarza niebezpieczeństwa szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę lub skuteczne zgłoszenie robót budowlanych uprawnia inwestora do rozpoczęcia inwestycji.
Ponadto zaznaczyć należy, że na tym etapie postępowania sąd nie ocenia zarzutów skargi, do których nawiązano w zażaleniu.
Kontrola w zakresie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji dokonana będzie przez Sąd Wojewódzki przy merytorycznym rozpoznaniu wniesionej skargi. Również podniesiony w pkt 1 zażalenia zarzut naruszenia przepisów postępowania przez SKO oceniony będzie na etapie wyrokowania w sprawie.
W konsekwencji orzeczono o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
-----------------------
4