II OSK 2073/23

II OSK 2073/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Miron /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 2384/22 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-04-14
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 125 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 22 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie Iwony Krysy-Skwiecińskiej sprawy ze skargi kasacyjnej H. B. i K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2384/22 w sprawie ze skargi H. B. i K. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 9 września 2022 r. nr WSO-I.6231.1.16.2022 w przedmiocie rejestracji w polskim rejestrze stanu cywilnego portugalskiego aktu małżeństwa postanawia zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. B. i K. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 9 września 2022 r. w przedmiocie rejestracji w polskim rejestrze stanu cywilnego portugalskiego aktu małżeństwa.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyły skarżące.
Prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zależność, o której mowa w powołanym przepisie oznacza, że związek między postępowaniami powinien być realny i faktyczny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06). W orzecznictwie przyjmuje się również, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1023/16, CBOSA).
Wskazać należy, że postanowieniem z 8 listopada 2023 r., sygn. akt: II OSK 216/21 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne: "Czy przepisy art. 20 ust. 2 a i art. 21 ust. 1 TFUE odczytywane w związku z art. 7 i art. 21 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 2 pkt 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG należy interpretować w ten sposób, że stoją na przeszkodzie temu, by właściwe organy państwa członkowskiego, którego przynależność państwową posiada obywatel Unii, który zawarł małżeństwo z innym obywatelem Unii (osobą tej samej płci) w jednym z państw członkowskich zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, mogły odmówić uznania i przeniesienia w drodze transkrypcji do krajowego rejestru stanu cywilnego tego aktu małżeństwa, uniemożliwiając tym osobom przebywanie w tym państwie w takim stanie cywilnym i pod tym samym nazwiskiem rodowym, z tej przyczyny, że prawo państwa przyjmującego nie przewiduje małżeństwa osób tej samej płci?".
Należało zatem uznać, że w rozpoznawanej sprawie powstała zależność o jakiej mowa powyżej, a co za tym idzie powstaje konieczność zawieszenia postępowania.
Tym samym w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawniająca sąd do zawieszenia niniejszego postępowania. Rozstrzygnięcie sprawy rozpoznawanej zależeć bowiem będzie od wyniku postępowania przed TSUE w sprawie o udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie prejudycjalne.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.