II OSK 2574/25

II OSK 2574/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mirosław Gdesz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 332/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-07-25
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 2 pkt 2, art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 101 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 332/25 o odrzuceniu skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2024 r. znak KOC/7178/Ar/24 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 332/25 odrzucił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 6 grudnia 2024 r. znak KOC/7178/Ar/24 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w świetle art. 101 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej Kpa) na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje, w związku z czym skarga na ww. postanowienie była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej Ppsa) w zw. z art. 101 § 3, art. 127 § 3 oraz art. 144 Kpa poprzez nieprawidłowe uznanie, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 6 grudnia 2024 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy jest niezaskarżalne, co doprowadziło do nieprawidłowego odrzucenia skargi skarżącej w oparciu o błędne przyjęcie, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W oparciu o wskazany zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 Ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 Ppsa, wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonej podstawy i zarzutów skargi kasacyjnej, które nie okazały się skuteczne.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone skargą w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 6 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania nie jest ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty, ani postanowieniem kończącym postępowanie. Nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Jak wynika bowiem z art. 141 § Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z kolei w myśl art. 101 § 3 Kpa zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Wbrew stanowisku skarżącej, z użytego w ww. przepisie wyrażenia "postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" nie można wywodzić, że obejmuje ono wszelkie przypadki postanowień związanych z zawieszeniem. Skoro w przepisie tym użyto takiego określenia jak "postanowienie w sprawie odmowy podjęcia postępowania" i ustawodawca rozumie przez to jedynie postanowienie negatywne, to tak samo należy przyjąć, że "postanowieniem w sprawie zawieszenia postępowania", na które przysługuje zażalenie jest wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. wyrok NSA z 17 września 2025 r. sygn. akt II OSK 1671/23; Barbara Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2019, s. 582-583).
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że za taką interpretacją art. 101 § 3 Kpa przemawia zarówno wykładnia celowościowa jak i systemowa tego przepisu. Istotą nowelizacji art. 101 § 3 Kpa, która miała miejsce w 2011 r. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Uzasadnienia takiego założenia poszukiwać zaś należy przede wszystkim w zasadzie szybkości postępowania (art. 12 Kpa) wymagającej od organu administracji publicznej wnikliwego i szybkiego działania w sprawie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (por. wyroki NSA z 26 sierpnia 2021 r. sygn. akt II OSK 3827/18; 17 września 2025 r. sygn. akt II OSK 1671/23, 15 października 2025 r. sygn. akt II OSK 2565/24).
Takie ukształtowanie prawa kwestionowania postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie oznacza, jak wskazuje skarżąca, ograniczenia prawnej obrony strony. Jak wynika bowiem z art. 142 Kpa, pozostałe postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, tj. postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania oraz postanowienie o podjęciu postępowania mogą zostać zakwestionowane jako uchybienia procesowe wraz z zaskarżeniem decyzji załatwiającej sprawę co do istoty. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu wiadome jest skarżąca wywiodła skargę na takie rozstrzygnięcie organu, w toku którego ww. postanowienie zostało wydane, tj. na decyzję Kolegium z 6 grudnia 2024 r. znak KOC/7178/Ar/24 uchylającą decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 5 maja 2020 r. nr 125/WOI/21 w sprawie ustalenia warunków zabudowy oraz umarzającą postępowanie organu I instancji. Wyrokiem z 25 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 331/25 skarga skarżącej na powyższą decyzję została przez Sąd I instancji oddalona.
Mając powyższe na uwadze, Sąd I instancji prawidłowo uznał w niniejszej sprawie, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie mieści się w zakresie postanowień, które podlegają kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Odrzucenie wniesionej na przedmiotowe postanowienie Kolegium skargi było zatem prawidłowe. Tym samym zarzut naruszenia przepisów art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa w zw. z art. 101 § 3, art. 127 § 3 oraz art. 144 Kpa należało uznać za niezasadny.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 Ppsa orzekł, jak w postanowieniu.