Orzeczenie · 2023-05-09

II OSK 1330/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2023-05-09

NSAbudowlaneWysokansa

warunki zabudowyplanowanie przestrzennesamowola budowlanaobszar analizydobry sąsiadkontynuacja funkcjilegalność zabudowyNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną P.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który utrzymał w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla samowoli budowlanej (budynek rekreacji indywidualnej, studnia, zbiornik na nieczystości ciekłe). Podstawową przesłanką odmowy przez organy administracji było niespełnienie warunku z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.), który wymaga, aby co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, była zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dla nowej zabudowy. Wójt Gminy B. odmówił ustalenia warunków, wskazując na brak legalnej zabudowy w obszarze analizy. SKO utrzymało tę decyzję, mimo że na sąsiednich działkach znajdowała się zabudowa letniskowa i gospodarcza, jednak powstała ona jako samowola budowlana. Skarżący zarzucał błąd w wykładni przepisów dotyczących wyznaczenia obszaru analizowanego oraz naruszenie przepisów KPA. WSA w Szczecinie oddalił skargę, uznając, że obszar analizowany został wyznaczony prawidłowo zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, a brak legalnej zabudowy w tym obszarze uniemożliwia ustalenie warunków zabudowy. Sąd podkreślił, że rozszerzenie obszaru analizowanego wymaga uzasadnienia i nie może być podyktowane celem inwestora. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, potwierdził prawidłowość stanowiska WSA. Kluczową kwestią było wyznaczenie obszaru analizowanego zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia, który określa minimalne wymiary (trzykrotność frontu działki, nie mniej niż 50 m). W tym przypadku obszar analizy obejmował jedynie zabudowę powstałą w warunkach samowoli budowlanej, która nie może stanowić podstawy do ustalenia warunków zabudowy. NSA podkreślił, że poszukiwanie kontynuacji funkcji i parametrów może odnosić się wyłącznie do zabudowy legalnej. Sąd odrzucił również argumentację dotyczącą zabudowy jednorodzinnej jako irrelewantną w sytuacji braku legalnej zabudowy w obszarze analizy. Ostatecznie NSA oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Ustalanie warunków zabudowy w przypadku braku planu miejscowego, znaczenie legalności zabudowy sąsiedniej dla analizy urbanistycznej, zasady wyznaczania obszaru analizowanego.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku legalnej zabudowy w obszarze analizy. Interpretacja przepisów dotyczących rozszerzenia obszaru analizowanego może być stosowana w podobnych przypadkach.

Zagadnienia prawne (3)

Czy dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla samowoli budowlanej, jeśli w obszarze analizy brak jest legalnej zabudowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ustalenie warunków zabudowy jest możliwe tylko w przypadku łącznego spełnienia przesłanek z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., w tym warunku dobrego sąsiedztwa, który odnosi się do legalnej zabudowy.

Uzasadnienie

Brak legalnej zabudowy w prawidłowo wyznaczonym obszarze analizy uniemożliwia ustalenie wymagań dla nowej zabudowy, co skutkuje odmową wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Jakie są zasady wyznaczania obszaru analizowanego dla ustalenia warunków zabudowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Obszar analizowany wyznacza się wokół działki budowlanej w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki i nie mniejszej niż 50 m. Rozszerzenie tego obszaru jest dopuszczalne, ale wymaga uzasadnienia i nie może być podyktowane celem inwestora.

Uzasadnienie

Podstawowy wzorzec wyznaczenia obszaru analizowanego jest określony w rozporządzeniu. Organ nie ma obowiązku uzasadniać stosowania tego wzorca, ale musi uzasadnić jego poszerzenie, jeśli uzna to za konieczne dla zachowania ładu przestrzennego.

Czy zabudowa rekreacji indywidualnej może być uznana za kontynuację funkcji zabudowy jednorodzinnej?

Odpowiedź sądu

Zasadniczo tak, ale ostateczna ocena zależy od realiów danej sprawy i wyników analizy urbanistycznej.

Uzasadnienie

Choć w orzecznictwie istnieje pogląd o braku kolizji między zabudową rekreacji a zabudową mieszkalną, kluczowe jest, czy planowana zabudowa będzie stanowić kontynuację funkcji istniejącej zabudowy w świetle analizy urbanistycznej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (14)

Główne

u.p.z.p. art. 61 § ust. 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 60 § ust. 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 59 § ust. 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 64 § ust. 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 4 § ust. 2 pkt 2

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego art. 3 § ust. 1 i 2

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 6