Orzeczenie · 2025-01-16

II OSK 59/24

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-01-16
NSAbudowlaneWysokansa
prawo budowlaneprojekt budowlanyprojekt zamiennyteren biologicznie czynnyplan miejscowynadzór budowlanyskarga kasacyjnaNSAWSAlegalizacja samowoli budowlanej

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który oddalił skargę na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zatwierdzającą zamienny projekt budowlany. Budynek mieszkalny był przedmiotem licznych odstępstw od pierwotnego projektu, w tym likwidacji balkonu, podwyższenia kalenicy oraz innych zmian. Po długotrwałym postępowaniu, organy nadzoru budowlanego nakazały inwestorom sporządzenie projektu zamiennego. Kluczową kwestią stała się interpretacja przepisów dotyczących powierzchni biologicznie czynnej (PBC) w kontekście planu miejscowego oraz dopuszczalności zaliczenia do niej terenu stanowiącego służebność przejazdu i dojazdu. Organy administracji, a następnie WSA, uznały, że projekt zamienny, uwzględniający m.in. zastosowanie geosiatki i odpowiednie przygotowanie nawierzchni dojazdu, spełnia wymogi planu miejscowego, zapewniając wymaganą PBC na poziomie 50,11% powierzchni działki. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko WSA i organów administracji. Sąd podkreślił, że przepisy nie precyzują szczegółowych wymogów co do nośności dróg dojazdowych w zabudowie jednorodzinnej, a oświadczenie inwestora o zapewnieniu wystarczającej nośności dla pojazdów osobowych było wystarczające. Ponadto, sąd uznał, że sposób wykonania nawierzchni dojazdu (np. z kruszywa, piasku, zieleń niska) zapewnia naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, co jest zgodne z definicją PBC. Sąd stwierdził również, że naruszenia proceduralne, takie jak dotyczące art. 10 K.p.a., nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących terenu biologicznie czynnego, dopuszczalność zaliczenia do niego terenów o specyficznej nawierzchni (np. dojazdów), zgodność z planem miejscowym w kontekście samowoli budowlanej.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych przepisów prawa budowlanego i warunków technicznych, a także lokalnego planu zagospodarowania przestrzennego. Interpretacja definicji PBC może ewoluować.

Zagadnienia prawne (3)

Czy teren stanowiący służebność przejazdu i dojazdu, utwardzony w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, może być zaliczony do powierzchni biologicznie czynnej zgodnie z przepisami prawa budowlanego i planem miejscowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, teren ten może być zaliczony do powierzchni biologicznie czynnej, pod warunkiem zapewnienia naturalnej wegetacji roślin i retencji wód opadowych, co zostało wykazane w projekcie zamiennym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że definicja terenu biologicznie czynnego nie wymaga gruntu rodzimego ani ziemnego, a dopuszcza nawierzchnie z kruszywa, piasku czy tłucznia, które zapewniają wegetację i retencję. Sposób wykonania dojazdu do sąsiedniej nieruchomości, zgodnie z projektem zamiennym, spełnia te wymogi.

Czy naruszenie art. 10 K.p.a. przez organ pierwszej instancji, polegające na zawiadomieniu stron o zgromadzonym materiale dowodowym przed dokonaniem istotnej zmiany w projekcie budowlanym, miało istotny wpływ na wynik sprawy?

Odpowiedź sądu

Nie, naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ skarżący brali czynny udział w postępowaniu, byli reprezentowani przez pełnomocnika i zgłosili zarzuty dotyczące tej zmiany w odwołaniu.

Uzasadnienie

Mimo naruszenia procedury art. 10 K.p.a. przez organ I instancji, skarżący mieli możliwość wypowiedzenia się co do istoty sprawy, a organ odwoławczy uwzględnił ich zarzuty, co ostatecznie nie wpłynęło na prawidłowość rozstrzygnięcia.

Czy organ odwoławczy naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania poprzez powielenie argumentacji organu pierwszej instancji?

Odpowiedź sądu

Nie, trafność argumentów organu pierwszej instancji, które zostały podzielone przez organ odwoławczy, nie stanowi o braku merytorycznego rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie

Zadaniem organu odwoławczego nie jest wyszukiwanie nowych argumentów, jeśli argumentacja organu pierwszej instancji jest trafna i słuszna.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.

Przepisy (20)

Główne

Dz.U. 2019 poz 1065 art. § 3 pkt 22

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

Definicja terenu biologicznie czynnego, który może być wykonany z nawierzchni zapewniającej naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych.

Dz.U. 2019 poz 1065 art. § 14 ust. 1

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

Obowiązek zapewnienia dojścia i dojazdu do działek budowlanych i budynków.

Dz.U. 2019 poz 1065 art. § 15 ust. 1 i ust. 2

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

Dostosowanie parametrów dojazdów (szerokość, nośność) do wymogów ruchu pojazdów.

P.b. art. art. 35 ust. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Wymogi dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego.

Pomocnicze

Dz.U. 2020 poz 471 art. 25

Ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw

Dz.U. 2019 poz 1065 art. § 21 ust. 3

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

k.p.a. art. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. art. 10

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada czynnego udziału stron w postępowaniu.

k.p.a. art. art. 15

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada dwuinstancyjności postępowania.

k.p.a. art. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. art. 107 § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

P.p.s.a. art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. art. 153

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Związanie sądu wykładnią prawa wyrażoną w orzeczeniu sądu wyższej instancji.

P.p.s.a. art. art. 182 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.b. art. art. 36a ust. 5 pkt 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.b. art. art. 50 ust. 1 pkt 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.b. art. art. 51 ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.b. art. art. 51 ust. 4 i ust. 5

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowe uwzględnienie terenu biologicznie czynnego w projekcie zamiennym, mimo że stanowi on dojazd do nieruchomości sąsiedniej. • Zapewnienie wystarczającej nośności drogi dojazdowej dla pojazdów osobowych. • Zgodność projektu zamiennego z planem miejscowym w zakresie powierzchni zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące naruszenia art. 15 K.p.a. (zasada dwuinstancyjności) i art. 10 K.p.a. (czynny udział stron). • Zarzuty dotyczące niezgodności projektu zamiennego z przepisami technicznymi i planem miejscowym w zakresie terenu biologicznie czynnego. • Zarzuty dotyczące braku wystarczających danych na temat nośności drogi dojazdowej.

Godne uwagi sformułowania

teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych • istnienie służebności przejścia i przejazdu nie oznacza jeszcze, że powierzchnię taką należy traktować zawsze jako utwardzenie • przepisy techniczno-budowlane nie określają szczegółowych wymogów dla nośności dróg dojazdowych w zabudowie jednorodzinnej

Skład orzekający

Grzegorz Czerwiński

przewodniczący sprawozdawca

Jan Szuma

sędzia del. WSA

Tomasz Zbrojewski

sędzia NSA

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terenu biologicznie czynnego, dopuszczalność zaliczenia do niego terenów o specyficznej nawierzchni (np. dojazdów), zgodność z planem miejscowym w kontekście samowoli budowlanej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów prawa budowlanego i warunków technicznych, a także lokalnego planu zagospodarowania przestrzennego. Interpretacja definicji PBC może ewoluować.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak złożone i długotrwałe mogą być postępowania legalizacyjne w budownictwie, szczególnie gdy kluczowe staje się zinterpretowanie przepisów dotyczących terenów zielonych i ich zgodności z planem miejscowym. Pokazuje też, jak ważne jest precyzyjne określenie parametrów technicznych.

Legalizacja samowoli budowlanej: Czy dojazd do sąsiada może być terenem zielonym?

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst