II OSK 436/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną R. C. od wyroku WSA w Olsztynie, który oddalił skargę na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wielorodzinnego budynku mieszkalnego. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, w szczególności definicji zabudowy śródmiejskiej, co miało skutkować nieuzasadnionym ograniczeniem czasu nasłonecznienia jego mieszkania. Kwestionował również kwestie bezpieczeństwa przeciwpożarowego, w tym brak drogi pożarowej i zastosowanie rozwiązań zamiennych. NSA, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił, iż teren inwestycji spełnia kryteria zabudowy śródmiejskiej, co uzasadniało zastosowanie przepisów dotyczących ograniczonego nasłonecznienia. Analiza nasłonecznienia potwierdziła spełnienie wymogów dla mieszkania skarżącego. Sąd podkreślił, że skarżący nie przedstawił wiarygodnych dowodów podważających analizy inwestora. W kwestii bezpieczeństwa przeciwpożarowego, NSA stwierdził, że zastosowanie rozwiązań zamiennych, zaakceptowanych przez Komendanta Wojewódzkiego PSP w drodze postanowienia, było zgodne z prawem i zapewniało odpowiedni poziom ochrony. Postanowienie to, jako ostateczne, stanowiło podstawę do oceny projektu budowlanego. NSA uznał, że projekt budowlany spełnia wymogi bezpieczeństwa przeciwpożarowego, a organ architektoniczno-budowlany nie był kompetentny do kwestionowania ustaleń wyspecjalizowanego organu ochrony przeciwpożarowej. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zaskarżone orzeczenie, mimo ewentualnych błędów w uzasadnieniu, odpowiada prawu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja definicji zabudowy śródmiejskiej i jej konsekwencje dla wymogów technicznych (nasłonecznienie), a także dopuszczalność stosowania rozwiązań zamiennych w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów prawa budowlanego i rozporządzeń wykonawczych, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy teren inwestycji spełnia definicję "zabudowy śródmiejskiej" w rozumieniu § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co ma wpływ na dopuszczalny czas nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, teren inwestycji spełnia definicję zabudowy śródmiejskiej, co potwierdzają zapisy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz faktyczny stan zabudowy, uzasadniając zastosowanie § 60 ust. 3 tego rozporządzenia, ograniczającego czas nasłonecznienia do 1,5 godziny.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obszar inwestycji, będący częścią ścisłego centrum miasta i charakteryzujący się intensywną zabudową, odpowiada definicji zabudowy śródmiejskiej. Analiza nasłonecznienia potwierdziła spełnienie wymogu 1,5 godziny dla mieszkań, a dla mieszkań wielopokojowych wystarczy spełnienie tego wymogu dla jednego pokoju.
Czy zastosowanie rozwiązań zamiennych w zakresie braku drogi pożarowej, zaakceptowanych przez Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, jest wystarczające do uznania spełnienia wymogów ochrony przeciwpożarowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zastosowanie rozwiązań zamiennych, zaakceptowanych przez Komendanta PSP w drodze postanowienia, które nie zostało zaskarżone, jest wystarczające do uznania spełnienia wymogów ochrony przeciwpożarowej, pod warunkiem, że zapewniają one niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że kwestie ochrony przeciwpożarowej reguluje odrębna ustawa, a Komendant PSP jest właściwym organem do wyrażania zgody na rozwiązania zamienne. Zastosowane rozwiązania, w tym dostosowanie dźwigów, systemy przeciwpożarowe i organizacyjne, zostały ujęte w projekcie budowlanym i zaakceptowane przez Komendanta, co czyni zarzut braku drogi pożarowej nieuzasadnionym.
Czy organ architektoniczno-budowlany prawidłowo ocenił kompletność projektu budowlanego i zgodność z przepisami, w tym z decyzją o warunkach zabudowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ prawidłowo ocenił kompletność projektu budowlanego, uwzględniając uzupełnienia dokonane przez inwestora i zgodność z decyzją o warunkach zabudowy oraz innymi przepisami.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że organ architektoniczno-budowlany ma obowiązek sprawdzenia zgodności projektu z przepisami, w tym z decyzją o warunkach zabudowy. W tym przypadku, po uzupełnieniu braków, projekt został uznany za kompletny i zgodny z prawem, a organ nie miał podstaw do kwestionowania ustaleń specjalistów i organów ochrony przeciwpożarowej.
Przepisy (31)
Główne
p.b. art. 5 § ust. 1 pkt 9
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 35 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
u.o.p.p. art. 6a § ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. - o ochronie przeciwpożarowej
r.w.t.o.b. art. 60 § ust. 1 w zw. z ust. 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Pomocnicze
p.b. art. 9 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 9 § ust. 3 pkt 5 lit. a i b
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 32 § ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 35 § ust. 3 i ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
r.w.t.o.b. art. 12 § ust. 1 pkt 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t.o.b. art. 13 § ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z ust. 4
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t.o.b. art. 14
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t.o.b. art. 15
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t.o.b. art. 16
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t.o.b. art. 18
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t.o.b. art. 19 § ust. 1 pkt 1 lit b, ust. 2 pkt 1 lit. b, ust. 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t.o.b. art. 21 § ust. 1 pkt 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.p.z.w.d.p. art. 13 § ust. 4
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych
P.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 182 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.b. art. 35 § ust. 1 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 5 § ust. 1 pkt 9
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
r.w.t.o.b. art. 3 § pkt 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t.o.b. art. 60 § pkt 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
p.b. art. 35 § ust. 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 9 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 9 § ust. 3 pkt 5 lit a i b
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
P.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
r.w.t.o.b. art. 207 § ust. 1 pkt 3 i 4
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.p.z.w.d.p. art. 12 § ust 2
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych
Argumenty
Odrzucone argumenty
Błędna wykładnia definicji zabudowy śródmiejskiej. • Naruszenie przepisów dotyczących nasłonecznienia. • Naruszenie przepisów dotyczących bezpieczeństwa przeciwpożarowego (brak drogi pożarowej). • Niewłaściwe zastosowanie art. 35 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego. • Niezastosowanie art. 9 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. • Niewłaściwe zastosowanie § 207 ust. 1 pkt 3 i 4 r.w.t.o.b. • Niezastosowanie § 12 ust 2 r.p.z.w.d.p.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie miał wątpliwości, że działki objęte wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę, jak i nieruchomości znajdujące się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji odpowiadają definicji zabudowy śródmiejskiej, zawartej w § 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. • Sąd podkreślił, że skarżący może kwestionować działania inwestora tylko w ramach własnego interesu prawnego. • Wobec tego dopóki postanowienie Komendanta wyrażające zgodę na odstępstwa obowiązuje, dopóty należy przyjmować, że jest zgodne z prawem. • Sąd zauważył, że wzmożenie ruchu drogowego w związku z powstaniem nowego budynku wielorodzinnego z usługami i mogące wyniknąć z tego powodu utrudnienia stanowią okoliczności pozaprawne. • Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej. • Zastosowanie w sprawie wymogu nasłonecznienia, o którym mowa w § 60 pkt 3 rozporządzenia o warunkach technicznych w związku z uznaniem, że budynek skarżącego znajduje się w zabudowie śródmiejskiej rozumianej według § 3 pkt 1 tego rozporządzenia było prawidłowe.
Skład orzekający
Grzegorz Czerwiński
przewodniczący sprawozdawca
Magdalena Dobek-Rak
członek
Robert Sawuła
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja definicji zabudowy śródmiejskiej i jej konsekwencje dla wymogów technicznych (nasłonecznienie), a także dopuszczalność stosowania rozwiązań zamiennych w zakresie ochrony przeciwpożarowej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów prawa budowlanego i rozporządzeń wykonawczych, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnych problemów związanych z procesem budowlanym, takich jak nasłonecznienie i bezpieczeństwo przeciwpożarowe, które budzą emocje i są istotne dla wielu właścicieli nieruchomości.
“Pozwolenie na budowę: Czy 1,5 godziny słońca to za mało? NSA rozstrzyga spór o nasłonecznienie i drogi pożarowe.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.