II OZ 1254/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie G. B. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które oddaliło wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 18 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżący podnosił, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do jego opuszczenia terytorium Polski, co uniemożliwi mu skuteczne skorzystanie z prawa do sądu, powołując się na przepisy Konstytucji RP i Konwencji o ochronie praw człowieka. Argumentował również, że wstrzymanie wykonania jest konieczne dla zapewnienia pełnej skuteczności środków odwoławczych zgodnie z prawem UE. Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżona decyzja nie nakłada bezpośredniego obowiązku opuszczenia terytorium Polski, a legalność pobytu skarżącego jest zapewniona do czasu upływu terminu określonego w ustawie o cudzoziemcach. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji. Stwierdził, że zaskarżona decyzja odmowna nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślono, że decyzja ta nie zawiera rozstrzygnięcia o wydaleniu cudzoziemca, a jedynie odmawia udzielenia zezwolenia na pobyt. Potencjalny obowiązek opuszczenia terytorium Polski wynikałby z odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która mogłaby podlegać przymusowemu wykonaniu. W związku z tym, NSA uznał, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie narusza prawa do sądu ani przepisów unijnych, i oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający