II OSK 1888/23

II OSK 1888/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2026-01-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/
Roman Ciąglewicz
Włodzimierz Kowalczyk
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Sygn. powiązane
II SA/Kr 123/23 - Wyrok WSA w Krakowie z 2023-04-07
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędzia del. WSA Włodzimierz Kowalczyk Protokolant starszy inspektor sądowy Wioletta Lasota po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 123/23 w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 listopada 2022 r. znak ... w przedmiocie wykonania zastępczego nakazu rozbiórki oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 123/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), oddalił skargę J. P. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 listopada 2022 r. w przedmiocie wykonania zastępczego nakazu rozbiórki.
J. P. złożył skargę kasacyjną, którą zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi I instancji:
I. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. przez utrzymanie w całości w mocy zaskarżonego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 8 sierpnia 2022 r., którym organ ten: - postanowił zlecić innej osobie na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego - rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części wyciągu narciarskiego - nartostrady na działkach ewidencyjnych numer [...], położonych w miejscowości P., gmina N., woj. Małopolska, tj. rozbudowanego snowparku wraz z instalacją oświetlenia nartostrady, jak również instalacją naśnieżania oraz odwodnienia wobec niewykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia 4 października 2019 r. wystawionym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. - zobowiązał skarżącego do wpłacenia kwoty 70 000,00 zł (słownie: siedemdziesiąt tysięcy zł 0/100) tytułem zaliczki na poczet kosztów zastępczego wykonania obowiązku oraz kwoty 6 zł 80 gr (słownie: sześć złotych 80/100) za dokonanie czynności egzekucyjnej - wydanie postanowienia o zastosowaniu wykonania zastępczego;
2) art. 128 § 1 pkt 2 i § 2 u.p.e.a. przez postanowienie przez organ, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo i wezwanie skarżącego w tym celu do wpłacenia w oznaczonym terminie określonej kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego w wygórowanej wysokości - jako nieodpowiadającej rynkowemu charakterowi tejże czynności, podczas gdy rzeczywisty koszt wykonania rozbiórki obiektu którego dotyczy tytuł egzekucyjny jest niższy, niż kwota zaliczki, do której uiszczenia wezwał organ, a ponadto organ żąda zaliczki w kwocie praktycznie równej kwocie całości wskazanych przez siebie kosztów wykonania zastępczego.
3) art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. przez niezawieszenie przez organ postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy przed Wojewodą Małopolskim trwa postępowanie administracyjne w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 8 sierpnia 2022 roku nr 344/2022.
Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 193 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji oraz Sąd pierwszej instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawiony został w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu.
Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.
Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej Sąd Wojewódzki prawidłowo orzekł o oddaleniu skargi złożonej na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 listopada 2022 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 sierpnia 2022 r., którym zlecono innej osobie - na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego J. P. - rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części wyciągu narciarskiego (nartostrady) oraz zobowiązano skarżącego do wpłacenia zaliczki w wysokości 70 tys. złotych w wyznaczonym terminie.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Wojewódzki przedstawił wynikające z art. 127 i art. 128 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.) uwarunkowania zastosowania wykonania zastępczego i nałożenia na zobowiązanego obowiązku wpłacenia zaliczki na koszty wykonania zastępczego, przy czym zauważyć trzeba, że przytaczając treść art. 128 u.p.e.a. omyłkowo powołano art. 127 u.p.e.a.
Analizując przebieg postępowania egzekucyjnego, Sąd Wojewódzki doszedł do wniosku, że wobec wcześniejszego nałożenia na skarżącego grzywny w celu przymuszenia oraz dalszego niewykonywania obowiązku rozbiórki przedmiotowego obiektu, zaistniały przesłanki do zastosowania kolejnego środka w postaci wykonania zastępczego egzekwowanego obowiązku.
Powyższej oceny Sądu Wojewódzkiego w skardze kasacyjnej nie podważono, bowiem zawarte w niej zarzuty koncentrują się wyłącznie na wysokości orzeczonej zaliczki, która zdaniem skarżącego jest wygórowana i nie odpowiada rzeczywistym kosztom rozbiórki danego obiektu.
Tymczasem Sąd Wojewódzki odnosząc się do tej kwestii, wyjaśnił trafnie, że wysokość zaliczki wynika z przedstawionych kosztów czynności egzekucyjnej.
Zgodzić się należało ze stanowiskiem Sądu Wojewódzkiego, że brak było podstaw do zanegowania ustalonej przez organ powiatowy kwoty zaliczki (70 tys. zł) w sytuacji, gdy nie przekracza ona kosztów wykonania zastępczego (75 tys. zł), wyliczonych w kosztorysie przedłożonym przez podmiot, który odpowiedział na zapytanie ofertowe organu.
Podkreślić należy, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób wyczerpujący uzasadnił rozstrzygnięcie dotyczące zaliczki nałożonej na skarżącego, w szczególności weryfikując rzetelnie koszty robót budowlanych.
Natomiast skarżąca w toku postępowania oraz w skardze nie odniosła się do konkretnych wyliczeń kosztorysu, zawartego w nim opisu robót oraz ich jednostkowych wartości.
W rezultacie zarzuty formułowane co do zawyżonej wysokości szacunkowych kosztów rozbiórki przedmiotowego obiektu uznać należało za całkowicie bezpodstawne, bowiem skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu podważającego ustalenia organów nadzoru budowlanego.
Wskazać należy, że o ile ocena Sądu Wojewódzkiego znajduje oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, to zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do ogólnikowego negowania wysokości zaliczki na poczet kosztów wykonania zastępczego orzeczonego w sprawie.
W konsekwencji chybiony okazał się zarzut odnoszący się do naruszenia art. 128 § 1 pkt 2 i § 2 u.p.e.a.
Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut, w którym podniesiono naruszenie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Skoro w czasie rozpatrywania sprawy przez organy obu instancji nie zostało w odrębnym trybie wydane orzeczenie o wstrzymaniu egzekucji administracyjnej, to brak było przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a.
Słusznie stwierdził Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że na wynik rozpatrywanej sprawy nie miała wpływu okoliczność wydania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzji z dnia 30 listopada 2022 r., uchylającej decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 9 września 2022 r. o odmowie wstrzymania egzekucji prowadzonej w zakresie rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego oraz przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Ponadto wskazać trzeba na bezprzedmiotowość dowodu zawnioskowanego w skardze kasacyjnej, a konkretnie protokołu z kontroli przeprowadzonej w celu sprawdzenia realizacji egzekwowanego obowiązku rozbiórki, skoro dokument ten sporządzony został przez organ powiatowy 2 czerwca 2023 r., a więc po dacie w jakiej wydany został zaskarżony wyrok.
Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, zgodnie z art. 184 p.p.s.a.
-----------------------
4