II OSK 2148/21

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną E.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Skarżąca kasacyjnie podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi mimo istotnych naruszeń przepisów k.p.a. (art. 7, 77 § 1, art. 80 k.p.a.) dotyczących niewyczerpującego zebrania materiału dowodowego i niewyjaśnienia kwestii dostępu do drogi publicznej, a także naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. Zarzuciła również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 61 ust. 5 u.p.z.p. poprzez błędną wykładnię, uznając, że dostarczone dokumenty dotyczące uzbrojenia terenu nie były wystarczające. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, oddalił ją jako niezasadną. Sąd podkreślił, że na etapie postępowania o ustalenie warunków zabudowy nie bada się szczegółowo stosunków własnościowych dotyczących nieruchomości zapewniających dostęp do drogi publicznej ani nie wymaga definitywnych warunków technicznych uzbrojenia. Dostęp do drogi publicznej należy rozumieć szeroko, a kwestie te podlegają szczegółowemu badaniu na etapie postępowania o pozwolenie na budowę. Sąd uznał, że nieruchomość objęta wnioskiem posiadała wystarczający dostęp do drogi publicznej poprzez drogi wewnętrzne, a kwestia uzbrojenia terenu została wystarczająco wykazana przez zapewnienia dostawców mediów o możliwości podłączenia, nawet jeśli wymagało to przyszłego wybudowania sieci. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania w zakresie ustaleń stanu faktycznego ani prawa materialnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający