II OZ 103/26

II OZ 103/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
II SA/Lu 651/25 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2025-11-13
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 173 § 1 i 2, art. 178, art. 184, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 651/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 651/25 o odrzuceniu skargi J. B. w sprawie ze skargi D. B. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2025 r. znak: PEA-X.7723.11.25 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 651/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną D. B. (dalej jako skarżąca) od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 651/25 o odrzuceniu skargi J. B. w sprawie z jej skargi na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2025 r. znak: PEA-X.7723.11.25 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia powodem odrzucenia skargi kasacyjnej na zasadzie art. 178 P.p.s.a. była niedopuszczalność tej skargi albowiem skarżąca nie posiadała interesu prawnego we wniesieniu skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi J. B.
Sąd zauważył, że skarżąca jest stroną postępowania ze skargi na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2025 r. znak: PEA-X.7723.11.25 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, natomiast nie jest ona stroną postępowania wpadkowego, w którym Sąd wydał postanowienie kwestionowane przez nią obecnie skargą kasacyjną. Postanowienie to zostało skierowane wyłącznie do J. B., odnosiło się bowiem wyłącznie do braku jego legitymacji skargowej. Tylko on miał interes prawny w jego zaskarżeniu. Postanowienie to nie kształtowało w żaden sposób praw lub obowiązków skarżącej, a w szczególności ich nie ograniczało, bowiem jej skarga nie została odrzucona i zostanie rozpatrzona.
Sąd zauważył, że żadnego znaczenia dla powyższego stanowiska nie ma okoliczność doręczenia spornego postanowienia także skarżącej wraz z pouczeniem o przysługującym środku jego zaskarżenia.
Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości. Domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Zarzuca naruszenie przepisów postępowania tj. art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 173 § 2 P.p.s.a. polegające na przyjęciu, iż J. B. nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi D. B. na postanowienie WSA w zakresie jego skargi kasacyjnej, podczas gdy zaskarżone postanowienie nadal dotyczy kontynuowania egzekucji administracyjnej obowiązku rozbiórki całego, niepodzielnego fizycznie obiektu budowlanego posadowionego na nieruchomości stanowiącej przedmiot własności majątkowej małżeńskiej, a tym samym wywiera bezpośredni, rzeczywisty i nieodwracalny wpływ na jej konstytucyjnie chronione prawo własności.
W uzasadnieniu pełnomocnik przedstawił argumenty potwierdzające w jego ocenie zasadność postawionego zarzutu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotą odrzucenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie była okoliczność braku legitymacji skargowej D. B. w zaskarżeniu skargą kasacyjną postanowienia Sądu I instancji odrzucającego skargę J. B. na zaskarżone w tej sprawie postanowienie organu o odmowie uwzględnienia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.
Skoro WSA w postanowieniu z 13 listopada 2025 r. odrzucił skargę J. B. wniesioną w sprawie ze skargi D. B. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2025 r. znak: PEA-X.7723.11.25 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym uznając brak legitymacji skargowej J. B., to środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej przysługiwał wyłącznie J. B., którego skargę ww. postanowieniem odrzucono. D. B. nie posiada interesu prawnego w zaskarżaniu postanowienia Sądu z 13 listopada 2025 r. o odrzuceniu skargi J. B. gdyż z akt sprawy wynika, że jej skarga na postanowienie organu odnośnie do oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym zostanie rozpoznana. Samo posiadanie przez skarżącą stanowiska odmiennego niż zaprezentowane przez Sąd odnośnie do braku legitymacji skargowej J. B. w skardze na postanowienie organu nie uzasadnia istnienia interesu prawnego skarżącej do złożenia skargi kasacyjnej. Sąd odrzucił skargę J. B. i to on może kwestionować te postanowienie w drodze skargi kasacyjnej, co też uczynił, a jego skarga kasacyjna została rozpatrzona postanowieniem NSA z 10 marca 2026 r. sygn. akt II OSK 177/26. To J. B. posiadał interes prawny - uprawnienie nadane mu art. 173 § 1 i 2 P.p.s.a. do wniesienia skargi kasacyjnej gdyż jego skargę Sąd odrzucił.
Okoliczność, że zaskarżone postanowienie organu o odmowie uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym powiązane było z egzekucją obowiązku nakazu rozbiórki obiektu budowlanego znajdującego się na nieruchomości będącej wspólnością majątkową D. i J. B. nie ma znaczenia dla istnienia legitymacji skargowej D. B. w postępowaniu sądowoadministracyjnym do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi J. B.. Interes prawny D. B. rozpatrywany był tylko w zakresie jej legitymacji do zaskarżenia skargą kasacyjną postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi.
Z uwagi na powyższe NSA uznał zarzut i argumentację zażalenia za pozbawione podstaw. Sąd słusznie przyjął, że D. B. nie posiada własnego interesu prawnego w kwestionowaniu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi J. B. Jej skarga nie została odrzucona przez Sąd i będzie rozpoznana. Wobec tego jej skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu stosownie do art. 178 P.p.s.a.
W tym stanie sprawy NSA za prawidłowe uznał zaskarżone postanowienie i w wyniku tego, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2, orzekł jak w sentencji.