II OZ 1191/25

II OZ 1191/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Inne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Bd 103/25 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2025-04-14
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. art. 65-73, 184 w zw. z 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 1 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 103/25 o odrzuceniu skargi P. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 14 kwietnia 2025 r. o sygn. II SA/Bd 103/25, odrzucił skargę P. S. (dalej skarżący), stwierdzając, że jego pełnomocnik w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wskazano, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została przesłana na podany w skardze adres. Wezwanie mimo dwukrotnego awizowania (28 lutego 2025 r. i 10 marca 2025 r.) nie zostało przez pełnomocnika skarżącego odebrane, w związku z czym przesyłkę pozostawiono
w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 14 marca 2025 r. Wobec tego ustawowy termin do wykonania nałożonego obowiązku upłynął 21 marca 2025 r. Pełnomocnik zaś brak formalny uzupełnił dopiero przy piśmie z 24 marca 2025 r. Uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych.
W zażaleniu na powołane postanowienie Sądu pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 73 § 2-4 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), poprzez uznanie, że doręczenie wezwania nastąpiło 14 marca
2025 r. w ramach przyjętej fikcji doręczenia w związku z niepodjęciem pisma
w terminie, gdy uznanie domniemania doręczenia w danym trybie wymaga spełnienia przesłanek m.in. z art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a., co nie miało miejsca na skutek błędnego awizowania przesyłki poleconej z wezwaniem. Zarzucił ponadto naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, gdy Sąd I instancji nie dokonał skutecznego doręczenia wezwania, a tym samym nie doszło do nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie.
Wobec postawionych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Pełnomocnik skarżącego stwierdził w szczególności, że zawiadomienie powtórne nie zawiera informacji o możliwości odbioru pisma w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, przyjętego przez Sąd I instancji na 28 lutego 2025 r., czyli do 14 marca 2025 r., lecz nieprawdziwą informację o możliwości odbioru pisma w terminie do 17 marca 2025 r.
Do zażalenia dołączono m.in. poświadczone za zgodność z oryginałem pismo pełnomocnika skarżącego z 2 czerwca 2025 r., stanowiące reklamację dotyczącą awizowania przesyłki poleconej, skierowanej do niego przez Sąd I instancji.
Jak wynika z nadesłanej przez pełnomocnika odpowiedzi Poczty Polskiej
z [...] czerwca 2025 r. na reklamację w zakresie awizowania danej przesyłki, z uwagi na jej niepodjęcie w ustawowym terminie, przysyłkę zwrócono do nadawcy 18 marca 2025 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma
w sposób przewidziany w art. 65- 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.
W niniejszej sprawie przesyłka z 25 lutego 2025 r. zawierająca wezwanie
do usunięcia braku formalnego skargi awizowana była po raz pierwszy 28 lutego
2025 r. Z koperty zawierającej dane wezwanie wynika, że drugiej awizacji dokonano 10 marca 2025 r., a wobec niepodjęcia korespondencji w terminie, 18 marca 2025 r. nastąpił jej zwrot. Poczta Polska w swoim piśmie z [...] czerwca 2025 r. wskazała, że
z uwagi na niepodjęcie przesyłki w ustawowym terminie, zwrócono ją do nadawcy
18 marca 2025 r.
Jedną z możliwości służących wykazaniu braku skuteczności fikcji prawnej doręczenia jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. W rozpoznawanej sprawie procedurę taką przeprowadzono. W odpowiedzi na reklamację Poczta Polska potwierdziła niepodjęcie przesyłki kierowanej do pełnomocnika skarżącego i jej zwrot na nadawcy. Wprawdzie w druku "awizo" rzeczywiście podano błędną datę odbioru "do 2025-03-17", niemniej okoliczność ta nie może mieć wpływu na fakt dwukrotnej awizacji i wynikającej z niej daty granicznej, z upływem której doszło do fikcji doręczenia przewidzianej w powołanym wyżej przepisie.
W związku z tym, że pierwszego awizowania dokonano 28 lutego 2025 r., bieg czternastodniowego terminu upływał 14 marca 2025 r. W tym dniu, zgodnie z przyjętą fikcją prawną, nastąpiło więc doręczenie pisma adresatowi i wobec tego zaczął biec siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi. Termin usunięcia braku skargi liczony od 14 marca 2025 r. upływał 21 marca 2025 r. Pełnomocnik skarżącego nadał zaś pismo zawierające odpis skargi 24 marca
2024 r., w przekonaniu, że dokonał tej czynności w przewidzianym terminie, skoro w druku awizo wskazano datę odbioru do "2025-03-17", do czego nie był uprawniony. Błędne określenie w druku "awizo" daty granicznej odbioru pisma, nie może niweczyć daty wynikającej z przyjętej za prawidłową awizacji przeprowadzonej z zachowanie warunków określonych w art. 73 p.p.s.a., ta zaś – określona na dzień 14 marca
2025 r. – nie może budzić wątpliwości. Sąd I instancji prawidłowo zatem stwierdził, że wobec nieusunięcia braku formalnego skargi w terminie należało ją odrzucić.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.