II OZ 1152/25

II OZ 1152/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Leszek Kiermaszek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 896/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-04-04
II OZ 1151/25 - Postanowienie NSA z 2025-09-04
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenia
Odrzucono zażalenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 156 § 1 w związku z art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P., D.K. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 896/24 o sprostowaniu omyłki pisarskiej zawartej w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2025 r. o odrzuceniu skargi K.P. i D.K. w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2024 r. nr 292/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia K.P. i D.K.; 2. odrzucić zażalenie D.K.1
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 896/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), z urzędu sprostował oczywistą omyłkę pisarską zawartą we własnym postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2025 r. w zakresie oznaczenia przewodniczącego składu w ten sposób, że w miejsce błędnie wskazanej "asesor WSA Iwona Ścieszka" wpisał "asesor WSA Marcin Maszczyński".
Wspólnym pismem K.P., D.K. i D.K.1 wnieśli zażalenia na postanowienie z dnia 25 kwietnia 2025 r. w przedmiocie sprostowania. Zarzucili naruszenie Konstytucji – prawa do jawnej rozprawy, błędną interpretację prawa polegającą na wskazywaniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, podczas gdy termin został dochowany, a także wskazali na brak czytania ich pism i traktowanie tychże pism szablonowo z wskazywaniem ich innej treści niż w rzeczywistości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenia K.P. i D.K. należy oddalić.
Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 166 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2025 r. sprostował oczywistą omyłkę dostrzeżoną w sentencji własnego postanowienia z dnia 4 kwietnia 2025 r., polegającą na mylnym wskazaniu przewodniczącego składu "asesor WSA Iwona Ścieszka", zamiast "asesor WSA Marcin Maszczyński". Błędne oznaczenie personaliów asesora sądowego, który brał udział w wydaniu postanowienia z dnia 4 kwietnia 2025 r., nie świadczy o merytorycznej wadliwości wydanego przez sąd rozstrzygnięcia, lecz jest skutkiem oczywistej omyłki pisarskiej.
Niewątpliwie do rozpoznania sprawy został wyznaczony asesor WSA Marcin Maszczyński, co potwierdza znajdujące w aktach zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2024r. (k. 1). Fakt, że asesor WSA Marcin Maszczyński orzekał w tej sprawie potwierdza również jego podpis zamieszczony pod sentencją i uzasadnieniem postanowienia z dnia 4 kwietnia 2025 r. (k. 48-49). Stąd też postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 25 kwietnia 2025 r. trafnie zmierzało do skorygowania błędnie określonego przewodniczącego składu w postanowieniu tego Sądu z dnia 4 kwietnia 2025 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podnoszone w zażaleniu argumenty odnoszące się do naruszenia przez Sąd przepisów Konstytucji są irrelewantne dla oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, gdyż wykraczają poza przedmiot postanowienia z dnia 25 kwietnia 2025 r., a który stanowią jedynie procesowe zagadnienia sprostowania orzeczenia sądu administracyjnego.
Zażalenie wniesione przez D.K.1 należy odrzucić jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie odnośnie zażalenia D.K.1, ponieważ nie jest on stroną postępowania, w konsekwencji adresatem postanowienia z dnia 25 kwietnia 2025 r. Są nimi wyłącznie K.P. i D.K..
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.