II OSK 15/26

II OSK 15/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Miron /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SAB/Gl 86/25 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2025-09-30
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. art. 157 par. 1, 193, 204 pkt 2, 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2026 poz 215
par. par. 14 ust. 1 pkt 2 lit. b, 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D.S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2026 r. sygn. akt II OSK 15/26 ze skargi kasacyjnej Wojewody Śląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 września 2025 r. sygn. akt II SAB/Gl 86/25 w sprawie ze skargi D.S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2026 r., o sygn. II OSK 15/26 i zasądzić od Wojewody Śląskiego na rzecz D.S. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 30 września 2025 r. o sygn. II SAB/Gl 86/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu skargi D.S. (dalej: skarżąca)
na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego (dalej: Wojewoda) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, stwierdził, że Wojewoda dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1), zobowiązał Wojewodę do wydania aktu w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem (pkt 2), oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 3) oraz zasądził od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 4).
Skargę kasacyjną od powołanego wyroku wywiódł Wojewoda.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wyrokiem z 25 marca 2026 r. o sygn. II OSK 15/26 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody.
Pismem z 27 maja 2026 r. (data nadania w placówce pocztowej), pełnomocnik skarżącej złożył, w ustawowym terminie, wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 marca 2026 r., w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, poprzez zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten w myśl art. 193 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony.
W niniejszej sprawie skarżąca reprezentowana była przez adwokata ustanowionego na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach, który w złożonej w terminie odpowiedzi na skargę kasacyjną wnosił o zasądzenie kosztów postępowania. W konsekwencji należało zasądzić na rzecz skarżącej kwotę określoną w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku
z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 215), a więc kwotę 240 złotych. Zgodnie bowiem z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12, przepisy art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Z tych względów i na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.