II OZ 394/23

II OZ 394/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-07-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Leszek Kiermaszek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SO/Łd 4/23 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2023-03-15
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2023 r. sygn. akt II SO/Łd 4/23 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia 24 stycznia 2023 r., nr 15/2023 i decyzji Starosty [...] z dnia 28 września 2022 r., nr 332/2022 w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 24 stycznia 2023 r. nr 15/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 15 marca 2023 r., sygn. akt II SO/Łd 4/23, na skutek wniosku L. R. (dalej określanego jako skarżący), odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia 24 stycznia 2023 r., nr 15/2023 oraz decyzji Starosty [...] z dnia 28 września 2022 r., nr 332/2022 zatwierdzającej projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno - budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę.
Motywując rozstrzygnięcie Sąd powołał art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.) i wskazał, że w jego ocenie skarżący nie podniósł argumentów, które pozwoliłyby na obiektywną ocenę, czy w rozpoznawanej sprawie faktycznie zachodzą przesłanki do zastosowania powyższego przepisu. Podkreślił zarazem, że zarzuty skarżącego, dotyczące niezbadania wpływu inwestycji na środowisko oraz obawy powstania negatywnych konsekwencji wynikających z realizacji spornego zamierzenia budowlanego, nie mogą odnieść skutku w postaci wstrzymania wykonania decyzji, bowiem wymagałoby to od sądu merytorycznego rozpoznania sprawy już na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazuje bowiem okoliczności, takie jak znaczne obciążenie infrastruktury drogowej w otoczeniu planowanej inwestycji, czy też posadowienie [...] o znacznych rozmiarach w niewielkiej odległości od domów mieszkalnych, które nastąpią dopiero po zrealizowaniu inwestycji.
Sąd wyjaśnił ponadto, że nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo. Dlatego brak wskazania konkretnych dowodów w tym przedmiocie sprawia, że twierdzenia skarżącego w tym zakresie są jedynie gołosłowne.
Zażalenie na opisane wyżej postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. Skarżący stwierdził, że inwestor może doprowadzić do wybudowania centrum logistycznego, w czasie do rozpoznania przez Sąd złożonej skargi. Jego zdaniem odmowne załatwienie wniosku spowoduje zniszczenie fauny i flory, grzybów i siedlisk przyrodniczych, brak ochrony zwierząt w okresie rozrodczym, ptaków płazów, jak również brak zbadania wpływu wybudowania centrum logistycznego na migrację zwierząt. W zakresie zaś wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody wskazał na wybudowanie [...] za [...] milionów złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z wyrażoną w art. 61 § 1 P.p.s.a. zasadą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a.
Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania aktu administracyjnego, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/06). Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Nie jest więc rolą sądu administracyjnego na etapie rozpoznawania wniosku czynić ustalenia w zakresie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. W oparciu o ten przepis to sąd ocenia, czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie przedstawił w złożonym przez siebie wniosku przekonującej argumentacji na poparcie swojego żądania. Także kwestie podnoszone w zażaleniu, które stanowią w istocie rozwinięcie zarzutów podnoszonych w skardze, koncentrujących się na negatywnym oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko, nie zdołały podważyć prawidłowości dokonanej przez Sąd oceny. Przede wszystkim zmierzają one do podważenia zasadności i zgodności z prawem wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Tego typu argumentacja nie może jednak stanowić skutecznej podstawy wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, bowiem doszłoby do merytorycznej oceny podjętego przez organ rozstrzygnięcia, co jest niedopuszczalne w tym postępowaniu.
Podkreślić trzeba, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, że to inwestor realizując inwestycję na mocy ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy decyzja ta jest przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, podejmuje ryzyko, że w razie wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego zobowiązany będzie do wykonania nakazów organów nadzoru budowlanego mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a nawet do wykonania rozbiórki obiektu. Okoliczności powyższe nie uzasadniają jednakże wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Udzielenie przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej nie może bowiem sprowadzać się do powstrzymania procesu inwestycyjnego, a za zasadnością zastosowania ochrony tymczasowej przemawiać mogą tylko takie obiektywne okoliczności sprawy, które ze względu na negatywne i nieakceptowane prawem skutki, mogą powodować realne niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt II OZ 643/16, LEX nr 2071058).
Prawidłowa jest zatem konstatacja Sądu, że skarżący nie zdołał wykazać wystąpienia po jego stronie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., warunkujących możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.