II OW 68/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego dotyczącego zgody na wycięcie drzew, wskazując, że kluczowe jest ustalenie stanu faktycznego (właściciela nieruchomości), co nie leży w kompetencjach sądu administracyjnego.
Marszałek Województwa Wielkopolskiego wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ze Starostą P. w sprawie wyrażenia zgody na wycięcie drzew rosnących na działce Skarbu Państwa nr 93, będącej rowem melioracyjnym. Starosta przekazał sprawę Marszałkowi, powołując się na Prawo wodne, podczas gdy Marszałek argumentował, że rowy melioracyjne nie są wodami w rozumieniu ustawy, a zarządzanie nieruchomościami Skarbu Państwa należy do starosty. NSA oddalił wniosek, stwierdzając, że spór dotyczy ustalenia stanu faktycznego (właściciela nieruchomości), co wykracza poza kompetencje sądu administracyjnego.
Marszałek Województwa Wielkopolskiego złożył wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Starostą P. w przedmiocie wyrażenia zgody na wycięcie drzew i krzewów rosnących na działce Skarbu Państwa nr 93, stanowiącej rów melioracyjny. Spór wyniknął po tym, jak Starosta P. przekazał wniosek D. K. o zgodę na wycinkę Marszałkowi, argumentując, że zgodnie z Prawem wodnym, prawa właścicielskie w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa wykonuje marszałek województwa. Marszałek Województwa Wielkopolskiego zakwestionował tę interpretację, wskazując, że rowy melioracyjne nie są wodami w rozumieniu Prawa wodnego, a zarządzanie nieruchomościami Skarbu Państwa, w tym rowami, należy do kompetencji starosty, zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami. Dodatkowo, Marszałek podniósł, że rów może być objęty działalnością Spółki Wodnej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując wniosek, uznał, że kluczowym elementem sprawy jest ustalenie stanu faktycznego, a mianowicie kto jest właścicielem nieruchomości, na której rosną drzewa. Sąd podkreślił, że ustalenie tego faktu jest niezbędne do prawidłowego zastosowania przepisów, ale nie leży w kompetencjach sądu administracyjnego w postępowaniu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W związku z tym, NSA oddalił wniosek, stwierdzając, że przedłożony problem dotyczy ustalenia stanu faktycznego, a nie rozstrzygnięcia sporu o właściwość.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął sporu o właściwość, ponieważ sprawa wymagała najpierw ustalenia stanu faktycznego, w szczególności kto jest właścicielem nieruchomości, co nie leży w kompetencjach sądu administracyjnego w tym trybie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe dla określenia właściwego organu jest ustalenie właściciela nieruchomości, na której rosną drzewa. Ponieważ ustalenie stanu faktycznego nie jest zadaniem sądu administracyjnego w postępowaniu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, wniosek podlega oddaleniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 15 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego oraz między tymi organami a organami administracji rządowej.
PPSA art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania przez NSA.
Pomocnicze
Pr. wod. art. 11 § ust. 1 pkt.4
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa wykonuje marszałek województwa w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa oraz pozostałych wód nie wymienionych w pkt. 1-3.
u.g.n. art. 23 § ust. 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Zadania z zakresu gospodarowania zasobem nieruchomości Skarbu Państwa wykonuje właściwy starosta.
u.o.p. art. 83 § ust. 1
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
Usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wymaga zezwolenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.
k.p.a. art. 65 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przekazanie sprawy innemu organowi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenie stanu faktycznego (kto jest właścicielem nieruchomości) jest warunkiem koniecznym do rozstrzygnięcia sporu o właściwość, a nie leży w kompetencjach NSA w tym trybie.
Godne uwagi sformułowania
nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego należy ustalenie stanu faktycznego sprawy, a wyłącznie do organu administracji.
Skład orzekający
Maria Rzążewska
przewodniczący
Maria Czapska - Górnikiewicz
sprawozdawca
Barbara Skrzycka - Pilch
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, że sąd administracyjny w postępowaniu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość nie ustala stanu faktycznego, a jedynie rozstrzyga o kompetencji organów na podstawie ustalonego stanu faktycznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju sprawy - sporu o właściwość, gdzie kluczowe jest ustalenie stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i ustalenia właściwości organów, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności ze względu na brak nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OW 68/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2007-03-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-12-11 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Barbara Skrzycka - Pilch Maria Czapska - Górnikiewicz /sprawozdawca/ Maria Rzążewska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6136 Ochrona przyrody 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Skarżony organ Starosta Treść wyniku Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2001 nr 115 poz 1229 art. 11 ust. 1 pkt.4 Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 15 par 1 pkt 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Rzążewska Sędziowie: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz (spr.) Sędzia NSA Barbara Skrzycka – Pilch Protokolant Magdalena Baduchowska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2007r., na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej z wniosku Marszałka Województwa Wielkopolskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego a Starostą P. w przedmiocie wyrażenia zgody na wycięcie drzew i krzewów oddala wniosek Uzasadnienie II OW 68 / 06 UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 listopada 2006 r. Marszałka Województwa Wielkopolskiego wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między Starostą P., a Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego w sprawie rozpatrzenia wniosku D. K. z dnia 22 lutego 2006 r. o wyrażenie zgody na wycięcie drzew i krzewów rosnących na działce Skarbu Państwa nr 93, obręb P., w Gminie B., stanowiącej rów melioracyjny. Marszałek Województwa Wielkopolskiego uzasadniając powyższy wniosek podał, że postanowieniem z dnia 11 maja 2006 r. Starosta P. na mocy art. 65 §1 k.p.a. przekazał wniosek z dnia 22 lutego 2006 r. Marszałkowi Województwa Wielkopolskiego, jako organowi właściwemu rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu swego postanowienia Starosta P. stwierdził, iż zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt.4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz.2019 z późn. zm.) - prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa wykonuje marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa - w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy, oraz w stosunku do pozostałych wód nie wymienionych w pkt. 1-3, a skoro w niniejszej sprawie wniosek dotyczy wycięcia drzew i krzewów rosnących na urządzeniu melioracyjnym służącym regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, to właściwym jest Marszałek Województwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. rozpatrujące zażalenie Marszałka Województwa Wielkopolskiego na powyższe orzeczenie, postanowieniem z dnia 10 lipca 2006 r. umorzyło postępowanie odwoławcze. Marszałek Województwa Wielkopolskiego stwierdził, iż zgodnie z art. 5 ustawy Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 239, poz. 2019), wody znajdujące się w rowach melioracyjnych nie są zaliczane do wód w rozumieniu ustawy Prawo wodne (są to urządzenia melioracji szczegółowych). Rowy, jako urządzenia melioracji szczegółowych, odbierają najczęściej wody z urządzeń drenarskich, w związku z czym nie zostały ujęte w wykazie wód stanowiących zał. Nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną, w stosunku do których prawa właścicielskie sprawuje Marszałek Województwa Wielkopolskiego (Dz. U. z 2003 r. Nr 16, poz. 149). Zdaniem wnioskodawcy nieruchomości Skarbu Państwa, wykazane jako rowy melioracyjne, jeżeli nie zostały przekazane w użytkowanie wieczyste lub trwały zarząd, stanowią zasób nieruchomości Skarbu Państwa, którymi zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) gospodaruje właściwy starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Ponadto Marszałek stwierdził, iż wskazany we wniosku D. K. rów jest objęty działalnością Spółki Wodnej w B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.) usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 tegoż przepisu, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości, a jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela. O wyrażenie takiej właśnie zgody przez właściciela nieruchomości wystąpił D. K. Starosta P. wskazując na art. 11 ust. 1 pkt.4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz.2019 z późn. zm.) stwierdził, że prawa właścicielskie w stosunku do drzew rosnących na urządzeniu melioracyjnym, jakim jest rów służący regulacji stosunków wodnych dla potrzeb rolnictwa wykonuje nie on, ale marszałek województwa. Zdaniem z kolei wnioskodawcy nieruchomości Skarbu Państwa, wykazane jako rowy melioracyjne, jeżeli nie zostały przekazane w użytkowanie wieczyste lub trwały zarząd, stanowią zasób nieruchomości Skarbu Państwa, którymi zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) gospodaruje właściwy starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Istotnym jest przy tym, że żaden z organów nie wskazał na dokument pozwalający na ustalenie kto jest właścicielem nieruchomości na której znajdują się drzewa objęte wnioskiem o wyrażenie zgody na ich usunięcie. Spór między wnioskodawcą a Starostą P. sprowadza się do rozbieżności stanowisk tych organów co do określenia statio fisci Skarbu Państwa, który według Starosty jest właścicielem działki. Natomiast wnioskodawca wskazując Starostę P. jako ten podmiot, który realizuje zadania właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do działki nr 93 obręb P. Gm. B. jednocześnie stwierdził, iż "rów jest objęty działalnością Spółki Wodnej w B.". Tym samym powstała wątpliwość czy Skarb Państwa jest w ogóle właścicielem tej działki, czy też teren, z którego mają być wycięte drzewa stanowi przedmiot własności innego podmiotu. Ustalenie tego elementu stanu faktycznego, to jest ustalenie kto jest właścicielem ma decydujące znaczenie dla wskazania, kto może wyrazić zgodę na usunięcie drzew. Wnioskodawca w istocie pragnie uzyskać stanowisko sądu administracyjnego, kto jest dysponentem terenu na którym rosną drzewa, o których usunięcie ubiega się D. K. Przedstawiony przez organ we wniosku problem dotyczy zatem ustalenia stanu faktycznego niezbędnego dla prawidłowego zastosowania wymienionej na wstępie ustawy, a nie rozstrzygnięcia sporu o właściwość. Stąd przedłożony wniosek podlega oddaleniu, bowiem nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego należy ustalenie stanu faktycznego sprawy, a wyłącznie do organu administracji. Z wymienionych przyczyn, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.