Pełny tekst orzeczenia

II OSK 2873/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II OSK 2873/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Miładowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 485/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-08-28
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 26 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Starosty Kieleckiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 485/25 w sprawie ze skargi Starosty Kieleckiego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2024 r., znak: DOR.521.110.2024.AMO w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: 1) umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2) zwrócić Staroście Kieleckiemu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 263 (dwieście sześćdziesiąt trzy) złote tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 485/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Starosty Kieleckiego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2024 r., znak: DOR.521.110.2024.AMO, którym utrzymano w mocy postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 27 listopada 2024 r., znak IR.I.7840.4.88.2024, o stwierdzeniu, że Starosta dopuścił się przekroczenia terminu załatwienia sprawy w związku z rozpatrzeniem wniosku o pozwolenie na budowę z 4 listopada 2021 r., znak: B-II.6740.7.14.2021, o 35 dni; oraz wymierzeniu kary w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki, tj. 17500 zł.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Starosta Kielecki, który przy piśmie z dnia 9 marca 2026 r. cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć zgodnie z art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Sąd jest związany żądaniem strony, gdy stwierdzi jego dopuszczalność, co oznacza, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skutecznie cofnięto skargę kasacyjną, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w powołanym wyżej art. 60 p.p.s.a., dlatego cofnięcie skargi kasacyjnej przez stronę skarżącą należało uznać za skuteczne.
Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.