II OSK 1142/06

II OSK 1142/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Stahl /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6202 Zakłady opieki zdrowotnej
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 732/06 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2006-05-26
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 52 § 3 i 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
art. 101
Ustawa z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 35
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 13 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 732/06 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Błoniu z dnia 19 grudnia 2005 r., nr XXXIX/270/05 w przedmiocie likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Pogotowie Ratunkowe w Błoniu postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Błoniu z dnia 19 grudnia 2005 r., którą zlikwidowano Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Pogotowie Ratunkowe w Błoniu oraz zakończono działalność w/w zakładu i czynności likwidacyjne z dniem 31 marca 2006 r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga powinna być wniesiona w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący został zawiadomiony o odmowie usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli organ gminy nie zajął stanowiska wobec wezwania do usunięcia naruszenia prawa, bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczyna się od dnia następnego po dniu, w którym upłynął maksymalny termin do załatwienia sprawy, ustanowiony na mocy art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), zwanej dalej K.p.a. Stosownie do powyższego, wniesiona w dniu 1 marca 2006 r. po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga K. K. została uznana za przedwczesną i odrzucona w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
We wniesionej od tego postanowienia skardze kasacyjnej, zarzucając naruszenie art. 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591) zwanej dalej u.s.g., art. 35 K.p.a. oraz art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W skardze kasacyjnej podniesiono, że w sprawach skarg na uchwały organów gminy, wnoszonych w trybie art. 101 u.s.g., zgodnie z art. 102a tej ustawy, jest wyłączone stosowanie art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., zatem niesłusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że skarga nie została złożona w obowiązującym terminie. Odrębna regulacja trybu zaskarżania uchwał samorządu terytorialnego wskazuje zaś na wyłączenie obowiązku wyczerpania terminów, o których mowa w art. 35 K.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. W myśl 101 u.s.g. skargę wnosi się, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Bezskuteczność wezwania ma miejsce wtedy, gdy organ wezwania nie uwzględni udzielając negatywnej odpowiedzi, bądź, gdy odpowiedzi nie udzieli wcale.
Zgodnie z art. 101 ust. 3 u.s.g. w sprawach wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, a zatem terminy określone w art. 35 K.p.a., wyznaczającym termin 1 miesiąca dla sprawy wymagającej wyjaśnienia lub 2 miesięcy dla sprawy szczególnie skomplikowanej na załatwienie sprawy przez organ I instancji i 1 miesiąca na załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym.
Termin do wniesienia skargi rozpoczyna bieg od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od upływu tego dwumiesięcznego terminu; jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. (uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 4 maja 1998, sygn. akt FPS 1/98).
Przepis art. 102 a u.s.g. wyłącza bowiem stosowanie przepisu art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., a skoro tak - wyłączone jest także stosowanie przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a., odnoszącego się wyłącznie do sytuacji o jakich mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Nie ma podstaw do przyjęcia, że skoro ma zastosowanie w sprawach wnoszenia skarg na uchwały ogólny przepis art.53 § 1 p.p.s.a., ustalający termin 30-dniowy do wnoszenia skarg, to tym samym ma w tych sprawach zastosowanie także przepis § 2 tego artykułu. Różnica w redakcji tych przepisów jest jasna i wyraźna , przepis § 1 art. 53 ma charakter ogólny podczas gdy zastosowanie przepisu § 2 tegoż artykułu zostało zawężone do sytuacji o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Tej różnicy redakcyjnej nie można pomijać przy wykładni zakresu obowiązywania przepisu art.53 § 2 p.p.s.a. a wynikają z niej konsekwencje dla sposobu obliczania terminów wnoszenia skarg na uchwały. W sprawach, do których odnoszą się przepisy art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. ani ta ustawa ani inne ustawy nie wskazują na przepisy k.p.a. jako mające zastosowanie w sprawach wezwań do usunięcia naruszenia prawa. Istnienie takiego odesłania w ustawie o samorządzie gminnym musi być uwzględniane w procesie wykładni systemowej, uwzględniającej całokształt regulacji prawnej zawartej w przepisach K.p.a., przepisów ustaw samorządowych oraz przepisów p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy skarga na uchwałę Rady Miejskiej w Błoniu z dnia 19 grudnia 2005 r. została wniesiona przedwcześnie, kiedy wezwanie do usunięcia naruszenia nie mogło jeszcze zostać uznane za bezskuteczne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.