II OSK 1367/06

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lipca 2005r. sygn. akt II SA/Łd 949/02 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 sierpnia 2004r.. akt II SA/Łd 949/02 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2001r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2005r., sygn. akt II SA/Łd 949/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 sierpnia 2004r.

Jako podstawę wznowienia M. S. wskazała na okoliczność, iż była pozbawiona możliwości działania przed Sądem, co polegało na nieskutecznym doręczeniu jej zawiadomienia o rozprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucając skargę o wznowienie przyjął, że skarżąca zachowała ustawowo przewidziany termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie i wskazała określoną w ustawie podstawę wznowienia, jednakże nie została spełniona przesłanka dopuszczalności wznowienia, gdyż nie nastąpiło naruszenie przepisów prawa, które pozbawiłoby skarżącą możności działania.

Od powyższego postanowienia M. S. złożyła skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania poprzez błędną interpretację art. 401-404 Kodeksu postępowania cywilnego odpowiadających przepisom art. 271-274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, że uniemożliwienie skarżącej udziału w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi stanowi przesłankę wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, pomimo niepoprawnego sformułowania podstaw kasacyjnych. Nietrafne jest bowiem postawienie zarzutu naruszenia przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, skoro sądy administracyjne funkcjonują, co do zasady, na podstawie przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Te zaś przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które zostały powołane w skardze kasacyjnej, albo zostały przytoczony w sposób na tyle ogólnikowy, że trudno wywieść z nich prawidłowe podstawy kasacyjne (art. 271-274 ustawy), albo sformułowano z nich zarzuty całkowicie nieadekwatne do warunków niniejszej sprawy – jak przepis art. 273 § 2 ustawy, który w sprawie nie miał i nie mógł mieć zastosowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, iż pomimo tak niestarannego przytoczenia podstaw kasacyjnych, nie należy obciążać ujemnymi skutkami procesowymi skarżącej, ze względu na charakter niniejszej sprawy, jak również szereg uchybień popełnionych przez Sąd I instancji, gdyż godziłoby to w zasadę praworządności.

Zgodnie z art. 271 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Przepis ten stanowi ustawową przesłankę wznowienia, która może być zbadana w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania sądowego.

W myśl art. 280 § 1 powołanej ustawy Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W niniejszej sprawie przesłanki powyższe są spełnione, a odrzucenie skargi o wznowienie nastąpiło co najmniej przedwcześnie. W rozpoznawanej sprawie kwestie objęte zaskarżonym postanowieniem powinny być rozważone po przeprowadzeniu rozprawy. Zgodnie bowiem z art. 281 ustawy to na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia, a więc bada m.in. czy skarga o wznowienie została złożona przez uprawniony podmiot.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż Sąd I instancji rozpoznał w istocie skargę o wznowienie, jednakże nieprawidłowo ją odrzucił, przy czym uczynił to na posiedzeniu niejawnym, wbrew dyspozycji art. 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.