II OSK 164/21

II OSK 164/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-01-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stankowski /sprawozdawca/
Roman Ciąglewicz
Wojciech Mazur /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Lu 141/20 - Wyrok WSA w Lublinie z 2020-09-17
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 20ust. 1 pkt. 2, art. 35 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie: sędzia NSA Roman Ciąglewicz sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Aleksandra Zbraniborska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. R. i R. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 września 2020 r. sygn. akt II SA/Lu 141/20 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 24 grudnia 2019 r. nr IF-VII.7840.5.70.2019.AG w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, 2. zasądza od J. S. solidarnie na rzecz J. R. i R. R. kwotę 747 (siedemstet czterdzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 września 2020 r. sygn. akt II SA/Lu 141/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. S., uchylił decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 24 grudnia 2019 r.
nr IF-VII.7840.5.70.2019.AG oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Biała Podlaska z dnia 14 października 2019 r. nr UAB.6740.196.2019.CA4 oraz zasądził od Wojewody Lubelskiego na rzecz skarżącego J. S. kwotę 500 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Zaskarżony wyrok zapadł w następujących okolicznościach fatycznych.
Prezydent Miasta Biała Podlaska decyzją z 14 października 2019 r., na wniosek P. S.C. J. R., R. R., orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku usługowo-handlowego branży hydraulicznej wraz z wewnętrznymi instalacjami wod.-kan., c.o. i elektryczną oraz wykonanie utwardzenie terenu i stanowiska na odpady stałe na działce nr [...] przy ul. (...) w B..
Odwołanie od wydanej w sprawie decyzji wniósł J. S..
Wojewoda Lubelski decyzją z dnia 24 grudnia 2019 r. utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta. W ocenie organu odwoławczego projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wymaganiami ochrony środowiska oraz przepisami odrębnymi. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a ponadto jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia, a także informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania i sprawdzenia projektu zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy techniczne
Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii składowania pelletu organ wskazał, że nie jest uprawniony do wysuwania wniosków, że inwestycja po jej realizacji będzie użytkowana w sposób odmienny niż to wynika z projektu budowlanego. Odnośnie braku kanału dymowego, organ przywołując zapisy projektu budowlanego wskazał, że budynek wyposażony jest w wewnętrzną instalację elektryczną, wody użytkowej oraz c.o., która to w oparciu o istniejący kocioł posiada parametry wystarczające do wykorzystania po rozbudowie. Projekt zakłada również, że dostawy energii zarówno do budynku inwestora jak i skarżącego realizowane są za pomocą przyłącza poprowadzonego po elewacji budynku przeznaczonego do rozbudowy. Przyłącze to pozostaje poza zakresem opracowania, co oznacza, że ciągłość dostaw energii będzie zapewniona.
Odnośnie konieczności uzgodnienia projektu w zakresie ochrony przeciwpożarowej organ wskazał, że projektowana przebudowa i rozbudowa dotyczy budynku niskiego, kat. zagrożenia ludzi ZL III, klasa odporności pożarowej budynku D, w stosunku do którego wymogi odporności pożarowej są następujące: konstrukcja nośna R30, strop RE130, ściany zewnętrzne E130. Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej obiektami budowlanymi istotnymi ze względu na konieczność zapewnienia ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem, których projekty budowlane wymagają uzgodnienia, są budynki niskie zawierające strefę pożarową o powierzchni zawierające strefę pożarową o powierzchni przekraczającej 1000 m2, zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, obejmującą kondygnację nadziemną inną niż pierwsza. Powierzchnia użytkowa przedmiotowego budynku po rozbudowie - zgodnie z opisem technicznym projektu - będzie wynosić 798,82 m2t co - jak wskazał organ - wyłącza obowiązek dokonania uzgodnienia w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku ściany oddzielenia pożarowego organ wskazał, że jako podstawę ściany oddzielenia pożarowego wykorzystano istniejącą ścianę konstrukcyjną grubości 24 cm (granica działek przebiega w osi konstrukcyjnej ściany), rozbudowaną tak, by uzyskać wysunięcie 30 cm poza lico ściany oraz ponad dach budynku. Tym samym konstrukcja dachu budynku podlegającego przebudowie nie podlega zmianom, zaś do przewidzianego wysunięcia ściany konstrukcyjnej pełniącej funkcję ściany oddzielenia przeciwpożarowego - o 30 cm ponad dach budynku niezbędne może być jedynie zdjęcie warstwy izolacyjnej oraz pokrycia dachowego.
Skargę na decyzję Wojewody złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. S. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie jej uchylenie, a ponadto o zwrot kosztów postępowania.
Wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 17 września 2020 r. sygn. akt II SA/Lu 141/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Wojewody Lubelskiego oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta Biała Podlaska. W ocenie Sądu I instancji skarga zasługiwała na uwzględnienie bowiem, nie zostały do końca wyjaśnione kwestie ochrony przeciwpożarowej dotyczące przedmiotowej inwestycji. Jak wynika z akt sprawy oraz prawidłowych twierdzeń organów projektowana przebudowa i rozbudowa dotyczy budynku niskiego, kategoria zagrożenia ludzi ZL III, klasa odporności ogniowej budynku D, w stosunku do którego wymogi odporności pożarowej są następujące: konstrukcja nośna R30, strop REI30, ściany zewnętrzne EI30.
Zdaniem Sadu I instancji organ nie dostrzegł, że definicja strefy pożarowej nie jest tożsama z pojęciem powierzchni użytkowej budynku, którym to wyłącznie pojęciem posłużył się organ
Pojęcie "strefy pożarowej" zawiera rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.). Zgodnie z § 226 ust. 1 tego rozporządzenia, strefę pożarową stanowi budynek albo jego część oddzielona od innych budynków lub innych części budynku elementami oddzielenia przeciwpożarowego, o których mowa w § 232 ust. 4, bądź też pasami wolnego terenu o szerokości nie mniejszej niż dopuszczalne odległości od innych budynków, określone w § 271 ust. 1-7. Powierzchnia wewnętrzna budynku to - stosownie do § 3 pkt 23 ww. rozporządzenia - suma powierzchni wszystkich kondygnacji budynku, mierzona po wewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych budynku w poziomie podłogi, bez pomniejszenia o powierzchnię przekroju poziomego konstrukcji i przegród wewnętrznych, jeżeli występują one na tych kondygnacjach, a także z powiększeniem o powierzchnię antresoli. Zatem dla oceny, jaka jest powierzchnia strefy pożarowej znaczenie ma nie powierzchnia użytkowa budynku - jakim to pojęciem posługiwał się organ - lecz powierzchnia wewnętrzna budynku.
Z projektu budowlanego wynika, że powierzchnia całkowita planowanej inwestycji wyniesie 1125,20 m2, zaś powierzchnia użytkowa - jak wskazano - 798,82 m2 .Rozstrzygające dla oceny, czy w przypadku przedmiotowego budynku wymagane jest powyższe uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych będzie ustalenie, ile wynosi powierzchnia strefy pożarowej tego budynku, czego autor projektu, a za nim rozstrzygające w sprawie organu nie ustaliły i nie wskazały.
Zasadny jest więc zdaniem Sadu I instancji zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Praw budowlane w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - przez przedwczesne zatwierdzenie projektu budowlanego, który nie został uzgodniony w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
Zdaniem Sądu nie została również dostatecznie wyjaśniona kwestia ściany oddzielenia pożarowego między stropem i dachem budynku inwestora i budynku skarżącego. Skarżący wielokrotnie bowiem wskazywał, że taka ściana nie istnieje i nie została zaprojektowana. Z tego względu również ta kwestia powinna zostać jednoznacznie rozstrzygnięta.
W skardze kasacyjnej J. R. i R. R. zaskarżyli ww. wyrok w całości zarzucając mu naruszenie:
1) art. 20 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego przez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie, że z przepisu tego wynika obowiązek projektanta uzyskiwania wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów, co doprowadziło do niezasadnego przyjęcia przez Sąd, że projektant nie ustalił powierzchni strefy pożarowej, podczas gdy okoliczności te były uwzględnione i ustalono, że powierzchnia strefy pożarowej nie przekracza 1000 m², zatem nie jest wymagane uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i z tych względów takie uzgodnienie nie zostało dołączone do projektu budowlanego;
2) art. 35 ust. 1 pkt 3 lit. a) Prawa budowlanego przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w sprawie organy przedwcześnie zatwierdziły projekt budowlany, który nie został uzgodniony w zakresie ochrony przeciwpożarowej, podczas gdy przedmiotowy obiekt budowlany nie wymaga uzgodnień dotyczących ochrony przeciwpożarowej, albowiem nie kwalifikuje się do kategorii obiektów wymienionych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projekt budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej;
3) art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie faktu", iż pozwoleniu na budowę ma charakter decyzji związanej, co oznacza, że jeśli spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego organ nie może odmówić pozwolenia na budowę, nie jest dopuszczona uznaniowość w sprawach wydania pozwolenia na budowę ani możliwość wprowadzenia jakichkolwiek dalszych warunków, od których zależałoby wydanie pozwolenia na budowę, co za tym idzie w niniejszej sprawie wobec spełnienia wszystkich warunków - obowiązkiem organu było wydanie decyzji zgodnej z żądaniem Inwestorów.
4) art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 7 i art. 77 k.p.a. przez nieuwzględnienie przez Sąd całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, co spowodowało pominięcie istotnych okoliczności mających wpływ na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego tj. faktu, iż nad stropodachem zaprojektowano ściany attyki z bloczków gazobetonowych, usztywnione trzpieniami żelbetowymi i zakończone wieńcem żelbetowym (str. 12), co znajduje potwierdzenie w dalszej części projektu (str. 15), gdzie wskazano iż jako podstawę ściany oddzielenia pożarowego wykorzystano istniejącą ścianę konstrukcyjną grubości 24 cm rozbudowaną tak, by uzyskać wysunięcie 30 cm poza lico ściany oraz ponad dach budynku; projektowana ściana jest uwidoczniona także na rzutach budynku oraz m.in. przekroju ( str. 24); co w konsekwencji skutkowało błędnym przyjęciem, że w sprawie były podstawy do uchylenia obu decyzji;
5) art. 141 § 4 p.p.s.a. przez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu wyroku stanowiska Sądu co do kwestii ściany oddzielenia przeciwpożarowego, tj. brak wskazania jakie konkretnie okoliczności zdaniem Sądu wymagają "jednoznacznego rozstrzygnięcia"
6) art 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. przez uwzględnienie skargi oraz uchylenie decyzji organów w całości, w sytuacji gdy organy nie dopuściły się naruszeń postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy, wyczerpująco przeanalizowały materiał dowodowy, podjęły wszelkie niezbędne do wyjaśnienia sprawy czynności oraz wydały rozstrzygnięcia po dokonaniu oceny całokształtu materiału dowodowego, a także nienależycie uzasadniły swoje decyzje.
Skarżący kasacyjnie wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, a ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazali, że Sąd I instancji nie zastosował art. 20 ust. 1 pkt 2 p.b., zgodnie z którym to do podstawowych obowiązków projektanta należy uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów. Projektant spornego uzgodnienia nie załączył, a na str. 60 projektu budowlanego stosownie do art. 20 ust. 4 p.b. (obowiązującego w dacie sporządzania projektu budowlanego) złożył oświadczenie, że przedmiotowy projekt został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ustalił powierzchnię strefy pożarowej, która nie przekracza 1000 m2, zatem nie jest wymagane uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.
Skarżący kasacyjnie zwrócili uwagę, że kwestia ściany oddzielenia pożarowego została szczegółowo wyjaśniona. W decyzji Wojewody wskazano, że z projektu budowlanego wynika, iż jako podstawę ściany oddzielenia pożarowego wykorzystano istniejącą ścianę konstrukcyjną o grubości 24 cm (granica działek przebiega w osi konstrukcyjnej ściany), rozbudowaną tak, by uzyskać wysunięcie 30 cm poza lico ściany oraz ponad dach budynku. Rozbudowa nie obejmuje zmian w konstrukcji dachu części istniejącej. Jak zauważył organ, zgodnie z projektem budowlanym, strop budynku podlegającego przebudowie to strop prefabrykowany- stropodach. Organ wyjaśnił, że stropodachem określa się potocznie poziomą lub pochyłą przegrodę, ograniczającą budynek od góry, pełniącą jednocześnie funkcję dachu oraz stropu w pomieszczeniach najwyższej kondygnacji. Konstrukcja dachu budynku podlegającego przebudowie nie podlega zmianom, zaś do przewidzianego wysunięcia ściany konstrukcyjnej pełniącej funkcję ściany oddzielenia przeciwpożarowego o 30 cm ponad dach budynku niezbędne może być jedynie zdjęcie warstwy izolacyjnej oraz pokrycia dachowego. Z uwagi na powyższe organ wskazał, że opisane zarzuty są niezasadne. Na stronie 12 projektu budowlanego wprost wskazano że: nad stropodachem zaprojektowano ściany attyki z bloczków gazobetonowych, usztywnione trzpieniami 1 żelbetowymi i zakończone wieńcem żelbetowym. Na stronie 15 projektu budowlanego, wskazano, że budynek zalicza się do kategorii: Budynek niski (N), kategoria zagrożenia Ludzi ZLIII, klasa odporności pożarowej budynku D, wymogi odporności pożarowej : konstrukcja nośna R30, strop REI30, ściany zewnętrzne EI30. Z uwagi na posadowienie w granicy budynek wymaga ściany oddzielenia pożarowego od strony granicy z działką [...]: z racji tego iż budynek pierwotnie znajdował się na jednej działce, z której po podziale powstały działki [...] i [...] jako podstawę ściany oddzielenia pożarowego wykorzystano istniejąca ścianę konstrukcyjną grubości 24 cm (granica działek przebiega w osi konstrukcyjnej ściany) rozbudowaną tak, by uzyskać wysunięcie 30 cm poza lico ściany oraz ponad dach budynku. Projektowana ściana jest uwidoczniona także na rzutach budynku oraz m.in. przekroju na stronie 24 projektu budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania toczącego się przed sądem pierwszej instancji.
W skardze kasacyjnej trafnie zakwestionowano stanowisko Sadu I instancji zarówno w zakresie konieczności uzgodnienia projektu w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie niewyjaśnienia kwestii ściany oddzielenia pożarowego.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. poz. 2117) obiektami budowlanymi istotnymi ze względu na konieczność zapewnienia ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem, których projekty budowlane wymagają uzgodnienia, jest: budynek niski zawierający strefę pożarową o powierzchni przekraczającej 1000 m², zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, obejmującą kondygnację nadziemną inną niż pierwsza;
Jak prawidłowo ustalił Wojewoda projektowana przebudowa i rozbudowa dotyczy budynku niskiego, kategoria zagrożenia ludzi ZL III, klasa odporności przeciwpożarowej budynku D, w stosunku do którego wymogi odporności pożarowej są następujące: konstrukcja nośna R30, strop RE130, ściany zewnętrzne E130.
Z art. 20 ust. 1 pkt 2 p.b. wynika, że do podstawowych obowiązków projektanta należy, uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów. Wymóg dołączenia oświadczenia projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej wynika z art. 20 ust. 4 p.b. Jak zasadnie podnoszą skarżący kasacyjnie oświadczenie takie znajduje się na stronie 60 projektu budowlanego. Projektant ustalił powierzchnię strefy pożarowej, która nie przekracza 1000 m2, i uznał w konsekwencji, że nie jest wymagane uzgodnienie rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Zasadnie zatem skarżący kasacyjnie podnieśli, iż Sąd I instancji błędnie uznał, że w sprawie doszło do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej.
Trafnie skarżący kasacyjnie podnieśli także, iż nie ma racji Sad I instancji, że nie została dostatecznie wyjaśniona kwestia ściany oddzielenia pożarowego między stropem i dachem budynku inwestora i budynku skarżącego. Wojewoda w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż z projektu budowlanego wynika, że jako podstawę ściany oddzielenia pożarowego wykorzystano istniejącą ścianę konstrukcyjną grubości 24 cm, rozbudowaną tak, by uzyskać wysunięcie 30 cm poza lico ściany oraz ponad dach budynku. Rozbudowa nie obejmuje zmian w konstrukcji dachu części istniejącej. Strop budynku podlegającego przebudowie to strop prefabrykowany- stropodach. Konstrukcja dachu budynku podlegającego przebudowie nie podlega zmianom, zaś do przewidzianego wysunięcia ściany konstrukcyjnej pełniącej funkcję ściany oddzielenia przeciwpożarowego o 30 cm ponad dach budynku niezbędne może być jedynie zdjęcie warstwy izolacyjnej oraz pokrycia dachowego. Ponadto na co trafnie zwrócono również uwagę w skardze kasacyjnej, na etapie postępowania przed organem I instancji, organ ten wzywał inwestorów do uzupełnienia projektu budowlanego m.in. w zakresie opisu ochrony przeciwpożarowej budynku, w szczególności opisu ściany oddzielenia pożarowego zlokalizowanej po granicy działki, a inwestorzy uzupełnili projekt w żądanym zakresie. Nie sposób zatem podzielić stanowisko Sądu I instancji, jakoby sporna kwestia ściany oddzielenia przeciwpożarowego nie została wyjaśniona w toku postępowania. Wbrew twierdzeniom Sądu I instancji w sprawie nie doszło do naruszenia art. 7 oraz art. 77 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku i oddaleniu skargi. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.