II OSK 1948/23

II OSK 1948/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Bąkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Łd 362/23 - Wyrok WSA w Łodzi z 2023-06-06
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Umorzono postępowanie kasacyjne
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 60, art. 161 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 362/23 w sprawie ze skargi M.K. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 25 stycznia 2018 r., nr LXVI/1686/18 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie alei gen. Władysława Sikorskiego oraz ulic: Łagiewnickiej, Modrzewiowej, Folwarcznej, Jaworowej, Leszczynowej, gen. Józefa Sowińskiego, Pawilońskiej, gen. Józefa Bema i Gontyny postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić M.K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 362/23, oddalił skargę M.K. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 25 stycznia 2018 r., nr LXVI/1686/18 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie alei gen. Władysława Sikorskiego oraz ulic: Łagiewnickiej, Modrzewiowej, Folwarcznej, Jaworowej, Leszczynowej, gen. Józefa Sowińskiego, Pawilońskiej, gen. Józefa Bema i Gontyny.
M.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości.
W piśmie z 1 października 2025 r. (data prezentaty – 10 października 2025 r.) profesjonalny pełnomocnik skarżącego kasacyjnie oświadczył, że cofa skargę kasacyjną oraz wnosi o zniesienie wyznaczonego terminu rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższa regulacja znajduje zastosowanie również w odniesieniu do skargi kasacyjnej.
W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził zaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 60 p.p.s.a., uznając tym samym za dopuszczalne cofnięcie skargi kasacyjnej.
W związku z tym, że skarga kasacyjna została skutecznie cofnięta, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.