II OZ 1260/25

II OZ 1260/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 260 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 1 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 446/24 utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2024 r. o odmowie przyznania D.K. prawa pomocy w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2024 r. nr 299/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 446/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z 4 listopada 2024 r., odmawiające przyznania D.K. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zażaleniem (mylnie zatytułowanym jako "skarga kasacyjna") K.P. i D.K. zaskarżyły powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 258 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa) czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. W świetle art. 260 § 1 Ppsa rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 Ppsa, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie (starszego) referendarza sądowego w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Ani bowiem w art. 194 § 1 Ppsa, ani w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia bądź też sprzeciwu od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 Ppsa. Przy czym zwrócenia uwagi wymaga, że w przedmiotowej sprawie D.K. skorzystała z możliwości wniesienia sprzeciwu wnosząc ten środek odwoławczy od postanowienia referendarza sądowego z 4 listopada 2024 r. Tym samym złożenie zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, utrzymujące w mocy postanowienie wydane przez starszego referendarza sądowego, było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu.
Dodatkowo zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie z art. 252 § 3 Ppsa zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy wydane w stosunku do D.K. mogła wnieść tylko D.K. W związku z tym, skoro K.P. nie była wnioskodawcą w tej sprawie, to wniesione przez nią zażalenie było niedopuszczalne i również z tej przyczyny podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.