II OZ 1430/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie A. G. i S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 lipca 2025 r., które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej farmy fotowoltaicznej oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. Skarżący domagali się wstrzymania wykonania, argumentując, że realizowana inwestycja negatywnie wpłynie na ich zdrowie i wartość nieruchomości, a także naruszy przepisy Konstytucji RP, KPA, Traktatu o UE i ustawy Prawo ochrony środowiska. WSA w Poznaniu odmówił wstrzymania, wskazując, że decyzja o warunkach zabudowy ma charakter deklaratoryjny, nie rodzi praw do terenu, nie narusza prawa własności i nie jest wykonalna w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi być bezpośrednio związane z wykonywaniem aktu, a w tym przypadku takie ryzyko wynikałoby dopiero z decyzji o pozwoleniu na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko WSA. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania następuje, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że skarżący nie wykazali tych przesłanek. Ponownie podkreślono, że decyzja o warunkach zabudowy jedynie ustala dopuszczalność inwestycji i warunki jej realizacji, nie uprawniając do rozpoczęcia budowy. Ewentualne zagrożenia związane z realizacją inwestycji mogą wynikać dopiero z decyzji o pozwoleniu na budowę. NSA oddalił zażalenie, wskazując, że merytoryczna ocena zarzutów skargi nastąpi przy rozpoznaniu sprawy przez WSA.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający