II OSK 2149/22

II OSK 2149/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Siegień /przewodniczący/
Mirosław Gdesz
Robert Sawuła /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6281 Regulacje spraw majątkowych
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Wa 590/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-04-08
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 158 w zw. z art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie: Sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Miasta Stołecznego Warszawy o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2025 r. sygn. II OSK 2149/22 oddalającego skargę kasacyjną A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (obecnie: E. sp. z o.o. z siedzibą w W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 590/20 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 stycznia 2020 r. nr DWRMNiE-WRPiFK-0272-15/2019 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 maja 2025 r., sygn. II OSK 2149/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 590/20.
Pismem z 22 października 2025 r. Miasto Stołeczne Warszawa zwróciło się o wykładnię w/w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 maja 2025 r. II OSK 2149/22. Miasto wskazało, że wnosi o wykładnię uzasadnienia orzeczenia, bowiem jego treść "jest sformułowana w sposób niejasny, który już budzi wątpliwości co do sposobu jego wykonania, a mianowicie wskazania organu właściwego do wszczęcia postępowania w trybie nieważnościowym dotyczącym orzeczenia M. z 7 czerwca 2013 r.". We wniosku przywołano fragment uzasadnienia wyroku II OSK 2149/22 na s. 10. W ocenie strony wnioskującej o wykładnię wyroku, NSA wskazał Ministra Spaw Wewnętrznych i Administracji jako organ właściwy w sprawie, powołano się dodatkowo na wypowiedź sędziego sprawozdawcy w ustnych motywach rozstrzygnięcia. Jednakże Minister ten inaczej ma interpretować omawiane orzeczenie NSA i je wykonuje, bowiem pismem z 26 sierpnia 2025 r. przekazał źródłowy wniosek Miasta do M.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o wykładnię uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2025 r. II OSK 2149/22 nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 158 Ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, Komentarz, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Warszawa 2024, s. 543–546).
Wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 Ppsa – jedynie wówczas – gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Natomiast wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (zob. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2008 r., I OZ 1011/07; 30 stycznia 2015 r., I OZ 66/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl; por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, Komentarz, [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Red. R. Hauser i M. Wierzbowski. Warszawa 2021, s. 808–810).
W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodzi konieczność dokonywania wykładni wyroku II OSK 2149/22, gdyż nie mieści się w ramach wykładni żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Sądu, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2022, s. 640). Dla strony wnioskującej o wykładnię ponadto nie budzi wątpliwości, że oddalając skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 8 kwietnia 2022 r., I SA/Wa 590/20, zaaprobowano pogląd o właściwości Ministra do rozpoznania źródłowego wniosku Miasta Stołecznego Warszawy o stwierdzenie nieważności orzeczenia M. Tym samym strona wnioskująca o wykładnię sama nie dopatruje się, aby uzasadnienie wyroku II OSK 2149/22 miało być niejasne.
Powodu do uwzględnienia wniosku Miasta nie stanowi także następcza okoliczność, wedle której Dyrektor Departamentu Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych MSWiA, nie będący wszak organem administracji publicznej, podpisał pismo z 26 sierpnia 2025 r. przekazujące źródłowy wniosek Miasta do M. Pogląd tego pracownika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji odnośnie braku właściwości Ministra w źródłowej sprawie – niewątpliwie abstrahujący od prawomocnego wyroku – w żadnym razie nie czyni usprawiedliwionym wniosku o wykładnię wyroku II OSK 2149/22.
Ze wskazanych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.