II OSK 1239/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Ł. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który utrzymał w mocy decyzję o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego. Sprawa wywodziła się z wniosku żony Ł. W. o jego wymeldowanie, która twierdziła, że opuścił on wspólne miejsce zamieszkania i nie przebywa tam od stycznia 2014 r., koncentrując swoje życie w innym miejscu. Organy administracji obu instancji, a następnie WSA, uznały, że przesłanki do wymeldowania, określone w art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, zostały spełnione. Kluczowe było ustalenie, że opuszczenie miejsca pobytu stałego miało charakter trwały i dobrowolny. Ł. W. zabrał większość swoich rzeczy, zwrócił klucze i nie podjął skutecznych kroków prawnych w celu powrotu do lokalu. Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, podkreślił, że obowiązek meldunkowy ma charakter ewidencyjny i nie wpływa na stosunki cywilnoprawne. Sąd wskazał, że opuszczenie lokalu jest trwałe i dobrowolne, gdy osoba zerwie związki z dotychczasowym miejscem zamieszkania, co należy oceniać na podstawie obiektywnych okoliczności, a nie tylko oświadczeń. Pozostawienie części rzeczy, prowadzenie działalności gospodarczej na posesji czy odwiedziny syna nie przesądzają o stałym zamieszkiwaniu, zwłaszcza gdy centrum życiowe skarżącego znajduje się gdzie indziej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalenie kryteriów oceny dobrowolności i trwałości opuszczenia miejsca pobytu stałego w kontekście przepisów o wymeldowaniu, zwłaszcza w sytuacjach konfliktów rodzinnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów o ewidencji ludności i może być stosowane w podobnych sprawach dotyczących wymeldowania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy opuszczenie miejsca pobytu stałego, które miało miejsce wskutek konfliktu małżeńskiego i zabrania większości rzeczy osobistych, może być uznane za dobrowolne i trwałe w rozumieniu przepisów o wymeldowaniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opuszczenie miejsca pobytu stałego jest uznawane za dobrowolne i trwałe, jeśli osoba nie podjęła skutecznych środków prawnych w celu powrotu, zerwała związki z dotychczasowym lokalem, a jej centrum życiowe znajduje się gdzie indziej, nawet jeśli pozostawiła część rzeczy lub prowadzi działalność na posesji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że opuszczenie lokalu przez skarżącego było dobrowolne, ponieważ wynikało z konfliktu z żoną, a nie z bezprawnego działania innych osób. Trwałość opuszczenia potwierdzono przez zabranie większości rzeczy, zwrot kluczy i brak działań zmierzających do powrotu. Pozostawienie części rzeczy i prowadzenie działalności gospodarczej na posesji nie świadczy o stałym zamieszkiwaniu, gdy centrum życiowe znajduje się gdzie indziej.
Czy fakt prowadzenia działalności gospodarczej na posesji, na której znajduje się lokal, w którym osoba była zameldowana, przesądza o jej stałym zamieszkiwaniu w tym lokalu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, prowadzenie działalności gospodarczej na posesji nie jest równoznaczne ze stałym zamieszkiwaniem w lokalu i nie stanowi dowodu na koncentrację centrum życiowego w tym miejscu.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że wykonywanie działalności gospodarczej nie jest związane z zamieszkiwaniem, a zatem nie może być podstawą do uznania, że osoba nadal stale zamieszkuje w danym lokalu.
Przepisy (6)
Główne
u.e.l.i.d.o. art. 15 § ust. 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Organ gminy wydaje decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Opuszczenie to musi mieć charakter trwały i dobrowolny.
u.e.l.i.d.o. art. 6 § ust. 1
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Pobytem stałym jest zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania, co oznacza koncentrację centrum życiowego.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opuszczenie miejsca pobytu stałego miało charakter trwały i dobrowolny. • Centrum życiowe skarżącego znajduje się poza lokalem, z którego miał być wymeldowany. • Pozostawienie części rzeczy osobistych lub prowadzenie działalności gospodarczej na posesji nie świadczy o stałym zamieszkiwaniu.
Odrzucone argumenty
Skarżący nie opuścił definitywnie lokalu, gdyż bywa w nim i zostawił część rzeczy osobistych. • Sąd I instancji powinien dokładnie wyjaśnić, na ile opuszczenie lokalu było dobrowolne, a na ile spowodowane zachowaniem żony. • Skarżący zgłosił na policję fakt wyrzucenia go z domu.
Godne uwagi sformułowania
Opuszczenie dotychczasowego miejsca pobytu stałego jest spełnione wówczas, gdy opuszczenie to ma charakter trwały i dobrowolny. • W takim rozumieniu opuszczeniem lokalu jest nie tylko fizyczne nieprzebywanie, ale i jednoczesne zerwanie związków z dotychczasowym lokalem. • Należy zbadać czy argumentacja strony znajduje potwierdzenie w ustalonych okolicznościach faktycznych takich jak np. sposób opuszczenia lokalu, skoncentrowanie swojego ośrodka interesów osobistych i majątkowych (tzw. centrum życiowego) poza miejscem pobytu stałego, czy wreszcie istnieje obiektywna możliwość realizacji woli przebywania w danym miejscu. • Wykonywanie działalności gospodarczej nie jest bowiem związane z zamieszkiwaniem.
Skład orzekający
Barbara Adamiak
przewodniczący
Małgorzata Masternak - Kubiak
członek
Teresa Zyglewska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów oceny dobrowolności i trwałości opuszczenia miejsca pobytu stałego w kontekście przepisów o wymeldowaniu, zwłaszcza w sytuacjach konfliktów rodzinnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów o ewidencji ludności i może być stosowane w podobnych sprawach dotyczących wymeldowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu wymeldowania, który może dotyczyć wielu osób. Choć nie zawiera nietypowych faktów, pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów i kryteria oceny przez sądy.
“Czy można zostać wymeldowanym, jeśli zostawiło się rzeczy w mieszkaniu i prowadzi się tam działalność?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.