II OSK 794/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi wniesionej przez L Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 maja 2023 r. nr SKO.4170.31.2023, która utrzymała w mocy własną decyzję z dnia 20 marca 2023 r. stwierdzającą nieważność ostatecznej decyzji Wójta Gminy D. z dnia 24 października 2022 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 22 MW. Kolegium Odwoławcze uznało, że decyzja Wójta została wydana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (ooś), ponieważ planowana farma fotowoltaiczna, jako obiekt o charakterze produkcyjnym, nie może być lokalizowana na terenach rolnych objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy D. (symbol R), który dopuszcza jedynie zabudowę związaną z gospodarką rolną lub infrastrukturę techniczną. Skarżąca spółka argumentowała, że w miejscowym planie nie ma zapisów wykluczających lokalizację farm fotowoltaicznych, a plan dopuszcza lokalizację infrastruktury technicznej, do której można zaliczyć farmę. Podnosiła również, że orzecznictwo sądów administracyjnych nie jest jednolite w tej kwestii, co wyklucza możliwość uznania decyzji za rażąco naruszającą prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę, uznając ją za bezzasadną. Sąd podzielił stanowisko Kolegium, że budowa farmy fotowoltaicznej o takiej mocy i powierzchni faktycznie zmienia przeznaczenie terenu z rolnego na przemysłowe, co jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd podkreślił, że rażące naruszenie prawa wymaga oczywistości i nie może wynikać z odmiennej interpretacji przepisów, jednak w tym przypadku sprzeczność z planem była ewidentna. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia zasady praworządności (art. 8 § 2 k.p.a.), wskazując, że nawet jeśli wcześniejsze decyzje Kolegium były inne, to obecna decyzja jest zgodna z prawem i utrwalonym orzecznictwem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaKwalifikacja prawna farm fotowoltaicznych w kontekście miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza na terenach rolnych. Kryteria rażącego naruszenia prawa w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. Zmiana linii orzeczniczej i jej wpływ na rozstrzyganie spraw.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej i interpretacji konkretnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kwestia kwalifikacji farm fotowoltaicznych może być różnie oceniana w zależności od lokalnych planów i specyfiki inwestycji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy budowa farmy fotowoltaicznej o dużej mocy może być uznana za zgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przeznacza teren pod użytkowanie rolnicze z dopuszczalną zabudową związaną z gospodarką rolną lub infrastrukturą techniczną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, budowa farmy fotowoltaicznej o dużej mocy jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przeznacza teren pod użytkowanie rolnicze i nie kwalifikuje farm fotowoltaicznych jako zabudowy rolnej ani infrastruktury technicznej w rozumieniu planu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że farma fotowoltaiczna o mocy do 22 MW i powierzchni ok. 27 ha stanowi działalność produkcyjną, która faktycznie zmienia przeznaczenie terenu z rolnego na przemysłowe, co jest sprzeczne z ustaleniami planu miejscowego. Plan dopuszcza jedynie zabudowę związaną z gospodarką rolną lub infrastrukturę techniczną, a farma fotowoltaiczna nie mieści się w tych kategoriach.
Czy błędna kwalifikacja farmy fotowoltaicznej jako infrastruktury technicznej w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest oczywista i nie wynika z odmiennej interpretacji przepisów, stanowi to rażące naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że Wójt Gminy D. rażąco naruszył art. 80 ust. 2 ustawy ooś, wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla farmy fotowoltaicznej, która była ewidentnie niezgodna z planem miejscowym. Ta niezgodność, w kontekście charakteru inwestycji i przeznaczenia terenu, została uznana za oczywistą i kwalifikującą się jako rażące naruszenie prawa.
Czy organ administracji publicznej może odstąpić od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w analogicznym stanie faktycznym i prawnym, jeśli nowa decyzja jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ może odstąpić od utrwalonej praktyki, jeśli nowa decyzja jest zgodna z prawem, nawet jeśli jest odmienna od wcześniejszych rozstrzygnięć w podobnych sprawach.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zasada praworządności ma priorytet nad oczekiwaniem strony do otrzymania decyzji takiej samej jak uprzednio wydawane w analogicznych stanach faktycznych i prawnych, jeśli nowa decyzja jest prawidłowa i zgodna z prawem. W tym przypadku, zmiana linii orzeczniczej sądów administracyjnych uzasadniała odmienne rozstrzygnięcie.
Przepisy (19)
Główne
ooś art. 71 § ust. 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
ooś art. 80 § ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
ooś art. 80 § ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
ooś art. 71 § ust. 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
ooś art. 80 § ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
ooś art. 84 § ust. 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
ooś art. 84 § ust. 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Decyzja stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest decyzją pozytywną, ale możliwa do wydania tylko przy zgodności z planem miejscowym.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 8 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów państwa.
p.p.s.a. art. 119 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 8 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Farma fotowoltaiczna o dużej mocy stanowi działalność produkcyjną, a nie zabudowę związaną z gospodarką rolną lub infrastrukturę techniczną w rozumieniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. • Lokalizacja farmy fotowoltaicznej na terenach rolnych objętych planem miejscowym, który tego nie dopuszcza, stanowi rażące naruszenie prawa. • Zmiana linii orzeczniczej sądów administracyjnych w kwestii kwalifikacji farm fotowoltaicznych uzasadnia odmienne rozstrzygnięcie od wcześniejszych, błędnych decyzji.
Odrzucone argumenty
Brak jest w miejscowym planie gminy D. zapisów, które wykluczałyby możliwość lokalizacji farm fotowoltaicznych na obszarze wskazanym w decyzji Wójta Gminy D. • Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza na obszarze objętym decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lokalizację infrastruktury technicznej, do której może być zaliczona farma fotowoltaiczna. • W orzecznictwie sądów administracyjnych brak jednolitego stanowiska dotyczącego kwalifikacji farm fotowoltaicznych, co wyklucza możliwość uznania decyzji za rażąco naruszającą prawo. • Naruszenie art. 8 § 2 k.p.a. poprzez nieuzasadnione odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w analogicznym stanie faktycznym i prawnym.
Godne uwagi sformułowania
budowa farmy fotowoltaicznej o mocy do 22 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną — U. • decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, art. 80 ust. 2 ustawy ooś. • eksploatację urządzenia wytwarzającego energię z odnawialnych źródeł energii należy zaliczyć do działalności produkcyjnej • farmy fotowoltaiczne nie mogą być sytuowane na terenach, które zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczone są pod użytkowanie rolnicze • w orzecznictwie sądów administracyjnych brak jednolitego stanowiska dotyczącego kwalifikacji farm fotowoltaicznych • o "rażącym naruszeniu prawa" można mówić, gdy naruszenie prawa jest oczywiste, rzucające się w oczy bez potrzeby dokonywania wykładni naruszonego przepisu prawa • nie podlega ochronie prawniej domaganie się wydania decyzji błędnej w ramach zachowania zasady równości.
Skład orzekający
Michał Zbrojewski
przewodniczący sprawozdawca
Robert Adamczewski
sędzia
Tomasz Porczyński
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna farm fotowoltaicznych w kontekście miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza na terenach rolnych. Kryteria rażącego naruszenia prawa w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. Zmiana linii orzeczniczej i jej wpływ na rozstrzyganie spraw."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji planistycznej i interpretacji konkretnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kwestia kwalifikacji farm fotowoltaicznych może być różnie oceniana w zależności od lokalnych planów i specyfiki inwestycji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy popularnej obecnie tematyki farm fotowoltaicznych i ich zgodności z planowaniem przestrzennym, co jest istotne dla inwestorów i samorządów. Pokazuje ewolucję orzecznictwa w tej dziedzinie.
“Farma fotowoltaiczna na roli? Sąd administracyjny rozstrzyga spór o zgodność z planem zagospodarowania.”
Sektor
energetyka
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.