II OZ 1364/25

II OZ 1364/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 178, 184, 185, 194, 197, 252, 258, 260
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 756/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie R. P.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 756/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 756/24, utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 756/24, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku K.P. o przyznanie jej prawa pomocy.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, że w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024, poz. 935, dalej: p.p.s.a.) nie przewidziano możliwości zaskarżenia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. W ocenie Sądu wniesione zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało zatem odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Zażaleniem K.P. i R.P. zaskarżyli powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie K. P. nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. W świetle art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie (lub zarządzenie) referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Jak wynika z powyższych regulacji, od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego utrzymującego w mocy zarządzenie (starszego) referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, nie przysługuje już żaden środek odwoławczy. Ani bowiem art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis tej ustawy, nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia bądź też sprzeciwu od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a..
W przedmiotowej sprawie K.P. skorzystała z możliwości wniesienia sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 12 lutego 2025 r. Tym samym złożenie przez nią pisma zatytułowanego jako zażalenie na postanowienie Sądu z 28 kwietnia 2025 r., którym utrzymano w mocy zarządzenie wydane przez starszego referendarza sądowego, było niedopuszczalne, w związku z tym zażalenie to podlegało odrzuceniu. Zaskarżone postanowienie jest więc prawidłowe. W efekcie zażalenie wniesione przez K.P. nie mogło odnieść zamierzonego skutku i podlegało oddaleniu.
Zażalenie wniesione przez R. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z art. 252 § 3 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, iż stroną postępowania o udzielenie prawa pomocy jest jedynie wnioskodawca, czyli podmiot domagający się przyznania prawa pomocy. Skoro zaskarżone postanowienie zapadło w postępowaniu wywołanym wnioskiem K. P. i dotyczyło wyłącznie jej uprawnień procesowych brak było podstaw do uznania, iż stroną tego postępowania jest R. P.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.