II OSK 1952/24

II OSK 1952/24 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2026-06-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz
Anna Szymańska
Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 2017/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-12-07
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1427
art. 18
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia del. WSA Anna Szymańska Protokolant starszy asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2017/23 w sprawie ze skargi P. J. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. J. na rzecz Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2017/23, oddalił skargę P. J. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 czerwca 2023 r., nr [...], w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji w związku z niewykonaniem przez P. J. (dalej jako: "skarżący"), obowiązku wskazanego w decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - dalej: "MWINB" nr [...] z dnia 12 kwietnia 2019 r., organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1427, z późń. zm.) – dalej: "u.p.e.a.", przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego.
W dniu 14 października 2021 r. do zobowiązanego zostało skierowane upomnienie nr [...] wzywające do wykonania w/w obowiązku.
W dniu 22 marca 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Siedlcach - dalej: "PINB w Siedlcach"" wystawił tytuł wykonawczy nr [...]. Powyższe skutkowało wszczęciem niniejszego postępowania egzekucyjnego.
Pismem z dnia 15 kwietnia 2022 r. zobowiązany wniósł zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej.
Postanowieniem nr [...] z dnia 22 kwietnia 2022 r., PINB w Siedlcach oddalił zarzuty wniesione w niniejszej sprawie.
Postanowieniem nr [...] z dnia 28 czerwca 2022 r., MWINB utrzymał w mocy w/w postanowienie organu powiatowego.
Następnie z uwagi na niewykonywanie przez zobowiązanego ciążącego na nim obowiązku, PINB w Siedlcach postanowieniem nr [...] z dnia 20 lipca 2022 r., nałożył na skarżącego grzywnę w kwocie 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) w celu przymuszenia do wykonania obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości B. przy ul. [...], gmina Siedlce, w całości od strony zachodniej w terminie do 10 maja 2019 r.
Postanowieniem nr [...] z dnia 15 września 2022 r., MWINB uchylił ww. postanowienie nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Postanowieniem nr [...] z dnia 22 sierpnia 2022 r. PINB w Siedlcach odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do skarżącego, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 22 marca 2022 r. celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją MWINB nr [...] z dnia 12 kwietnia 2019 r.
Pismem z dnia 1 sierpnia 2022 r. skarżący wniósł skargę na czynność egzekucyjną PINB w Sielcach polegającą na wydaniu przez organ powiatowy postanowienia nr [...] z dnia 20 lipca 2022 r., w przedmiocie nałożenia na skarżącego grzywny w kwocie 10.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji MWINB z dnia 12 kwietnia 2019 r.
Postanowieniem nr [...] z dnia 22 sierpnia 2022 r. PINB w Siedlcach oddalił skargę skarżącego na czynność egzekucyjną polegającą na wydaniu przez organ powiatowy postanowienia nr [...] z dnia 20 lipca 2022 r.
Pismem z dnia 1 sierpnia 2022 r. skarżący wniósł zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej, powołując się na przesłankę wygaśnięcia w części egzekwowanego obowiązku oraz brak jego wymagalności.
Postanowieniem nr [...] z dnia 6 września 2022 r. (data po sprostowaniu postanowieniem nr [...]) organ powiatowy oddalił w/w zarzuty zobowiązanego.
PINB w Siedlcach, podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych na nieruchomości przy ul. [...] w miejscowości B. stwierdził, że egzekwowany obowiązek nie został wykonany w całości, a stan zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia wynikający ze złego stanu technicznego budynku objętego nakazem opróżnienia pogarsza się.
Postanowieniem nr [...] z dnia 25 października 2022 r., PINB w Siedlcach nałożył na skarżącego grzywnę w kwocie 10.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji MWINB nr [...] z dnia 12 kwietnia 2019 r.
Postanowieniem nr [...] z dnia 21 grudnia 2022 r. PINB w Siedlcach oddalił skargę czynność egzekucyjną polegającą na wydaniu przez organ powiatowy postanowienia nr [...] z dnia 25 października 2022 r., w przedmiocie nałożenia na skarżącego grzywny w kwocie 10.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji MWINB nr [...].
W dniu 4 stycznia 2022 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Postanowieniem nr [...] z dnia 6 kwietnia 2023 r. MWINB odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez PINB w Siedlcach na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 22 marca 2022 r. z uwagi na niewykonanie dyspozycji decyzji MWINB nr [...] z dnia 12 kwietnia 2019 r., do czasu rozpatrzenia zażaleń na postanowienia PINB w Siedlcach nr [...] z dnia 22 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, nr [...] z dnia 22 sierpnia 2022 r., w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną, nr [...] z dnia 3 września 2022 r., w przedmiocie oddalenia zarzutów, nr [...] z dnia 25 października 2022 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, nr [...] z dnia 21 grudnia 2022 r., w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną, nr [...] z dnia 21 grudnia 2022 r., znak: [...], w przedmiocie oddalenia zarzutu.
MWINB postanowieniem z dnia 7 czerwca 2023 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie PINB w Siedlcach z dnia 21 grudnia 2022 r..
Skarżący nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu II instancji wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wskazanym na wstępie wyrokiem Sąd pierwszej instancji uznał wniesioną skargę za pozbawioną usprawiedliwionych podstaw. Jak podniesiono w uzasadnieniu, skarga, o której stanowi art. 54 § 1 u.p.e.a., nie może być traktowana przez zobowiązanego jako jeden z wielu środków prawnych (środków zaskarżenia, wniosków), w których będzie przedstawiał te same argumenty i te same żądania, a organ każdorazowo będzie je rozpatrywał co do istoty. Innymi słowy, w sprawie zainicjowanej skargą na czynności egzekucyjne zobowiązany nie może skutecznie kwestionować zastosowania środka egzekucyjnego z powodu w jego przekonaniu - niezgodnego z prawem prowadzenia egzekucji, nieistnienia obowiązku podlegającego egzekucji. Są to bowiem zagadnienia podlegające rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu w innych trybach przewidzianych w u.p.e.a., jak zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji.
Jak wskazał Sąd meriti, organ odwoławczy słusznie zauważył, że niniejsza skarga została wniesiona w tej samej dacie co zażalenie z dnia 16 listopada 2022 r. na postanowienie organu powiatowego Nr [...] z dnia 25 października 2022 r., znak: [...], które jako czynność egzekucyjna zostało zakwestionowane w omawianej skardze. Zasadnie również wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania zażaleniowego MWINB postanowieniem z dnia 7 czerwca 2023 r., uchylił w/w postanowienie Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, tj. wyeliminował zastosowany środek egzekucyjny z obrotu prawnego. Natomiast w dacie rozpoznawania przez organ powiatowy przedmiotowej skargi na czynność egzekucyjną polegającą na wydaniu niniejszego postanowienia Nr [...], funkcjonowało ono w obrocie prawnym.
W ocenie Sądu Wojewódzkiego w rozpoznawanej sprawie, skarżący nie wykazał, by doszło do dokonania czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy lub do zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej. Odnosząc się natomiast do kwestii uciążliwości zastosowanego środka egzekucyjnego, Sąd ten wskazał, że biorąc pod uwagę charakter egzekwowanego obowiązku, tj. konieczność opróżnienia zagrażającego życiu i zdrowiu ludzi budynku mieszkalnego, obciążenie zobowiązanego grzywną miało na celu zmobilizowanie go do podjęcia właściwych działań nałożonych na niego ostateczną decyzją administracyjną.
Za niezasadny w ocenie Sądu rozpoznającego skargę, uznać należy również zarzut pozbawienia strony czynnego udziału w niniejszym postępowaniu. Rozpoznanie niniejszego zażalenia nie było możliwe we wcześniejszym terminie ze względu na konieczność skompletowania akt sprawy przekazanych do WSA w Warszawie i NSA z uwagi na korzystanie przez pełnomocnika zobowiązanego z przysługujących mu środków zaskarżenia rozstrzygnięć orangów zarówno I jak i II instancji. O działaniach podejmowanych w tej kwestii pełnomocnik skarżącego był na bieżąco informowany.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, z późń. zm.) - dalej: "P.p.s.a.", oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł P. J. Zaskarżając rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w całości, zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 163 § 2 i art. 194 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez nie doręczenie P. J. postanowień oddalających wnioski z dnia 30 listopada 2023 r. o wyłączenie sędziów Bogusława Cieśli i Tomasza Janeczko oraz postanowienia oddalające wnioski z 4 grudnia 2023 r. o wyłączenie sędziego Włodzimierza Kowalczyka i asesor Iwony Ścieszki, wydanych na posiedzeniach niejawnych przed dniem orzekania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 czerwca 2023 r., nr [...], tj. przed 7 grudnia 2023 r., a tym samym pozbawienia P. J. prawa do zapoznania się z tymi postanowieniami oraz prawa od zaskarżenia tych postanowień zażaleniami do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed powołanym dniem posiedzenia niejawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (7 grudnia 2023 r.), ewentualnie nie odroczenia tego posiedzenia celem dokonania tych doręczeń.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie;
- zasądzenie na rzecz skarżącego od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przypisanych, obejmujących również koszty zastępstwa procesowego przed sądem I instancji.
- rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powyższe zarzuty szerzej umotywowano.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a., rozpoznaje sprawę w jej granicach, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zaistniała, wobec czego kontrola Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczyła się wyłącznie do zbadania zawartych w skargach zarzutów sformułowanych w granicach podstawy kasacyjnej.
Podstawy, na które można się powołać w skardze kasacyjnej, zostały sprecyzowane w art. 174 P.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 tej ustawy przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Błędna wykładnia oznacza nieprawidłowe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, czyli mylne rozumienie określonej normy prawnej, natomiast niewłaściwe zastosowanie to dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego, czyli niezasadne uznanie, że stan faktyczny sprawy odpowiada hipotezie określonej normy prawnej. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 P.p.s.a. - naruszenie przepisów postępowania - może przejawiać się w tych samych formach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w tym wypadku ustawa wymaga, aby skarżący wykazał możliwość istotnego wpływu wytkniętego uchybienia na wynik sprawy.
Odnosząc się do podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów wskazać należy, że jak wynika z materiału aktowego sprawy skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył w trakcie postępowania przed Sądem pierwszej instancji 4 wnioski o wyłączenie sędziów i asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie:
- z dnia 30 listopada 2023 r. – o wyłączenie sędziego Bogusława Cieślę;
- z dnia 30 listopada 2023 r. – o wyłączenie sędziego Tomasza Janeczko;
- z dnia 4 grudnia 2023 r. – o wyłączenie sędziego Włodzimierza Kowalczyka
- z dnia 4 grudnia 2023 r. – o wyłączenie asesora Iwony Ścieszki;
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2023 r. Sąd Wojewódzki oddalił wnioski skarżącego o wyłączenie sędziego Bogusława Cieślę i sędziego Tomasza Janeczko od orzekania w niniejszej sprawie. Odpis ww. postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 marca 2024 r. Postanowienie to nie zostało przez skarżącego zaskarżone.
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia Tomasza Janeczko oraz sędzia Bogusław Cieśla oraz asesor Anna Pośpiech-Kłak – oddalił wniesioną skargę.
Mając na uwadze przedstawioną powyżej chronologię zdarzeń wskazać należy, że po myśli art. 174 pkt 2 P.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu przepisów postępowania, ale tylko jeżeli to uchybienie procesowe mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W realiach zaś analizowanej sprawy norma ta ma szczególne znaczenie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się bowiem zgodnie, że sformułowanie dotyczące istotnego wpływu na wynik sprawy należy rozumieć w ten sposób, że jeśliby nie doszło do zarzucanego naruszenia procedury to wynik sprawy byłby najprawdopodobniej zupełnie odmienny od tego który wystąpił. Przenosząc zatem powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że wprawdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny generalnie nie powinien wyrokować w sytuacji, w której nie było prawomocne postanowienie tegoż Sądu o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów orzekających w sprawie, w której został wydany zaskarżony wyrok (jak miało to miejsce w tym przypadku), tym niemniej – w realiach tej sprawy – nie można uznać, że powyższe uchybienie procesowe miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Wskazać w tym miejscu należy, że wyłączenie sędziego (asesora) nie może następować niejako automatycznie. W każdej sprawie należy indywidualnie oceniać, czy i na ile okoliczności podane we wniosku mają wpływ na bezstronność sędziego (asesora). Instytucja wyłączenia sędziego (asesora) nie może przy tym służyć do utrudniania działalności sądów. Wątpliwości co do bezstronności sędziego (asesora) muszą zatem mieć charakter realny, a nie tylko potencjalny. Nie mogą one wynikać tylko z subiektywnego przekonania strony, ale z istnienia ważnych powodów, które obiektywnie potwierdzają istnienie podstaw wskazanych w art. 19 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2014 r., II OZ 1247/14). W sprawach, w których podstawą wyłączenia jest art. 19 P.p.s.a., do sądu należy nie tylko zbadanie, czy występują przyczyny (podstawy) wyłączenia, ale także czy z punktu widzenia doświadczenia życiowego przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości, co do bezstronności sędziego (asesora) i uzasadniać jego wyłączenie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1994 r., sygn. akt I PO 10/94, OSNP 1995/4, poz. 56). Przy czym należy podkreślić, że przyczyną fakultatywnego wyłączenia sędziego (asesora) jest wyłącznie okoliczność wywołująca uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności konkretnego sędziego (asesora) – wyłącznie w danej sprawie.
Jak wskazano powyżej, wymienieni przez skarżącego, we wnioskach z dnia 30 listopada 2023 r., sędziowie złożyli wyjaśnienia, o których mowa w art. 22 § 2 P.p.s.a., a zasadność wniosków skarżącego w przedmiocie ich wyłączenia została przez Sąd pierwszej instancji zbadana w zapadłym w dniu 5 grudnia 2023 r. postanowieniu. Skoro zatem postanowienie to, już po doręczeniu jego odpisu skarżącemu, nie budziło jego wątpliwości, o czym świadczy brak zaskarżenia tego postanowienia w przewidzianym na to terminie, to uznać należy, że okoliczność ta, nie miała istotnego wpływu na wynik sprawy, a co za tym idzie na wynik zapadłego w sprawie orzeczenia. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł w tej konkretnej sprawie podstaw do odroczenia posiedzenia wyznaczonego na dzień 7 grudnia 2023 r.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy warto zwrócić uwagę na stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy, zgodnie z którym: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (por. postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., sygn. I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2007 sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08, postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10).
Odnosząc się zaś do kwestii braku rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji wniosków skarżącego z dnia 4 grudnia 2023 r. to uchybienie to również nie miało istotnego, a de facto żadnego wpływu na wynik przedmiotowej sprawy. Jak wynika z akt sprawy skarżący został zawiadomiony o składzie orzekającym, który będzie rozpoznawał jego skargę w dniu 3 listopada 2023 r. Tym samym składanie wniosków o wyłączenie sędziego Włodzimierza Kowalczyka i asesor Iwony Ścieszki, którzy nie zostali wyznaczeni do rozpoznania skargi w przedmiotowej sprawie, ani też nie orzekali w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2017/23 na żadnym jej etapie, należy uznać za pozbawione jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Jak już bowiem uprzednio wskazano przyczyną fakultatywnego wyłączenia sędziego (asesora) jest wyłącznie okoliczność wywołująca uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności konkretnego sędziego (asesora) – w tej konkretnej sprawie. Podstawą wyłączenia są bowiem okoliczności dotyczące braku bezstronności sędziego wynikającej z powiązania z podmiotami lub przedmiotem postępowania. Instytucja wyłączenia ma zastosowanie in concreto, a nie in abstracto. Wniosek ma zapewniać prawidłowy tok postępowania i rozstrzygania w konkretnej sprawie (wg ustawodawcy "dana sprawa") i odnosić się do konkretnego sędziego (sędziów) wyznaczonych do orzekania w niej. Wniosek nie jest zatem gwarancją procesową stosowaną: "na wszelki wypadek" w odniesieniu do potencjalnego, niewyznaczonego jeszcze składu orzekającego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie 204 pkt 1 P.p.s.a.