II OW 68/06

Naczelny Sąd Administracyjny2007-03-22
NSAAdministracyjneŚredniansa
ochrona przyrodyprawo wodnegospodarka nieruchomościamispór kompetencyjnywycięcie drzewurządzenia melioracyjnestarostamarszałek województwasąd administracyjny

NSA oddalił wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego dotyczącego zgody na wycięcie drzew, wskazując, że kluczowe jest ustalenie stanu faktycznego (właściciela nieruchomości), co nie leży w kompetencjach sądu administracyjnego.

Marszałek Województwa Wielkopolskiego wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ze Starostą P. w sprawie wyrażenia zgody na wycięcie drzew rosnących na działce Skarbu Państwa nr 93, będącej rowem melioracyjnym. Starosta przekazał sprawę Marszałkowi, powołując się na Prawo wodne, podczas gdy Marszałek argumentował, że rowy melioracyjne nie są wodami w rozumieniu ustawy, a zarządzanie nieruchomościami Skarbu Państwa należy do starosty. NSA oddalił wniosek, stwierdzając, że spór dotyczy ustalenia stanu faktycznego (właściciela nieruchomości), co wykracza poza kompetencje sądu administracyjnego.

Marszałek Województwa Wielkopolskiego złożył wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Starostą P. w przedmiocie wyrażenia zgody na wycięcie drzew i krzewów rosnących na działce Skarbu Państwa nr 93, stanowiącej rów melioracyjny. Spór wyniknął po tym, jak Starosta P. przekazał wniosek D. K. o zgodę na wycinkę Marszałkowi, argumentując, że zgodnie z Prawem wodnym, prawa właścicielskie w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa wykonuje marszałek województwa. Marszałek Województwa Wielkopolskiego zakwestionował tę interpretację, wskazując, że rowy melioracyjne nie są wodami w rozumieniu Prawa wodnego, a zarządzanie nieruchomościami Skarbu Państwa, w tym rowami, należy do kompetencji starosty, zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami. Dodatkowo, Marszałek podniósł, że rów może być objęty działalnością Spółki Wodnej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując wniosek, uznał, że kluczowym elementem sprawy jest ustalenie stanu faktycznego, a mianowicie kto jest właścicielem nieruchomości, na której rosną drzewa. Sąd podkreślił, że ustalenie tego faktu jest niezbędne do prawidłowego zastosowania przepisów, ale nie leży w kompetencjach sądu administracyjnego w postępowaniu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W związku z tym, NSA oddalił wniosek, stwierdzając, że przedłożony problem dotyczy ustalenia stanu faktycznego, a nie rozstrzygnięcia sporu o właściwość.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął sporu o właściwość, ponieważ sprawa wymagała najpierw ustalenia stanu faktycznego, w szczególności kto jest właścicielem nieruchomości, co nie leży w kompetencjach sądu administracyjnego w tym trybie postępowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe dla określenia właściwego organu jest ustalenie właściciela nieruchomości, na której rosną drzewa. Ponieważ ustalenie stanu faktycznego nie jest zadaniem sądu administracyjnego w postępowaniu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, wniosek podlega oddaleniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (6)

Główne

PPSA art. 15 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

NSA rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego oraz między tymi organami a organami administracji rządowej.

PPSA art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania przez NSA.

Pomocnicze

Pr. wod. art. 11 § ust. 1 pkt.4

Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne

Prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa wykonuje marszałek województwa w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa oraz pozostałych wód nie wymienionych w pkt. 1-3.

u.g.n. art. 23 § ust. 1

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Zadania z zakresu gospodarowania zasobem nieruchomości Skarbu Państwa wykonuje właściwy starosta.

u.o.p. art. 83 § ust. 1

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

Usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wymaga zezwolenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta.

k.p.a. art. 65 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przekazanie sprawy innemu organowi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ustalenie stanu faktycznego (kto jest właścicielem nieruchomości) jest warunkiem koniecznym do rozstrzygnięcia sporu o właściwość, a nie leży w kompetencjach NSA w tym trybie.

Godne uwagi sformułowania

nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego należy ustalenie stanu faktycznego sprawy, a wyłącznie do organu administracji.

Skład orzekający

Maria Rzążewska

przewodniczący

Maria Czapska - Górnikiewicz

sprawozdawca

Barbara Skrzycka - Pilch

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie, że sąd administracyjny w postępowaniu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość nie ustala stanu faktycznego, a jedynie rozstrzyga o kompetencji organów na podstawie ustalonego stanu faktycznego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju sprawy - sporu o właściwość, gdzie kluczowe jest ustalenie stanu faktycznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i ustalenia właściwości organów, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności ze względu na brak nietypowych faktów.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OW 68/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Barbara Skrzycka - Pilch
Maria Czapska - Górnikiewicz /sprawozdawca/
Maria Rzążewska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 115 poz 1229
art. 11 ust. 1 pkt.4
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 15 par 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Rzążewska Sędziowie: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz (spr.) Sędzia NSA Barbara Skrzycka – Pilch Protokolant Magdalena Baduchowska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2007r., na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej z wniosku Marszałka Województwa Wielkopolskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego a Starostą P. w przedmiocie wyrażenia zgody na wycięcie drzew i krzewów oddala wniosek
Uzasadnienie
II OW 68 / 06
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 15 listopada 2006 r. Marszałka Województwa Wielkopolskiego wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między Starostą P., a Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego w sprawie rozpatrzenia wniosku D. K. z dnia 22 lutego 2006 r. o wyrażenie zgody na wycięcie drzew i krzewów rosnących na działce Skarbu Państwa nr 93, obręb P., w Gminie B., stanowiącej rów melioracyjny.
Marszałek Województwa Wielkopolskiego uzasadniając powyższy wniosek podał, że postanowieniem z dnia 11 maja 2006 r. Starosta P. na mocy art. 65 §1 k.p.a. przekazał wniosek z dnia 22 lutego 2006 r. Marszałkowi Województwa Wielkopolskiego, jako organowi właściwemu rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu swego postanowienia Starosta P. stwierdził, iż zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt.4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz.2019 z późn. zm.) - prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa wykonuje marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa - w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy, oraz w stosunku do pozostałych wód nie wymienionych w pkt. 1-3, a skoro w niniejszej sprawie wniosek dotyczy wycięcia drzew i krzewów rosnących na urządzeniu melioracyjnym służącym regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, to właściwym jest Marszałek Województwa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. rozpatrujące zażalenie Marszałka Województwa Wielkopolskiego na powyższe orzeczenie, postanowieniem z dnia 10 lipca 2006 r. umorzyło postępowanie odwoławcze.
Marszałek Województwa Wielkopolskiego stwierdził, iż zgodnie z art. 5 ustawy Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 239, poz. 2019), wody znajdujące się w rowach melioracyjnych nie są zaliczane do wód w rozumieniu ustawy Prawo wodne (są to urządzenia melioracji szczegółowych). Rowy, jako urządzenia melioracji szczegółowych, odbierają najczęściej wody z urządzeń drenarskich, w związku z czym nie zostały ujęte w wykazie wód stanowiących zał. Nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną, w stosunku do których prawa właścicielskie sprawuje Marszałek Województwa Wielkopolskiego (Dz. U. z 2003 r. Nr 16, poz. 149).
Zdaniem wnioskodawcy nieruchomości Skarbu Państwa, wykazane jako rowy melioracyjne, jeżeli nie zostały przekazane w użytkowanie wieczyste lub trwały zarząd, stanowią zasób nieruchomości Skarbu Państwa, którymi zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) gospodaruje właściwy starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Ponadto Marszałek stwierdził, iż wskazany we wniosku D. K. rów jest objęty działalnością Spółki Wodnej w B.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.) usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 tegoż przepisu, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości, a jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela. O wyrażenie takiej właśnie zgody przez właściciela nieruchomości wystąpił D. K.
Starosta P. wskazując na art. 11 ust. 1 pkt.4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz.2019 z późn. zm.) stwierdził, że prawa właścicielskie w stosunku do drzew rosnących na urządzeniu melioracyjnym, jakim jest rów służący regulacji stosunków wodnych dla potrzeb rolnictwa wykonuje nie on, ale marszałek województwa. Zdaniem z kolei wnioskodawcy nieruchomości Skarbu Państwa, wykazane jako rowy melioracyjne, jeżeli nie zostały przekazane w użytkowanie wieczyste lub trwały zarząd, stanowią zasób nieruchomości Skarbu Państwa, którymi zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) gospodaruje właściwy starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Istotnym jest przy tym, że żaden z organów nie wskazał na dokument pozwalający na ustalenie kto jest właścicielem nieruchomości na której znajdują się drzewa objęte wnioskiem o wyrażenie zgody na ich usunięcie.
Spór między wnioskodawcą a Starostą P. sprowadza się do rozbieżności stanowisk tych organów co do określenia statio fisci Skarbu Państwa, który według Starosty jest właścicielem działki. Natomiast wnioskodawca wskazując Starostę P. jako ten podmiot, który realizuje zadania właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do działki nr 93 obręb P. Gm. B. jednocześnie stwierdził, iż "rów jest objęty działalnością Spółki Wodnej w B.". Tym samym powstała wątpliwość czy Skarb Państwa jest w ogóle właścicielem tej działki, czy też teren, z którego mają być wycięte drzewa stanowi przedmiot własności innego podmiotu.
Ustalenie tego elementu stanu faktycznego, to jest ustalenie kto jest właścicielem ma decydujące znaczenie dla wskazania, kto może wyrazić zgodę na usunięcie drzew. Wnioskodawca w istocie pragnie uzyskać stanowisko sądu administracyjnego, kto jest dysponentem terenu na którym rosną drzewa, o których usunięcie ubiega się D. K. Przedstawiony przez organ we wniosku problem dotyczy zatem ustalenia stanu faktycznego niezbędnego dla prawidłowego zastosowania wymienionej na wstępie ustawy, a nie rozstrzygnięcia sporu o właściwość.
Stąd przedłożony wniosek podlega oddaleniu, bowiem nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego należy ustalenie stanu faktycznego sprawy, a wyłącznie do organu administracji.
Z wymienionych przyczyn, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.