II OSK 2036/25

II OSK 2036/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-07-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Szymańska
Małgorzata Miron /przewodniczący/
Wojciech Mazur /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
II SA/Gd 1260/24 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-03-26
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. art. 174 pkt 1 i pkt 2, 176 par. 1, par. 2, 180 w zw. z 178, 183 par. 1, 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędziowie Sędzia NSA Wojciech Mazur (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 1260/24 w sprawie ze skargi B.B. i Z.B. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 18 października 2024 r. nr WOP.7722.212.2024.HB w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić Z.B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 marca 2025 r. o sygn. II SA/Gd 1260/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B.B. i Z.B. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego
w Gdańsku z 18 października 2024 r., nr WOP.7722.212.2024.HB w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie nakazu rozbiórki.
Z.B., reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, który zaskarżyła w całości, zarzucając Sądowi I instancji: "nierozpoznanie istoty skargi wniesionej przez Z. i B.B. na niewstrzymanie czynności egzekucyjnych w związku z toczącym się postępowanie o uproszczoną legalizację obiektu budowlanego."
Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143
ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy
w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek
o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie natomiast do art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
W świetle art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna jest zatem sformalizowanym środkiem prawnym i powinna czynić zadość nie tylko wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, lecz także właściwym dla niej wymaganiom konstrukcyjnym. W szczególności formalizm ten wiąże się z powinnością prawidłowego skonstruowania podstaw kasacyjnych, co obejmuje zarówno obowiązek ich przytoczenia, jak i uzasadnienia. Aby skarga kasacyjna mogła być przedmiotem merytorycznego rozpoznania, ma wskazywać konkretny przepis naruszonego prawa materialnego ze wskazaniem, na czym, zdaniem strony skarżącej, polegała niewłaściwa wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie tego przepisu przez sąd, jaka powinna być wykładnia właściwa lub jaki inny przepis powinien być zastosowany, a także na czym polegało naruszenie przepisów postępowania sądowego i jaki istotny wpływ na wynik sprawy (treść orzeczenia) mogło ono mieć (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl bowiem art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej
i z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie analizuje tej sprawy po raz kolejny w jej całokształcie, związany jest natomiast wskazanymi w skardze kasacyjnej podstawami, gdyż to one nadają kierunek kontroli i badania zgodności z prawem kwestionowanego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wymaga to prawidłowego i precyzyjnego określenia podstaw kasacyjnych, wyraźnego wskazania na przepisy, których naruszenia strona upatruje w kwestionowanym orzeczeniu Sądu I instancji, z uwzględnieniem konkretnych jednostek redakcyjnych (artykułu, paragrafu, ustępu itd.) przepisów prawa (tak: postanowienie NSA o sygn. I OSK 1541/25 wraz z powołanym tam orzecznictwem: wyroki NSA o sygn.: I FSK 13/18, I OSK 767/19, I GSK 854/19, II FSK 2605/18; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie https://cbois.nsa.gov.pl/cbois/query).
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika nie spełnia wymogów konstrukcyjnych, o których mowa w art. 176 p.p.s.a. Autor skargi kasacyjnej nie sformułował bowiem podstaw kasacyjnych - nie wskazał naruszenia żadnego przepisu prawa regulującego postępowanie administracyjne czy sądowoadministracyjne. Zatem z uwagi na przewidzianą w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasadę związania granicami skargi kasacyjnej wskazany brak obowiązkowego elementu konstrukcyjnego tej skargi (brak podstaw skargi kasacyjnej i ich uzasadnienia) uniemożliwił merytoryczne rozpoznanie środka zaskarżenia. Wskazać bowiem należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie może rozpoznawać sprawy, domyślając się jedynie intencji autora skargi kasacyjnej.
W konsekwencji złożona w niniejszym postępowaniu skarga nie spełnia obligatoryjnych wymogów określonych w art. 176 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny uznał ją za niedopuszczalną i odrzucił na podstawie art. 180
w związku z art. 178 p.p.s.a..
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w oparciu
o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..
-----------------------
2