Pełny tekst orzeczenia

II OZ 136/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II OZ 136/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-03-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Leszek Kiermaszek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Sygn. powiązane
II SAB/Wr 1579/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2023-05-25
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2022 r. sygn. akt II SAB/Wr 1579/22 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę S. wznowionego postępowania zakończonego ostateczną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Wr 1579/22, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej powoływanej jako P.p.s.a.), wezwano D. M. (dalej zwaną skarżącą) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę S. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535; dalej zwanego rozporządzeniem). Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca wniosła zażalenie na opisane wyżej zarządzenie wskazując na naruszenie art. 220 § 2 i 3 w związku z art. 57 § 3 P.p.s.a. oraz art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75, ze zm.). W jej ocenie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego będące następstwem podziału skargi na dwie odrębne sprawy sądowe według kryterium organu administracji prowadzącego postępowanie pozostaje w sprzeczności z art. 57 § 3 P.p.s.a, gdyż zarówno przewlekłość jak i bezczynność dotyczą tego samego postępowania administracyjnego. Z kolei skutkiem wyodrębnienia odrębnych spraw sądowych jest uciążliwość w postaci wnoszenia dwóch opłat sądowych przez skarżącą, a także fragmentaryzacja postępowania w zakresie oceny bezczynności i przewlekłości postępowania administracyjnego.
Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Prawidłowe jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarga dotyczy dwóch odrębnych spraw sądowoadministracyjnych, a każda z nich podlega odrębnej opłacie w wysokości 100 złotych, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, co stanowiło podstawę do wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Należy mieć na uwadze, że skarżąca w jednym piśmie z dnia 30 listopada 2022 r. wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę S. i Starostę S. w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty S. z dnia 7 kwietnia 2009 r., nr 128/2009 o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga dotyczy dwóch oddzielnych spraw i rozdzielił je na dwie skargi:
- na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę S. (sygn. akt II SAB/Wr 1578/22),
- na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę S. (sygn. akt II SAB/Wr 1579/22).
Z przedstawionych sądowi akt wynika, że na skutek podania skarżącej Starosta S. w dniu 25 maja 2009 r. orzekł o wznowieniu postępowania, prowadził to postępowanie, w ramach wznowionego postępowania podjęto szereg aktów administracyjnych. W wyniku zaś wniosku tegoż Starosty Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 6 lipca 2022 r. wyznaczył na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, ze zm.; dalej zwanej K.p.a.) inny organ, tj. Starostę S. do dalszego prowadzenia wznowionego postępowania i załatwienia sprawy.
Wyznaczenie przez organ wyższego stopnia w tym trybie innego organu nie oznacza co prawda, że przed tym organem wszczęte zostało oddzielne postępowanie. Jest to bowiem w dalszym ciągu ta sama sprawa, tyle tylko że rozpoznawana (kontynuowana) przez inny organ. Skutkiem wyznaczenia innego organu jest obowiązek przekazania akt sprawy organowi wyznaczonemu przez organ, który utracił właściwość do orzekania w sprawie.
Jednakże oznaczenie przez skarżącą w skardze dwóch organów, których bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, upoważniało Sąd pierwszej instancji do pobrania od skarżącej dwóch opłat sądowych (wpisu od skargi) w następstwie rozdzielenia wniesionej skargi. W sprawach tych nie zachodzi ani tożsamość podmiotowa, ani przedmiotowa. Taki pogląd wyraził już Naczelny Sąd Administracyjny w podobnych sprawach w postanowieniach z 9 lutego 2023 r., sygn. akt II OZ 54/23 i 2 marca 2023 r., sygn. akt II OZ 99/23).
Wobec powyższego zaskarżone zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi było zasadne i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.